Κύριε Δήμαρχε,
Ούτε εγώ λησμονώ ότι ένα μέρος της καταγωγής μου είναι από τη Λακωνία. Διότι είναι ένα στοιχείο υπερηφανείας να κατάγομαι από εδώ, όπως αυτή την υπερηφάνεια την αισθάνεσθε εσείς που κατάγεσθε πολύ περισσότερο απ’ότι εγώ. Διότι εγώ πρέπει να ανατρέξω σε μία απωτέρα ρίζα, ενώ εσείς ή οι περισσότεροι τουλάχιστον, έχετε όλες τις ρίζες σας από αυτόν τον αγιασμένο και σπουδαίο ιστορικό τόπο.
Όλοι μας είμαστε από πολλά μέρη της Ελλάδος και προτιμούμε να υπενθυμίζουμε εκείνα τα οποία μας δίνουν υπερηφάνεια και τιμή, αλλά και όλα τα άλλα μέρη της Ελλάδος είναι σπουδαία και σημαντικά. Γι’αυτό δεν διστάζω να υπομνήσω ότι κατάγομαι και από την Αρκαδία και από την Αχαϊα κατ’ανάγκην και από άλλες περιοχές, μεταξύ των οποίων εκείνη που μου έδωσε μεγάλη συγκίνηση τώρα τελευταία ήταν μια καταγωγή μου από τη Βόρειο Ήπειρο, την οποία επισκέφθηκα, από ένα ορεινό χωριό και απομεμακρυσμένο, τη Δρόβιανη της Βορείου Ηπείρου, απ’όπου πολλοί Έλληνες σήμερα κατάγονται και είναι και αυτή μια ρίζα, για την οποία αισθάνομαι ιδιαίτερη ευαισθησία.
Αλλά ας αφήσουμε τις άλλες περιοχές και ας επιστρέψουμε στην ωραία πόλη της Σπάρτης, την οποία φροντίζετε με την προσπάθειά σας και την κάνετε συνεχώς και ομορφότερη. Η Σπάρτη είναι ήδη όμορφη. Έγινε όμορφη από την εποχή την παλαιά, έχετε εδώ μια ωραία φωτογραφία που δείχνει την παλαιά ρυμοτομία της πόλεως και τους ανοιχτούς χώρους οι οποίοι είχαν προσφερθεί τότε στους κατοίκους της και από τότε συνεχίζετε να κτίζετε πάνω σ’αυτό το βασικό σχέδιο. Αλλά, όπως και αλλού, ξεφύγατε από το βασικό σχέδιο και κτίσατε και αλλού με ολιγότερο σωστό τρόπο απ’ότι στην παλαιά εκείνη εποχή. Είναι ένα από τα σφάλματα των πόλεών μας.
Ενώ ξεκινήσατε πολύ σωστά, αυτό ισχύει και για την Πάτρα. Και εκεί υπήρξε ένα ρυμοτομικό σχέδιο, το οποίο είχε παραγγείλει ο Ιωάννης Καποδίστριας, και εδώ το έφτιαξαν οι Βαυαροί. Και ενώ επί αυτού του σχεδίου μπορούσε η πόλη να κτισθεί και εν συνεχεία, όταν συμπλήρωνε την οικιστική της πληρότητα, να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές, πάλι βάσει σχεδίου, εμείς αφήσαμε τους ιδιώτες να χωρίζουν τα χωράφια τους σε οικόπεδα και να τα πωλούν κατά κάποιον άναρχο τρόπο, τον οποίο προσπαθείτε σήμερα να αντιμετωπίσετε.
Βεβαίως, κύριε Δήμαρχε, οι πόλεις οι ιστορικές όπως η Σπάρτη, έχουν και άλλα προβλήματα αρχαιολογικής φύσεως. Αλλά αυτά δεν πρέπει να στενοχωρούν τους κατοίκους, διότι η ιστορική κληρονομιά του τόπου είναι τόσο σημαντική, ώστε πρέπει να υποχωρούν και τα ιδιωτικά συμφέροντα και επιδιώξεις, ώστε να αναδεικνύεται ο ιστορικός πλούτος και η κληρονομιά αυτή για την οποία είμαστε όλοι υπερήφανοι. Και μέσω της ιδικής σας κληρονομιάς, είμαστε και εμείς οι υπόλοιποι, αν προς στιγμήν ξεχάσω ότι είμαι και Λακεδαίμονας. Είμαστε υπερήφανοι δι’όσα κρύβει το υπέδαφος το ελληνικό, το οποίο εάν αναδυθεί κάποτε όλο στην επιφάνεια, θα αποτελέσει ένα τεράστιο υπαίθριο μουσείο. Μοναδικό παράδειγμα είναι η Ελλάς και θα πρέπει αυτή την κληρονομιά με πολύ σεβασμό, με πολλή αγάπη και στοργή να την προσέχουμε, να την περιποιούμεθα και να την αναδεικνύουμε. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτή η κληρονομιά πρέπει να εμποδίζει την οικιστική ανάπτυξη και τη σημερινή ικανοποίηση των αναγκών των κατοίκων της Σπάρτης, η οποία βρίσκει στο πρόσωπό σας και στο πρόσωπο των κυρίων συμβούλων αξίους εκπροσώπους.
