H 5η Ιουνίου, καθιερωμένη από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος, μας δίνει την ευκαιρία να προβληματιστούμε για τη δραματική διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας στον πλανήτη.
H τεχνολογική και οικονομική ανάπτύξη, που σημειώθηκε ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες του περασμένού αιώνα, είχε, δυστυχώς, και αρνητικό αντίκτυπο: την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, σε βαθμό επικίνδυνο και σε ορισμένες περιπτώσεις ανεπανόρθωτο.
Είναι επιτακτική ανάγκη για τις περισσότερο ανεπτυγμένες οικονομικά χώρες, αλλά και για όλούς τους λαούς της υφηλίου, να συνειδητοποιήσουν τη σοβαρότητα του προβλήματος και να ασχοληθούν αποφασιστικά με την αντιμετώπιση των κινδύνων που απειλούν τη δική μας, αλλά προπαντός τις επερχόμενες γενιές.
Μέχρι σήμερα, η συνεχής επιδίωξη όλο και μεγαλύτερης ανάπτύξης δεν επέτρεψε τη διαμόρφωση μιας αποτελεσματικής κοινής πολιτικής για την προστασία του περιβάλλοντος σε παγκόσμια κλίμακα. Πιστεύω όμως ότι όσο περνά o καιρός και γίνεται φανερή σε όλη της την έκταση η ζημία στο οικοσύστημα, τόσο οι συνειδήσεις αφυπνίζονται. Μπορεί, στο σημείο που έχούν οδηγηθεί τα πράγματα, η αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας να είναι έργο πολύ δύσκολο, που απαιτεί πολυετή και αδιάκοπη προσπάθεια, ωστόσο, είναι αδιανόητο να δεχτούμε ότι ο άνθρωπος Θα επιτρέψει την ίδια του την αυτοκαταστροφή.
