Κύριε Πρόεδρε της Οικονομικής & Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδος,
Κύριε Πρόεδρε της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,
Κυρία Υφυπουργέ,
Κύριε Πρόεδρε της Βουλής της Αιγύπτου,
Κύριε πρώην Πρωθυπουργέ της Αιγύπτου,
Κύριε Εκπρόσωπε της Πορτογαλικής Προεδρίας,
Κύριοι Ευρωβουλευτές,
Κύριοι Πρέσβεις,
Με ιδιαίτερη χαρά βρίσκομαι σήμερα εδώ για να κηρύξω την έναρξη της Ευρωμεσογειακής Συνόδου Κορυφής των Οικονομικών & Κοινωνικών Επιτροπών.
Οι πολίτες της Ευρώπης και της Μεσογείου αγωνιούν για το μέλλον της εργασίας και της κοινωνικής ασφάλισης, αγωνίζονται για την κοινωνική δικαιοσύνη.
Γεγονός είναι ότι καμία στρατηγική ανάπτυξης δεν πρόκειται να έχει αποτέλεσμα εάν δεν είναι ανθρωποκεντρική. Εάν, δηλαδή, δεν ξεκινά από την αρχή της προστασίας των αδυνάτων και από την παραδοχή ότι η λειτουργία της αγοράς δεν μπορεί να είναι ο μοναδικός ρυθμιστικός παράγοντας. Εάν δεν επενδύει στην αναβάθμιση της ποιότητας της παιδείας, στην έρευνα και στις νέες τεχνολογίες.
Κυρίες και Κύριοι,
Ο θεσμός της Ο.Κ.Ε. στην Ευρώπη έχει διαγράψει μια πολύ σημαντική πορεία από το ξεκίνημά του τη δεκαετία του ΄50. Προωθήθηκαν θέματα κοινωνικού διαλόγου για ζητήματα που απασχολούν όλους μας και τα οποία παραμένουν επίκαιρα.
Στο επίκεντρο αυτού του διαλόγου οφείλει να βρεθεί η εταιρική κοινωνική ευθύνη που θα πρέπει να αποτελέσει στοιχείο ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων. Παρατηρείται διεθνώς το φαινόμενο γιγαντιαίες επιχειρήσεις με ραγδαία αύξηση των κερδών τους να προβαίνουν σε δραστική μείωση του προσωπικού τους.
Όσο οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος για τη συνοχή του κοινωνικού ιστού.
Οι παραπάνω σκέψεις συνδέονται και με τα διλήμματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στην Ελλάδα. Ο πλούτος αυξάνεται και, συνεπώς, πρέπει να υπάρχει και η δυνατότητα ενίσχυσης των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Η δυνατότητα δικαιότερης κατανομής, ώστε να ικανοποιηθεί το εύλογο αίτημα για ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και αξιοπρεπείς συντάξεις για όλους.
Η ανεργία και ειδικά η ανεργία των νέων ανθρώπων είναι ο κοινός μας εχθρός. Η φτώχεια και η περιθωριοποίηση κοινωνικών ομάδων είναι ο κοινός μας κίνδυνος. Καμία κοινωνία δεν μπορεί να ευημερήσει πραγματικά όταν υπάρχουν εκρηκτικές οικονομικές ανισότητες που δυναμιτίζουν την κοινωνική συνοχή.
Σας ευχαριστώ.-
