ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αξιότιμε κ. Πρόεδρε, ποιο είναι το πρόγραμμα της επίσκεψής σας στη Ρωσία, με ποιον θα συναντηθείτε και ποια θέματα θα συζητήσετε;
Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: Κατ’ αρχήν θέλω να εκφράσω τη χαρά και τη συγκίνησή μου που επισκέπτομαι ξανά την Ρωσική Ομοσπονδία. Η τελευταία φορά ήταν πριν απο δύο χρόνια κατά την επέτειο των 60 χρόνων από την νίκη κατά του φασισμού όταν είχα τιμηθεί, με το μετάλλιο της Νίκης, από τον Πρόεδρο Πούτιν.
Με τη Ρωσία μας συνδέουν θρησκευτικοί πολιτιστικοί και πολιτικοί δεσμοί αιώνων. Στην ελληνική ιστορική μνήμη δε έχει καταγραφεί ανεξίτηλα η συμβολή της Ρωσίας στη δημιουργία του Νέου Ελληνικού κράτους.
Η χώρα σας αποτελεί συστατικό μέρος του Ευρωπαϊκού γίγνεσθαι και της ευρωπαϊκής ιστορίας, ενώ το γεωπολιτικό της βάρος, μόνο θετικά θα επιδρούσε σε ζητήματα ασφάλειας στο διεθνές περιβάλλον.
Οι διμερείς σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσία, διανύουν σήμερα χωρίς καμία αμφιβολία, την καλύτερη περίοδό τους σε όλους τους τομείς.
Είναι χαρακτηριστικό της σημασίας που αποδίδουμε στην επίσκεψη ότι στην αποστολή συμμετέχουν τέσσερις Υπουργοί: Εξωτερικών, Άμυνας, Πολιτισμού και Τουρισμού.
Κατά τις συνομιλίες μου με τον Πρόεδρο Πούτιν θα συζητήσουμε μια σειρά από θέματα όπως τις σχέσεις Ευρώπης Ρωσίας, τις ρωσοατλαντικές σχέσεις, τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και ιδίως το θέμα του Κοσσόβου, την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, το Κυπριακό πρόβλημα.
Στο πλαίσιο αυτό, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, θα υπογράψουμε το Κοινό Πρόγραμμα Δράσης Ελλάδος-Ρωσικής Ομοσπονδίας 2007-2009, θα συζητήσουμε την πρόοδο στις ήδη δρομολογημένες ελληνορωσικές συμφωνίες όπως ο πετρελαϊκός αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και θα εμβαθύνουμε περαιτέρω τις διμερείς μας σχέσεις.
Παράλληλα θα συζητηθούν και άλλα θέματα αρμοδιότητας των Υπουργών που με συνοδεύουν, όπως η πρόοδος στην αμυντική μας συνεργασία, οι πολιτιστικές σχέσεις, η περαιτέρω αύξηση της τουριστικής κίνησης, η εμβάθυνση της πολιτιστικής συνεργασίας.
Μετά από μία κοινή ιστορική πορεία αιώνων, οι δεσμοί μεταξύ των χωρών μας είναι στενοί και άρρηκτοι. Το γεγονός ότι στηρίζονται σε ένα πολύ θετικό ιστορικό υπόβαθρο προσφέρει μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης όχι μόνο στο πολιτικό, αλλά και στο οικονομικό και πολιτιστικό πεδίο. Στον πολιτικό τομέα, οι επαφές μας είναι πλέον συχνές και οι θέσεις μας, σ’ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, συγκλίνουν. Εντούτοις υπάρχουν δυνατότητες για περαιτέρω ενδυνάμωση των διμερών μας σχέσεων.
Η επίσκεψή μου στη Ρωσία, έχει ακριβώς αυτή τη σημασία, δηλ. την επιβεβαίωση του άριστου επιπέδου των σχέσεών μας αλλά και την κοινή βούληση για συστηματοποίηση της μεταξύ μας συνεργασίας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς χαρακτηρίζετε το σημερινό επίπεδο της οικονομικής (ενέργεια, τουρισμός κλπ) και πολιτικής συνεργασίας μεταξύ της Μόσχας και της Αθήνας;
Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: Όπως ανέφερα και παραπάνω, οι ελληνορωσικές σχέσεις χαρακτηρίζονται από ένα ιδιαίτερο δυναμισμό, ο οποίος αποτυπώνεται και στην οικονομική μας συνεργασία, ειδικά στους τομείς της ενέργειας και του τουρισμού. Χάρις στην ραγδαία οικονομική της ανάπτυξη, η ρωσική αγορά είναι ιδιαίτερα ελκυστική για τις ελληνικές επιχειρήσεις, η δε ελληνική οικονομία προσφέρει ένα σταθερό οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον για την δραστηριοποίηση ρωσικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα.
