Σας καλωσορίζω και σας ευχαριστώ για όσα προσφέρατε στον αθλητισμό, την Ολυμπιακή Ιδέα και σε κάτι άλλο περισσότερο. Δεν είναι η νίκη που εκάνατε στους αγώνες η σημαντικότερη. Δεν είναι ότι πήρατε μετάλλια ή συμμετάσχατε με επιτυχία. Η νίκη σας είναι ότι κατορθώσατε να κάνετε γνωστόν ευρύτερα τον κόσμο στον οποίον ανήκετε. Έναν κόσμο, τον οποίον όλοι τον έβλεπαν με συμπάθεια, αλλά τώρα, σήμερα, τον βλέπουν με θαυμασμό, με αναγνώριση, με αντίληψη των υποχρεώσεων όλων ημών απέναντί σας, με πολύ μεγαλύτερη κατανόηση απ’ότι πρώτα.
Αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία σας. Γιατί οι Παραολυμπιακοί Αγώνες, κατά την ταπεινή μου γνώμη, προσήλκυσαν το ενδιαφέρον πολύ περισσότερων απ’ότι ενόμιζα εγώ ο ανόητος αρχικώς. Είχαν το ίδιο ενδιαφέρον, το ίδιο κύρος, το ίδιο αποτέλεσμα από απόψεως ολυμπιακής και αθλητικής αναγνωρίσεως με τους άλλους αγώνες του 2004.
Βεβαίως, η λάμψη τους εσκιάσθη από το τραγικότατο γεγονός της απώλειας των επτά μαθητών, την οποία και εσείς την αισθανθήκατε, είμαι βέβαιος, όπως όλοι οι υπόλοιποι, με τα ίδια βαρύτατα και βαθύτατα αισθήματα. Αλλά, η επιτυχία είναι αναμφισβήτητη και η δική σας και των άλλων. Και είμαι βέβαιος ότι πρέπει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να συντηρήσουμε τα αποτελέσματα αυτής της επιτυχίας, η οποία ανέδειξε την Ελλάδα, ανέδειξε τους αθλητές της, ανέδειξε τις οργανώσεις τις αθλητικές, ανέδειξε όλους εκείνους οι οποίοι συμμετείχαν στη συνολική προσπάθεια.
Είναι, λοιπόν, ο έπαινος που σας αξίζει και σας αρμόζει διπλός: και για τη συμμετοχή σας και για τη γενικότερη παρουσία σας των ανθρώπων με σωματικές ανάγκες, οι οποίες είμαι βέβαιος ότι πλέον θα γίνουν αντικείμενο ιδιαίτερης προσοχής και ιδιαίτερης αντιμετώπισης.
Σας εύχομαι πάντοτε να έχετε αυτές τις επιτυχίες, εύχομαι πάντοτε στον τόπο μας να έχει ανάλογες αναγνωρίσεις, όπως αυτές των Ολυμπιακών Αγώνων και σας ευχαριστώ άλλη μία φορά για την προσφορά σας.-
