Σας ευχαριστώ πολύ για την αναφορά που κάνατε στη Δημοκρατία της Ελλάδος και για όλους τους καλούς λόγους που είπατε για την πατρίδα μου. Θέλω να σας ευχαριστήσω για πάρα πολλά πράγματα και Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε ορισμένα από αυτά. Πρώτα-πρώτα να σας ευχαριστήσω γιατί στην Αυστραλία γενικότερα και στην πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας λειτουργεί μια Θαυμάσια δημοκρατία για την οποία δεν είστε μόνο εσείς υπερήφανοι, είμαστε και εμείς, όπως και κάθε πραγματικά δημοκρατικός πολίτης.
Γιατί Θα πρέπει να παραδεχθούμε, κυρίες και κύριοι, ότι η Δημοκρατία δεν έχει επικρατήσει σε όλο τον κόσμο. Όσο και αν αναγνωρίζεται σαν το σπουδαιότερο – και είναι πράγματι το σπουδαιότερο πολίτευμα – υστερεί από απόψεως γεωγραφικής εκτάσεως. Αλλά και εκεί που επικρατεί η Δημοκρατία, πιστεύω ότι πρέπει διαρκώς να επιδιδόμεθα σε σκέψεις και μεθόδους, οι οποίες Θα μας επιτρέψουν μια λειτουργία της Δημοκρατίας ακόμη καλύτερη και πληρέστερη. Γιατί η Δημοκρατία είναι ένα ιδανικό πολίτευμα, αλλά χρειάζεται κόπος συνεχής για να προσεγγίσει το τέλειο.
Θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ στο πολίτευμα της Ελλάδος για να σας πληροφορήσω ότι μετά το πέρας της δικτατορίας των συνταγματαρχών το 1974, καθιερώθηκε τον επόμενο χρόνο το 1975 ένα Σύνταγμα για το οποίο από τότε είμαστε υπερήφανοι, ότι είναι ένα από τα πιο δημοκρατικά και αποτελεσματικά συντάγματα της Ευρώπης. Έπειτα από μερικά χρόνια, το 1986, έγινε μια πρώτη τροποποίηση του Συντάγματος, για να ακολουθήσει μια δεύτερη , προς ενός μόλις έτους, και μέχρι σήμερα είναι ακόμη πιο εξελιγμένο.
Το 1986, στην πρώτη τροποποίηση, αυτό που έγινε, κυρίως, ήταν να ενισχυθεί η εξουσία του Πρωθυπουργού που παίζει τον πρωταρχικό ρόλο στο πολίτευμά μας και να αφαιρεθούν ορισμένες ρυθμιστικές εξουσίες από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, οι οποίες ήταν ίσως σωστό να μην τις έχει.
Η δεύτερη τροποποίηση του 2001 προκάλεσε αρκετές συζητήσεις επί συνταγματικών θεμάτων, τα οποία συζητήθηκαν όχι μόνο στη Βουλή αλλά και στον Τύπο. Τα αποτελέσματα αυτή της τροποποίησης ήταν : Η ενίσχυση των διατάξεων επί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ενίσχυση των διατάξεων για την
Τοπική Αυτοδιοίκηση, η περαιτέρω ανάπτυξη του δημοκρατικού πολιτεύματος σε πολλούς τομείς, η αναγνώριση από το Σύνταγμα (για πρώτη φορά) της ανεξαρτησίας ορισμένων αρχών που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, όπως οι θεσμοί του Συνηγόρου του πολίτη, της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και άλλων τινών εξαιρετικά σημαντικών.
Αλλά αυτό που Θεωρώ σημαντικό είναι ότι σήμερα στην Ελλάδα – και γενικότερα στην Ευρώπη – παρουσιάζεται στον λαό, ο οποίος είναι το κυρίαρχο στοιχείο της δημοκρατίας, μια μορφή απογοήτευσης στην πολιτική και πολλές φορές μια μορφή περιφρόνησης που είναι πολύ ανησυχητική. Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι ιδεολογίες έχουν αδυνατίσει. Τα συστήματα, τα ιδεολογήματα και τα πολιτικά κόμματα άρχισαν να ομοιάζουν, υποκείμενα κι εκείνα στον ισχυρό νόμο της παγκοσμιοποίησης, ο οποίος καταλήγει σε ένα είδος ομοιομορφίας.
