Κύριε Δήμαρχε,
Σας ευχαριστώ πολύ για τα θερμά σας λόγια και την υποδοχή στο ιστορικό κτίριο του Δημαρχείου της Ρώμης.
Αποτελεί ιδιαίτερη χαρά για μένα να βρίσκομαι σήμερα εδώ, επισκεπτόμενος για πρώτη φορά τη Ρώμη, ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Είναι όμως διπλή χαρά η παρουσία μου στο Δήμο της Ρώμης, έναν από τους αρχαιότερους Δήμους του κόσμου, με μακραίωνη και πλούσια ιστορία που αποτυπώνεται σε κάθε δρόμο, σε κάθε πλατεία της όμορφης και μοναδικής πόλης σας.
Κύριε Δήμαρχε,
Απευθυνόμενος σε εσάς, που κατέχετε το αρχαίο αξίωμα του Δημάρχου των Ρωμαίων, έχω το προνόμιο να απευθύνομαι σε όλους τους Ρωμαίους πολίτες, ενός λαού τον οποίο η Ιστορία συνέδεσε άρρηκτα με τον λαό της χώρας μου.
Στην Αθήνα γεννήθηκε η Δημοκρατία, δηλαδή η εξουσία του λαού και στη συνέχεια ο ύπατος αυτός θεσμός του πολιτικού μας πολιτισμού συνεχίσθηκε στη Ρώμη και εγκαθιδρύθηκε σε ολόκληρο, σχεδόν, τον κόσμο.
Όπως γράφει ο Πλούταρχος «Τον λύκο δεν μπορεί να τον κρατήσει κανείς από τα αυτιά. Τον Δήμο όμως οι πολιτικοί κυρίως από τα αυτιά πρέπει να τον κρατούν» [1] εννοώντας, βέβαια, ότι με τον λόγο του ο πολιτικός γοητεύει και εμψυχώνει τους πολίτες.
Εσείς κύριε Δήμαρχε, ως πρώτος των Ρωμαίων πολίτης, με τον λόγο και το έργο σας δίνετε το παράδειγμα μιας σύγχρονης πόλης που διατηρεί και
αναδεικνύει, με τον καλλίτερο τρόπο, την πολιτιστική της κληρονομιά. Μιας πόλης που διαλέγεται πολιτισμικά, φιλοξενεί αριστουργήματα και άλλων πολιτιστικών παραδόσεων, όπως του μοναδικού Κυκλαδικού Πολιτισμού, την έκθεση έργων του οποίου θα έχω την χαρά να εγκαινιάσω σήμερα στις αίθουσες των Μουσείων του Καπιτωλίου, όπου με την δική σας πολύτιμη συνδρομή διοργανώθηκε.
Οι ελληνικές πόλεις, ιδιαίτερα δε η Αθήνα, συνδέονται με την Ρώμη κατά τους αιώνες της ιστορικής τους διαδρομής κυρίως με τις αξίες του πολιτισμού που αναπτύχθηκε στην περιοχή μας. Η Δημοκρατία, ο σεβασμός των δικαιωμάτων του πολίτη, οι Τέχνες και οι Επιστήμες, ο Ανθρωπισμός και το Δίκαιο έχουν τις ρίζες τους εδώ.
Αυτός ο πολιτισμός, που γεννήθηκε στην Ελλάδα και συνεχίσθηκε στη Ρώμη, έχει επικρατήσει να ονομάζεται σήμερα Ελληνορωμαϊκός και είναι ο πολιτισμός που – λόγω της μεγάλης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας – διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη και μπόρεσε, στη συνέχεια, να μεταλαμπαδευθεί στην Αμερική, την Αυστραλία και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η Ιστορία είναι ο πολύτιμος θησαυρός των λαών μας, είναι η αλήθεια και η μνήμη μας. Είναι τα έργα και τα πνευματικά επιτεύγματα των πατέρων μας, τα ονόματα των δρόμων στις πόλεις μας, τα ίδια τα ονόματα των πατρίδων μας και αποτελεί τον συνεκτικό ιστό της φιλίας και της συνεργασίας τους.
Οι αδελφικοί δεσμοί που συνέδεσαν τους δύο λαούς μας στην αρχαιότητα συνεχίσθηκαν μετά τον χριστιανισμό και ενδυναμώθηκαν ακόμη περισσότερο όταν η Ιταλία έγινε το καταφύγιο των βυζαντινών λογίων μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς.
Η πνευματική αυτή «μετανάστευση» κατέστησε την Ιταλία γέφυρα μεταξύ του βυζαντινού και του σύγχρονου ελληνισμού, γεγονός το οποίο συγκινεί μέχρι σήμερα όλους τους Έλληνες.
Η πορεία των λαών μας ακολούθησε παράλληλη διαδρομή μέχρι την σύγχρονη εποχή που μας
βρίσκει κοινωνούς στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και αλληλέγγυα μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ιδρυτικές Συνθήκες της οποίας υπεγράφησαν στην πόλη αυτή.
Η Ρώμη είναι, για μας τους Έλληνες, χώρος πνευματικά συγγενής, τόπος πολιτιστικής μνήμης και τμήμα της κοινής μας ιστορίας.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας βεβαίως γράφουν ότι «ουκ έχομεν μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμε»[2]. Στον κόσμο μας όμως, κύριε Δήμαρχε, η δική σας πόλη μένει επί πολλούς αιώνες ως σταθερό σημείο πολιτιστικής αναφοράς και έχει κερδίσει επάξια τον τίτλο της αιώνιας πόλης.
Με τις σκέψεις αυτές, σας ευχαριστώ και πάλι κύριε Δήμαρχε για την θερμή σας υποδοχή.-