Θέλω να σας βεβαιώσω, κύριε Δήμαρχε, και μαζί με σας όλους τους παρισταμένους, για τον μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση που τρέφω για τον θεσμό της τοπικής αυτοδιοικήσεως. Όχι μόνον επειδή επαναλαμβάνεται και γίνεται τυπικό ότι είναι ο βασικός πυρήν της δημοκρατίας – και αυτό σωστό είναι – αλλά να μην λησμονούμε ότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει ένα τεράστιο έργο να επιτελέσει. Έχει απέραντες αρμοδιότητες από το Σύνταγμα – και το αρχικό ακόμα του 1975 – το οποίο δίδει στην τοπική αυτοδιοίκηση αρμοδιότητα επί όλων των τοπικών θεμάτων, αλλά δεν έχει το υπόλοιπο μέρος που χρειάζεται, για να μπορέσουν τις αρμοδιότητές τους αυτές οι δημοτικοί
άρχοντες να τις επιτελέσουν. Δεν έχει τα οικονομικά μέσα.
Πρέπει, λοιπόν, με φροντίδα και φαντασία και προσοχή τους περιορισμένους οπωσδήποτε πόρους που διαθέτετε να τους χρησιμοποιείτε για το καλό της πόλεως ιεραρχώντας δε, όπως είμαι βέβαιος ότι το κάνετε, τα προβλήματα της πόλεως κατά σειρά, εις τρόπον ώστε να ικανοποιούνται τα προβλήματα, τα οποία είναι και πλέον πιεστικά και να μένουν για αργότερα τα υπόλοιπα.
Αλλά η πρόοδος η οποία παρουσιάζεται παντού, σε όλη μας τη χώρα και στην πόλη της Σπάρτης, η πρόοδος δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά τη δημιουργία καινούργιων προβλημάτων. Θα μου επιτρέψετε να θυμηθώ την παλιά εποχή, που άρχισα να πολιτεύομαι, το 1958, το αίτημα των περιοχών στις οποίες τότε περιοδεύαμε ήταν να πάει το ρεύμα. Αυτή ήταν η ανάγκη της εποχής. Μπήκε το ρεύμα και μετά έπρεπε να βάλουμε τηλέφωνο. Πού να φαντάζονται οι κάτοικοι εκείνης της περιόδου ότι θα υπάρχουν τα τηλέφωνα τα κινητά, με το οποίο ο καθένας επικοινωνεί από την Αλάσκα μέχρι τη Νότιο Αμερική.
Λοιπόν, κάθε πρόοδος δημιουργεί καινούργια προβλήματα. Τώρα έχουμε το πρόβλημα των κεραιών που μας ενοχλούν από απόψεως υγείας, ένα πρόβλημα που δημιούργησε η πρόοδος. Αυτό λοιπόν ήθελα να πω, ότι κάθε φορά που επιλύεται ένα πρόβλημα δημιουργούνται από τις περιστάσεις καινούργια προβλήματα, τα οποία είναι ατελείωτα. Και αυτός είναι ο πολιτισμός και η προκοπή ενός τόπου να επιλύει διαδοχικώς τα παρουσιαζόμενα προβλήματα, ώστε να βρίσκεται τουλάχιστον στο επίπεδο της επικαιρότητος, να μην την ξεπερνάει η επικαιρότης, αλλά να την ακολουθεί.
Είμαι βέβαιος ότι αυτό πράττετε, κύριε Δήμαρχε. Και με την ευκαιρία της εορτής του πολιούχου σας και σπουδαίου Αγίου Νίκωνος του «Μετανοείτε», ο οποίος ονομάσθηκε Νίκων ο «Μετανοείτε», όχι γιατί κάλεσε τους Λάκωνες σε μετάνοια, εκάλεσε τους Κρήτας. Επειδή η Κρήτη είχε καταληφθεί κάποια 100 χρόνια από τους Άραβες απεστάλη εκεί από τον Νικηφόρο Φωκά, αυτοκράτορα του Βυζαντίου, να εκχριστιανίσει τους Κρητικούς. Όλα αυτά, λοιπόν συνέβησαν και έχετε ένα σπουδαίο άγιο, ο οποίος σας καλύπτει δια της προστασίας του και εύχομαι στον άγιο Νίκωνα να σας έχει πάντοτε καλά, να έχει τη Σπάρτη ευημερούσα, να έχει όλη τη Λακεδαίμονα επίσης προοδεύουσα και εσάς, κύριε Δήμαρχε και τους δημοτικούς συμβούλους, αξίους άρχοντας της πόλεως αυτής.-