θέλω να σας πω ότι υπάρχουν κι άλλα ανησυχητικά φαινόμενα, τα οποία έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη ακροδεξιών κινημάτων – δεν έχω τίποτα εναντίον οιασδήποτε ιδεολογίας – αλλά παρατηρήθηκε το φαινόμενο ακραίων τοποθετήσεων, κυρίως οφειλομένων στο φόβο και την ανησυχία που αισθάνεται όταν βλέπει να αυξάνεται υπερβολικά ο αριθμός των μεταναστών που δεν μπορεί εύκολα να απορροφηθεί και να εξομοιωθεί με τον υπόλοιπο πληθυσμό.
Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως στη Γαλλία, την Ολλανδία, την Ιταλία. Υπάρχει και μια κίνηση γενικότερη να μη συμβιβάζεται απολύτως με τους κανόνες της Δημοκρατίας. Είμαι βέβαιος ότι η Δημοκρατία έχει πολύ ισχυρά αντισώματα και Θα επικρατήσει έναντι αυτών των ιδεολογιών.
Θέλω, επίσης , να σας ευχαριστήσω για
τις αναφορές που κάνατε στην κοινή ιστορία της Ελλάδος και της Αυστραλίας στα πεδία των μαχών. Γνωρίζω ότι η μεγαλύτερη δόξα της Αυστραλίας είναι η μάχη της Καλλίπολης. Θα μου επιτρέψετε να σταθώ σε αυτή τη μάχη, που αφορά και την Ελλάδα, στην οποία έλαβε μέρος. Ήταν το 1915, όπου στην Ελλάδα υπήρξε έντονη διαφωνία μεταξύ του τότε Βασιλέως και του τότε Πρωθυπουργού, ως προς το εάν έπρεπε ή δεν έπρεπε η Ελλάδα να εξέλθει στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων, δηλαδή της Αντάντ. Τότε, λοιπόν, εκλήθη η Ελλάδα, προκειμένου να συμμετάσχει στον πόλεμο, να λάβει μέρος στην εκστρατεία της Καλλιπόλεως. Εσυζητείτο το θέμα με μεγάλη ένταση, οπότε ένας μετέπειτα δικτάτωρ, ο Ιωάννης Μεταξάς, είπε ότι η εκστρατεία Θα αποτύχει, γιατί δεν έχει το στοιχείο του αιφνιδιασμού: «Συζητούμε πολύ καιρό γι αυτή την εκστρατεία και έτσι δίνουμε αφορμή στους Τούρκους να ετοιμαστούν. Δεν είμαστε σε Θέση να συμμετάσχουμε σε μια εκστρατεία, της οποίας είναι βέβαιο το αρνητικό αποτέλεσμα».
Αυτό δεν μειώνει καθόλου τη γενναιότητα των συμμαχικών στρατευμάτων, μεταξύ των οποίων και οι Αυστραλοί, οι οποίοι επολέμησαν επί σειρά μηνών, υπέστησαν τις ταλαιπωρίες του πολέμου, εθρήνησαν πολλά Θύματα και σίγουρα αποτελούν μια μεγάλη δόξα της Αυστραλίας, την οποία όλοι αναγνωρίζουμε.
Η Ελλάδα πολέμησε με την Αυστραλία σε άλλα πεδία μαχών και κυρίως στην Κρήτη. Υπήρξε κι εκεί μια χαμένη μάχη, αλλά μια πολύ μεγάλη δόξα όπως αυτής της Καλλιπόλεως.
Χθες το απόγευμα στην Καμπέρα, αισθάνθηκα εξαιρετικά μεγάλη συγκίνηση, όταν κατέθεσα στέφανο στο Μνημείο των Αυστραλών, αλλά και στο Μνημείο των ελληνο-αυστραλών σε κοινή δόξα των δυο χωρών μας που πολέμησαν μαζί υπέρ της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και της Ανεξαρτησίας. Αυτός είναι ένας πολύ ισχυρός δεσμός μεταξύ μας.
Έχω καταθέσει πολλούς στέφανους σε μνημεία πολλών χωρών, αλλά πρώτη φορά αισθάνθηκα τέτοια συγκίνηση όπως αυτή στο Μνημείο των Ομογενών και Θέλω να σας ευχαριστήσω γι αυτό.