Ταυτόχρονα, οι επιχειρηματίες των δύο χωρών μπορούν να αναλάβουν κοινές δράσεις στις γειτονικές μας περιοχές, δηλαδή στα Βαλκάνια και την Μαύρη Θάλασσα. Όπως γνωρίζετε στην ελληνική αποστολή θα περιλαμβάνονται και σημαντικοί έλληνες επιχειρηματίες, οι οποίοι θα έχουν επαφές με ρώσους επιχειρηματίες, ενώ στο πλαίσιο της επίσκεψής μου στην Μόσχα θα γίνει και η πρώτη συνεδρίαση του Ελληνο-ρωσικού Επιχειρηματικού Συμβουλίου.
Εδώ θα πρέπει να επισημάνω και την πρόσφατη υπογραφή της συμφωνίας του Αγωγού πετρελαίου «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη» στην Αθήνα. Η κατασκευή και η λειτουργία του αγωγού αποτελεί έργο μεγάλης σημασίας για τη Ρωσία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, την ευρύτερη περιοχή, αλλά και την παγκόσμια πετρελαϊκή κοινότητα. Χρειάστηκαν 14 χρόνια για να φθάσουμε στην υπογραφή της Διακρατικής Συμφωνίας, με την οποία οι τρεις χώρες, η Ρωσία, η Βουλγαρία και η Ελλάδα, εκφράζουν εμπράκτως τη βούληση και τη στήριξή τους για την κατασκευή και τη λειτουργία του αγωγού πετρελαίου. Με την κατασκευή του πετρελαιαγωγού διασφαλίζεται η δημιουργία μιας ακόμη διόδου, συμπληρωματικής προς τα Στενά του Βοσπόρου, για τη μεταφορά ρωσικών πετρελαίων και πετρελαίων της Μαύρης Θάλασσας, μέσω της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, από τα κέντρα παραγωγής στις μεγάλες αγορές της Μεσογείου, της Ευρώπης και των ΗΠΑ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είστε βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αγωνιστήκατε κατά των ναζί σε αντάρτικο απόσπασμα. Τι αισθάνεστε όταν σε μια χώρα που συμμετέχει στην ΕΕ, ειδικότερα στην Εσθονία, κατεδαφίζεται μνημείο στρατιωτών που πολέμησαν κατά του Χίτλερ; Ανησυχείτε μήπως τέτοιες ενέργειες αποτελέσουν μήνυμα για την αναθεώρηση των αποτελεσμάτων του πολέμου;
Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: Η εποποιία του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, έγκειται στη βαθιά πεποίθηση που είχαμε όλοι μας τότε, ότι δεν ήταν ένας πόλεμος μεταξύ κρατών και λαών αλλά μια σύγκρουση ανάμεσα στον πολιτισμό και την βαρβαρότητα. Μια μάχη οριακή για την Ανθρωπότητα. Από τα βουνά της Ελλάδας, όπου εγώ και χιλιάδες Έλληνες αντιστασιακοί δίναμε τον Αγώνα μας έως την πεδιάδα του «Κουρσκ» και από τα χαλάσματα του «Στάλινγκραντ» έως τις ακτές της Νορμανδίας υπήρξε ένα νοητό, ιδανικό νήμα που μας ένωνε. Οι γυναίκες που δούλευαν στα αμερικάνικα εργοστάσια παράγοντας αεροπλάνα, οι παρτιζάνοι που μάχονταν με το όπλο ή την προκήρυξη στο χέρι σε κάθε κατεχόμενη από τους Ναζί χώρα, ο σοβιετικός στρατιώτης που έπεφτε στα πεδία των μαχών είχαν κάτι κοινό. Την πίστη στη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την εθνική αξιοπρέπεια, που μας ένωνε αλλά ταυτόχρονα μας όπλιζε στον Αγώνα μας. Αυτοί οι αγώνες και οι θυσίες, παραμένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη μας.
Το τίμημα που πλήρωσε η Ρωσία ήταν μεγάλο και η συμβολή της καθοριστική. Πιστεύω βαθύτατα στην διατήρηση ζωντανής της ιστορικής μνήμης και της ιστορικής πραγματικότητας, καθώς αφενός δεν είναι μόνο πράξη ευθύνης αλλά αποτελεί και μια βαθιά αναγκαιότητα, ώστε η ανθρωπότητα στο μέλλον να μη γνωρίσει την τραγωδία και τον πόνο ενός τέτοιου πολέμου.
Αφετέρου πάνω στην «αναλλοίωτη» ιστορική πραγματικότητα πρέπει να εδράζεται η κοινή μας ανάγκη να υπερβούμε τις παλιές διχόνοιες και να σφυρηλατήσουμε ενωμένοι το κοινό μας πεπρωμένο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποια είναι η θέση της χώρας σας στο πρόβλημα του Κοσσυφοπεδίου;
Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: Σίγουρα το Κοσσυφοπέδιο, αποτελεί μία ακόμα εκκρεμότητα, μια ανοιχτή πληγή καλύτερα, για τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Η επίτευξη μίας βιώσιμης λύσης θα οδηγούσε στην περαιτέρω σταθεροποίηση της περιοχής, με ό,τι θετικό συνεπάγεται από μία τέτοια εξέλιξη για όλους μας. Μιας λύσης όμως που θα πρέπει να λάβει υπ’ όψιν της τόσο τα συμφέροντα του πληθυσμού στο Κόσσοβο, όσο και τις σχέσεις Βελιγραδίου-Πρίστινας, αλλά και όλης της περιοχής. Και βέβαια μιας λύσης που θα σέβεται όλα τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα.
