Κυρίες και Κύριοι,
Θέλω να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία σας να πραγματοποιηθεί το σημερινό Συνέδριο, που αποτελεί μία πολύ καλή ευκαιρία για συζήτηση και εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η ανθρωπότητα αγωνίστηκε με τη φιλοδοξία να μη γνωρίσει ξανά μια τέτοια τραγική εμπειρία, όταν η καταπάτηση των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ξεπέρασε κάθε όριο, φραγμό και μέτρο.
Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών – το 1945 -, η Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου – το 1948 -, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών – το 1950 -, η Τελική Πράξη του Ελσίνκι – το 1975 – είναι μερικά μόνο από τα βασικά κείμενα που αποτυπώνουν την προσπάθεια του μεταπολεμικού κόσμου να προσδιορίσει έναν σύγχρονο πολιτισμό του Ανθρώπου.
Η δραματική αλλαγή των συνθηκών στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και ο τερματισμός του ψυχρού πολέμου, για πολλούς σήμαινε την υπόσχεση ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα θα βρίσκονταν στο επίκεντρο της διεθνούς πολιτικής. Ωστόσο η πραγματικότητα μας διαψεύδει καθημερινά.
Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα ο κόσμος αποτελεί πρόκληση για όλους μας να στηρίξουμε την υπόθεση της ειρήνης και της δικαιοσύνης και να προάγουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στις συνειδήσεις μας αναπτύσσεται σήμερα ένας έντονος προβληματισμός, που αφορά το μέλλον του δημοκρατικού πολιτισμού:
Με ποιο τρόπο, με ποιες πολιτικές μπορούμε να θεμελιώσουμε μια οικουμενική τάξη πολιτικής ελευθερίας, ανθρώπινης αξιοπρέπειας, κοινωνικής ισονομίας και ισοτιμίας;
Πως θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε τη μακρά παράδοση του φυσικού δικαίου που ξεκινά από την αρχαία Ελλάδα και διαποτίζει τις ρίζες του ευρωπαϊκού μας πολιτισμού, την ουμανιστική κληρονομιά του Διαφωτισμού, και τις πολιτικές παρακαταθήκες της Γαλλικής Επανάστασης, με δυο λόγια, την ίδια την παράδοση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η οποία έχει θεμελιωθεί στον απόλυτο σεβασμό της ανθρώπινης ύπαρξης ως φυσικής και ηθικής οντότητας, μέσα σε ένα κόσμο απειλούμενο από τη διεθνή τρομοκρατία και αβέβαιο από την έντονη ανταγωνιστικότητα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας;
Κυρίες και κύριοι,
Ως συνειδητοί και ελεύθεροι πολίτες, δεν δικαιούμαστε να κλείνουμε τα μάτια απέναντι στα μεγάλα και δυσοίωνα ερωτήματα που αναδεικνύει η σύγχρονη πραγματικότητα. Ο κόσμος μας βρίσκεται σε μια συνεχή διαδικασία μεταβολών και πολλές από τις αλλαγές αποτελούν και μια δοκιμασία για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Σε καιρούς αβεβαιότητας ο κόσμος χρειάζεται, όχι μόνο να αγωνιστεί κατά των παγκόσμιων απειλών, αλλά να αγωνιστεί υπέρ της παγκόσμιας δικαιοσύνης.
Η αποδοχή από όλους μας του «πολιτισμού της ανθ
ρωπότητας», όπως αυτός εκφράζεται από τα οικουμενικά ανθρώπινα δικαιώματα αποτελεί μια βαθιά ανάγκη.
Με αυτά τα λόγια κηρύσσω την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου σας.