Τέλος, θέλω να αναφερθώ στην υπερηφάνεια που μας δίνουν οι Έλληνες στην καταγωγή Αυστραλοί υπήκοοι, που έχουν πλέον ως πρώτη και κύρια πατρίδα την Αυστραλία, την υπηρετούν με τον πιο ειλικρινή και έντιμο τρόπο. Αλλά είμαι βέβαιος ότι δεν λησμονούν την καταγωγή τους, όπως δεν τη λησμονείτε κι εσείς, κ. Πρόεδρε, γιατί κάνατε αναφορά σε δυο Θείους σας και Θέλω να πω δυο λόγια γι αυτούς.
Η χώρα μας πέρασε πολλές δυσκολίες , για χρόνια ήταν πολύ φτωχή και δεν μπορούσε να Θρέψει κατά τρόπο ικανοποιητικό τα παιδιά της. Με λύπη της έχασε πολλά παιδιά, σε πολλές κατευθύνσεις. Ίσως οι αριθμοί που αναφέρονται στους Έλληνες μετανάστες είναι υπερβολικοί. Αλλά, εμείς υπολογίζουμε και υποθέτουμε ότι υπάρχουν ελληνικής καταγωγής – αν όχι και από τους δυο γονείς , αλλά από τον έναν – τουλάχιστον 7 εκατομμύρια Ελλήνων σε ολόκληρο τον κόσμο. Είμαστε στην Πατρίδα μας γύρω στο 10 με 11 εκατομμύρια.
Σε όλες της χώρες και ιδίως στην Αυστραλία , λόγω του τρόπου που αυτή υποδέχθηκε τους Έλληνες μετανάστες , λόγω του γεγονότος ότι τους αναγνώρισε αμέσως τα ίδια δικαιώματα, λόγω του ότι τους έδωσε της ίδιες ευκαιρίες με όλους τους άλλους και για να μορφωθούν και για να αναπτυχθούν επαγγελματικά και για να ζήσουν σε ένα υψηλό επίπεδο.
Οι μετανάστες στην Αυστραλία αποτελούν μια εξαιρετική παρουσία Ελλήνων για την οποία επαναλαμβάνω είμαστε εξαιρετικά ευτυχείς και υπερήφανοι. Θέλω από αυτό το ευγενικό βήμα της Βουλής το οποίο μου προσφέρατε να τους ευχαριστήσω όλους . Και για την συνεισφορά τους στην Αυστραλία και για την συνεισφορά τους στην ιδέα της Ελλάδος.
Η Αυστραλία είναι ένα μοναδικό παράδειγμα στους νεώτερους χρόνους που συγκροτήθηκε από εθνικότητες διαφόρων ευρωπαϊκών κρατών και μάλιστα σε ένα χρονικό διάστημα πολύ πιο σύντομο απ ότι πέτυχαν οι Η.Π.Α να συγκ
ροτήσουν μια κοινωνία από πολλές εθνικότητες .
Στην Αυστραλία, κατά κύριο λόγο το Αγγλοσαξωνικό στοιχείο, οι Ιρλανδοί, οι Ιταλοί και οι Έλληνες και άλλες εθνικότητες, ζουν μαζί, ευημερούν μαζί και διατηρούν περισσότερο από ότι σε άλλες χώρες, όπως αυτές που μνημόνευσα, τη συνείδηση της εθνικής καταγωγής τους.
Για όλους αυτούς τους λόγους, αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω τον Αυστραλιανό λαό , τις Αρχές της Αυστραλίας , το Κοινοβούλιό σας , το Κοινοβούλιο της Μελβούρνης και το Ομοσπονδιακό της Καμπέρα και να σας πω ότι αισθάνομαι ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίσατε τους Έλληνες συμπατριώτες μας και λυπούμαι γιατί δεν μπορώ να τους γνωρίσω όλους .
θα ήθελα επίσης να σας ευχαριστήσω για τις αναφορές που κάνατε στο Ολυμπιακό πνεύμα, για τον τρόπο που διοργανώσατε τους Ολυμπιακούς
Αγώνες του Σίδνεϋ και για την προσφορά της βοηθείας σας για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στη αρχική τους πατρίδα.
Δεν ζητούμε από όλο τον κόσμο να επιστρέψει τις αρχαιότητες που υπάρχουν στα διάφορα Μουσεία. Ζητούμε από το Βρετανικό Μουσείο την επιστροφή αυτών των Γλυπτών, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του ωραιότερου μνημείου της αρχαιότητας, από το οποίο βιαίως αποσπάστηκαν. Ας μείνουν όλα τα άλλα αγάλματα , αλλά ας αποκατασταθεί στην αρχική του λαμπρότητα το περίφημο αυτό μνημείο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