Θεωρούμε ότι η Διεθνής Κοινότητα θα πρέπει να διαχειριστεί την διαδικασία καθορισμού του καθεστώτος του Κοσσυφοπεδίου με ιδιαίτερη σύνεση, ειδικά τώρα που βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να υπογραμμίσω την ανάγκη, χάριν της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, να μην υπάρξουν ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, να υπάρξει συναινετική λύση, αλλά και να μην δοθεί η αίσθηση δημιουργίας νικητών και ηττημένων. Στόχος μας θα πρέπει να είναι η επίτευξη βιώσιμης και λειτουργικής λύσης, συμβατής με το ευρωπαϊκό μέλλον της περιοχής, η οποία θα πρέπει να είναι επικυρωμένη από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τι πιστεύετε ότι παρακωλύει την επίλυση του Κυπριακού;
Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: Η επί 33 έτη αδυναμία εξεύρεσης λύσης οφείλεται, πρωτίστως, στην ουσία του κυπριακού προβλήματος. Δηλαδή στο ότι πρόκειται για ένα διεθνές ζήτημα παράνομης ξένης στρατιωτικής εισβολής και κατοχής, από την Τουρκία, που κατέληξε, μεταξύ άλλων, στην προσφυγοποίηση χιλιάδων ελληνοκυπρίων, την υφαρπαγή των περιουσιών τους, την καταστροφή της κυπριακής πολιτιστικής κληρονομιάς στα κατεχόμενα και την βίαιη διαίρεση του νησιού και των δύο κοινοτήτων.
Η Λευκωσία είναι σήμερα η τελευταία διαιρεμένη πρωτεύουσα της Ευρώπης και η διαίρεση βασίζεται στην παρουσία 40.000 Τούρκων στρατιωτών επί του εδάφους μιας δημοκρατικής χώρας, μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με την πάροδο των ετών, προσετέθησαν νέες αρνητικές παράμετροι, οι οποίες έχουν ως στόχο να καταστεί το θέμα πολυπλοκότερο και, επομένως, δυσκολότερο να επιλυθεί.
Είχαμε, λοιπόν, την ανακήρυξη ενός τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους το 1983 και την συστηματική εγκατάσταση τούρκων εποίκων, οι οποίοι έχουν αλλοιώσει σε τέτοιο βαθμό την δημογραφική σύνθεση των κατεχομένων περιοχών, ώστε να θεωρείται βέβαιο ότι έχουν ήδη υπερκεράσει αριθμητικά τους τουρκοκυπρίους. Ποιος ο λόγος της προσθήκης αυτού του ξένου σώματος στην κυπριακή πραγματικότητα;
Όσα προανέφερα αντικατοπτρίζονται στο γεγονός ότι στις κατά καιρούς διεξαγόμενες συνομιλίες η τουρκοκυπριακή ηγεσία εμφανίζεται αδιάλλακτη και υποβάλλει υπερβολικές απαιτήσεις. Το αποτέλεσμα είναι να υπονομεύεται κάθε προσπάθεια για μια δίκαιη και βιώσιμη επίλυση του προβλήματος. Ο ελληνοκυπριακός πληθυσμός απέρριψε σε δημοψήφισμα το Σχέδιο Annan το 2004 διότι το θεώρησε ετεροβαρές.
Νομίζω ότι σας έδωσα μια σφαιρική εικόνα του προβλήματος και θα ήθελα να ολοκληρώσω λέγοντας ότι τα Ηνωμένα Έθνη παραμένουν το πλαίσιο για την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης, η οποία θα πρέπει να είναι συμβατή με τις αρχές που διέπουν τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα, όπως και η διεθνής κοινότητα, χαιρέτισε την δικοινοτική Συμφωνία της 8ηςΙουλίου 2006, η οποία επετεύχθη υπό την αιγίδα του τότε Αναπληρωτού Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ κ. Gambari. Αναμένουμε από την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή ηγεσία να επιδείξει την αναγκαία βούληση για να υλοποιηθούν τα συμφωνηθέντα.
Η Τουρκία εξάλλου θα πρέπει να αντιληφθεί ότι η πορεία της προς την Ευρώπη προϋποθέτει έμπρακτη εφαρμογή των ευρωπαϊκών αρχών και κανόνων και του Διεθνούς Δικαίου και ότι βεβαίως η μέχρι τώρα συμπεριφορά ης στην Κύπρο είναι ασύμβατη με τις παραπάνω αρχές.-
