Αγαπητοί φίλοι,
Είμαι πολύ συγκινημένος που βρίσκομαι κοντά σας. Θα θυμάμαι πάντα αυτή τη συγκέντρωση, όπως θυμάμαι πάντα, σε όλα τα ταξίδια, τις αίθουσες που συγκεντρωθήκαμε για να συναντηθούμε εμείς οι Έλληνες. Θυμάμαι τους Έλληνες του Ουζμπεκιστάν, τους Έλληνες του Καζακστάν, της Αιγύπτου, της Νότιας Αφρικής, του Καναδά και της Αμερικής, που τους έχω επισκεφθεί, της Αυστραλίας και όλης της Ευρώπης.
Οι Έλληνες είναι συνηθισμένοι να μεταναστεύουν και τα παλιά χρόνια έφτιαχναν καινούργιες πατρίδες, από την Ισπανία μέχρι τον Εύξεινο Πόντο. Πολλοί λένε ότι ήταν ατυχία για την Ελλάδα ότι συγκεντρώθηκε όλη στο στενό χώρο, τον ελληνικό. Ότι έπρεπε να μείνουμε εξαπλωμένοι σε όλα τα πέρατα της γης. Και όμως, είναι ανάγκη να έχει κανείς μια μικρή, στενή πατρίδα. Και εσείς την έχετε και στην καρδιά σας θυμόσαστε πάντοτε την ελληνική καταγωγή σας. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από ρίζες. Πρέπει να ξέρει την καταγωγή του.
Όλα τα μέρη της Ελλάδος εκπροσωπούνται εδώ. Και έχετε και αυτό το προνόμιο: προερχόμενοι από διάφορα μέρη της Ελλάδος ενώνετε με τη δική σας, σύγχρονη παρουσία όλα αυτά τα μέρη και τα καθιστάτε ένα και μόνο μέρος, την Ελλάδα, σ’αυτόν τον ξένο, αλλά τόσο φιλικό τόπο.
Και εγώ κατάγομαι από την Πελοπόννησο, αλλά και από τη Βόρειο Ήπειρο, αλλά και από την Κύπρο. Μην σας κάνει εντύπωση ότι έχω καταγωγή και από τα δύο σκλαβωμένα ακόμη μέρη της Ελλάδος. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι μπορούμε να βλεπόμαστε, μπορούμε να ανταλλάσουμε απόψεις, μπορεί να θυμόμαστε όσα είναι κοινά για μας.
Αλλά έχουμε τώρα πια και μια άλλη πατρίδα. Έχουμε πατρίδα την Ευρώπη. Και θέλω να σταθώ λίγο σ’αυτό το σημείο, να πω μερικές σκέψεις. Όσοι μεταναστεύουν στην Αμερική, όσοι μεταναστεύουν στον Καναδά και στην Αυστραλία, πιο μακρινά μέρη από την Ελλάδα, κινδυνεύουν περισσότερο να χάσουν την εθνική τους μνήμη και συνείδηση, γιατί βρίσκονται σε μακρινά μέρη, γιατί είναι δύσκολη η επικοινωνία με τον τόπο, γιατί είναι δύσκολη η επιστροφή.
Σήμερα στην καινούργια μας πατρίδα, την ενιαία πατρίδα, την Ευρώπη, δεν χάνουμε καμία εθνικότητα. Όλα τα κράτη είναι πολύτιμα για την Ευρώπη. Και αποκτούμε συγχρόνως μία καινούργια πατρίδα, ενιαία, από τον Βορρά εδώ και πιο πάνω ακόμη, από την Αγγλία ή από τη Σουηδία, μέχρι κάτω τα τελευταία νότια μέρη, που είναι πάρα πολύ σημαντική. Στηρίζεται στις ίδιες αρχές, στις ίδιες πεποιθήσεις και μας ενώνει, όλους τους λαούς σε έναν ευρωπαϊκό ενιαίο λαό.
