Με αφορμή τη σημερινή ημέρα, ας επισημάνουμε για μια ακόμη φορά τη σοβαρότητα και το μέγεθος του προβλήματος των Ναρκωτικών. Ας εντοπίσουμε παραλείψεις αποδίδοντας ευθύνες και ας αναζητήσουμε τα μέτρα που θα πρέπει να υιοθετηθούν για να αντιμετωπιστεί ένα φαινόμενο που παίρνει όλο και πιο εκρηκτικές διαστάσεις.
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, ας μη σταθούμε σε εύκολες φραστικές εκδηλώσεις συμπαράστασης, κατανόησης και αλληλεγγύης, αλλά ας προχωρήσουμε ένα βήμα πιο πέρα.
Είμαι βέβαιος ότι το εμπόριο του θανάτου μπορεί να παταχθεί και οι ασθενείς μπορούν να τύχουν της κοινωνικής μέριμνας που δικαιούνται. Οι χρήστες δεν είναι εγκληματίες, είναι άρρωστοι. Δεν χρειάζονται τιμωρία, αλλά θεραπεία και πρόνοια για την επανένταξή τους. Το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν ανήκει στο περιθώριο, βρίσκεται στο κέντρο της κοινωνικής πραγματικότητας. Είναι δίπλα μας, μας αφορά όλους, αύριο μπορεί να είναι το δικό μας παιδί εξαρτημένο από κάποια φονική ουσία.
Με αυτές τις σκέψεις εκφράζω την πεποίθησή μου ότι η ελληνική κοινωνία έχει την ωριμότητα να αντιμετωπίσει τη μάχη κατά των ναρκωτικών με ειλικρίνεια και γενναιότητα. Μας ενδιαφέρουν οι αιτίες που γεννούν το πρόβλημα περισσότερο από τα συμπτώματά του.-