Πιστεύουμε όλοι στον Χριστιανισμό. Βεβαίως αν εισέλθουν και άλλα κράτη στην Ενωμένη Ευρώπη θα τα δεχθούμε, διότι δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία η πίστη σε κάποια συγκεκριμένη θρησκεία. Σημασία έχει να πιστεύει κανείς σε κάποια ανώτατη δύναμη. Είμαι βέβαιος ότιο και οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν και άλλοι λαοί, αλλά μέχρι σήμερα είμαστε όλοι Χριστιανοί. Στηριζόμαστε όλοι στις αρχές που βρέθηκαν στην αρχαία Ελλάδα: τη Δημοκρατία, την Ισότητα μεταξύ των ανθρώπων. Την προσπάθεια για ανάπτυξη και επικοινωνία μεταξύ μας.
Γι’αυτό και πρέπει να μαθαίνετε καλά τα ελληνικά, γιατί όλες οι μεγάλες αξίες και οι αρχές έχουν ελληνική καταγωγή. Είναι ελληνικές λέξεις. Τα παιδιά θα είναι πολύ υπερήφανα όταν ακούσουν ότι λέξεις όπως φιλοσοφία, ιστορία, θέατρο, λογική και πάρα πολλές άλλες είναι ελληνικές. Οι έννοιες αυτές γεννήθηκαν στην αρχαία Ελλάδα και διαδόθηκαν σε όλον τον κόσμο. Αλλά αυτό δεν είναι μόνο δική μας υπερηφάνεια. Είναι όλων των Ευρωπαίων, γιατί όλοι οι Ευρωπαίοι στηρίζονται σε αυτές τις μεγάλες αρχές. Παντού στην Ευρώπη υπάρχει Δημοκρατία. Παντού στην Ευρώπη υπάρχει Ισονομία. Παντού στην Ευρώπη υπάρχει σεβασμός του ενός ανθρώπου απέναντι στον άλλον. Αυτές τις θεμελιώδεις αρχές θέλουμε να ενισχύουμε, να δυναμώνουμε και ενωνόμαστε όλοι κάτω από αυτή την ευρωπαϊκή ιδεολογία και να γινόμαστε όλοι έν
ας λαός.
Βέβαια, όπως και στην Ελλάδα, όπου καθένας κατάγεται από διαφορετικές περιοχές και έχουμε διαφορές, θα παραμείνουν αυτές οι διαφορές και στην Ευρώπη. Αλλά εσείς είστε τυχεροί σε ένα σημείο: Ζείτε κοντά στην καρδιά της Ευρώπης. Το Βέλγιο είναι η έδρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ζείτε σε μια κοινότητα φλαμανδική που βρίσκεται στο ίδιο κράτος με την κοινότητα των Βαλλώνων, των γαλλοφώνων. Το Βέλγιο δείχνει την αρχή της συνεννοήσεως μεταξύ των λαών. Εγώ πιστεύω ότι αυτό το παράδειγμα του Βελγίου, το οποίο είναι μοναδικό, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί έτσι δίνουν το παράδειγμα σε όλους τους λαούς της Ευρώπης να συνεργασθούν μεταξύ τους.
Αλλά, προς το παρόν ας εγκαταλείψουμε λίγο την Ευρώπη, που δεν μπορούμε να το κάνουμε, για να ξαναθυμηθούμε την ελληνική μας καταγωγή, την ελληνική μας γλώσσα και τη συγκίνηση που μας καταλαμβάνει όταν συναντιόμαστε πάλι. Ξέρω ότι έρχεσθε συχνά στην Ελλάδα, ξέρω ότι στο πρόσωπό μου βλέπετε την Ελλάδα και δεν εισέπραξα τόσα πολλά χειροκροτήματα, για τα οποία σας ευχαριστώ, δεν τα εισέπραξα ως πρόσωπο, αλλά υπό την ιδιότητά μου να εκπροσωπώ όλο τον ελληνικό λαό.
Θέλω να σας πω ότι όλος ο ελληνικός λαός μέσω εμού στέλνει σε σας, τα αγαπημένα του αδέλφια, την αγάπη του, τους χαιρετισμούς του, τις ευχές του. Χαιρόμαστε να μαθαίνουμε την προκοπή σας, χαιρόμαστε να μαθαίνουμε ότι ξεφύγατε από το δύσκολο επάγγελμα του ανθρακωρύχου, που αρχικώς ασχοληθήκατε. Ξέρω ότι πολλοί από σας έχουν βεβαρημένη την υγεία τους από αυτή τη δύσκολη εργασία. Αλλά τώρα, οι Έλληνες εντάσσονται στη Βελγική κοινωνία και μπορούν να ακολουθούν όλη την πρόοδο του Βελγίου και να προοδεύουν και εκείνοι μαζί τους.
Τα νέα από την Ελλάδα τα ξέρετε, τα μαθαίνετε. Θα σας πω και εγώ μερικά. Έχουμε προβλήματα, αλλά είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον της χώρας μας. Η Ελλάδα προκόβει – το λέω για τους από μας μεγαλύτερους – δεν είναι η Ελλάς που ήταν στο παρελθόν. Η Ελλάδα που σας έδιωξε, που δεν μπορούσε να σας θρέψει, η Ελλάδα που σας στενοχώρησε, η Ελλάδα που ήταν περισσότερο μητριά παρά μητέρα. Ήταν δύσκολες οι περιστάσεις, δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς.
Σήμερα, είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα. Δεν το λέγω μόνον γιατί η Ελλάδα προκόβει και προοδεύει. Το λέγω γιατί δεχόμαστε ξένους. Έχουμε περίπου 800 χιλιάδες ξένους. Άλλοι λένε ένα εκατομμύριο. Πιθανόν. Και πρέπει να τους δεχόμαστε και αυτούς με όλη την αγάπη που σας δέχθηκαν εσάς οι Βέλγοι. Και όταν ακούω Έλληνες να στενοχωρούνται για την παρουσία ξένων πολιτών στην Ελλάδα, σκέφτομαι πόσο άδικο είναι αυτό. Γιατί θα έπρεπε και εσείς να δεχθείτε ανάλογη συμπεριφορά, ενώ οι Βέλγοι σας εδέχθησαν με ανοιχτές τις αγκάλες. Άρα και εμείς πρέπει αυτούς τους ανθρώπους που υποφέρουν να τους δεχθούμε με τον ίδιο τρόπο.
Σήμερα θέλουμε να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλοι οι γειτονικοί λαοί. Θέλουμε να βοηθήσουμε τους γείτονές μας Βουλγάρους, τους Ρουμάνους, αργότερα τους Αλβανούς και όλους τους άλλους των Βαλκανίων να γίνουν μέλη και μέρη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και να συγκεντρωθούμε όλοι μαζί και να αποτελέσει η Ευρώπη μια παγκόσμια δύναμη, που θα σταθεί ισάξια ανάμεσα στις άλλες υπερδυνάμεις.
Θεωρώ τα παιδιά σας παιδιά μας. Είναι η νέα γενιά. Θέλω να τους πω να μάθουν όσα περισσότερα πράγματα μπορούν και μεταξύ αυτών να μάθουν και τα ελληνικά, που έλεγα προηγουμένως. Να μιλάτε και στο σπίτι σας ελληνικά, είμαι βέβαιος ότι το κάνετε. Λυπάμαι που δεν ξέρω την όμορφη φλαμανδική γλώσσα, να μιλήσω και στα φλαμανδικά για να πω τα ίδια και να τα ακούσετε και εσείς, όλοι οι άλλοι που δεν ξέρετε ελληνικά, πόσο μεγάλη εκτίμηση έχω στη Φλάνδρα, στη Βαλλωνία, στο Βέλγιο, σε όλους τους ανθρώπους τους ευγενικούς, με τους οποίους ζείτε τόσα χρόνια και έχετε γίνει συμπατριώτες.-
