ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θέλω να συγχαρώ την κυρία Παπαρήγα γι’αυτή την ωραία πρωτοβουλία να συγκεντρώσει εδώ, στην Αθήνα, εκπροσώπους Κομμουνιστικών Κομμάτων, κομμάτων δηλαδή προοδευτικών, που αγωνίζονται για την ειρήνη και για τις κοινωνικές κατακτήσεις των λαών τους.
Γνωρίζω ότι τα κόμματά σας έχουν μεγάλη επιρροή στους λαούς των χωρών σας. Και είστε στις πρωτοπορίες των αγώνων που κάνουν οι λαοί σας για δικαιοσύνη, ειρήνη, για δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους, ενώ αγωνίζεστε ιδιαίτερα εναντίον εκείνων που θέλουν να επέμβουν για να εξυπηρετήσουν δικά τους στρατηγικά συμφέροντα σε μια περιοχή πολύ ευαίσθητη, δικιά μας περιοχή, γιατί και η Ελλάδα ανήκει σ’ αυτή την περιοχή.
Ο αγώνας είναι δύσκολος και διαρκής. Από την εποχή που ήμουν Υπουργός Εξωτερικών πριν από 20 χρόνια, δεν έχει επιτευχθεί μια σημαντική πρόοδος στα ανοιχτά θέματα της περιοχής. Άρα και για τον Καινούργιο Χρόνο, ο αγώνας σας είναι απαραίτητος και θα πρέπει να ενδυναμωθεί. Πρέπει να χαλυβδωθεί η θέληση των λαών μας για ειρήνη και για κοινωνική δικαιοσύνη.
Εύχομαι σε όλους σας δύναμη για τον Καινούργιο Χρόνο και επιτυχίες, όσες δεν πετύχαμε τα περασμένα χρόνια.
Θέλω να συγχαρώ ακόμα μια φορά την κυρία Παπαρήγα για τη δημιουργική και ωραία ιδέα που είχε, να βρεθούμε σήμερα εδώ μαζί στο Προεδρικό Μέγαρο.
Α.ΠΑΠΑΡΗΓΑ: Να σας ευχαριστήσω που μας δεχθήκατε, και πρέπει να πω προς στους προσκαλεσμένους μας, ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει μία ευαίσθητη χορδή στα θέματα της περιοχής, όχι μόνο λόγω των εμπειριών που έχει ζήσει. Και ακριβώς η επίσκεψή μας γίνεται με έναν άνθρωπο που ξέρουμε ότι μπορεί να μας ακούσει και να ευαισθητοποιηθεί.
Εμείς ξεκινήσαμε το πρωί την συζήτηση. Εγώ δεν θέλω να επεκταθώ σ’ αυτή τη συζήτηση. Όμως για μας ένα πράγμα είναι βέβαιο. Βεβαίως καθημερινά ασχολούμαστε με τα πράγματα της Ελλάδας, με τα προβλήματα, που υπάρχουν στην Ελλάδα, αλλά είμαστε αποφασισμένοι να μην ξεχάσουμε, ότι δεν είμαστε γενικά μέρος μια παγκόσμιας κοινότητας, είμαστε με μια έννοια. Αλλά είμαστε μέρος των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής, της Μεσογείου, της Ευρώπης βεβαίως, και ξέρουμε πολύ καλά ότι η Ελλάδα επηρεάστηκε, επηρεάζεται και θα επηρεαστεί από τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή.
Ένα θέλω μόνο να θίξω: Το Παλαιστινιακό ζήτημα είναι 60 χρόνια άλυτο, το Κυπριακό από το 1974 και προστίθενται καινούργια προβλήματα: Λίβανος, Τουρκία, Ιράκ. Η περιοχή αυτή έχει ένα ενιαίο πρόβλημα. Βεβαίως ένας κρίκος είναι το Παλαιστινιακό. Το ΚΚΕ είναι αποφασισμένο όσο μπορεί, όχι μόνο να είμαστε αλληλέγγυοι, αλλά υποχρέωσή μας είναι να το δούμε σαν ένα κοινό αγώνα, που συμφέρει τον ελληνικό λαό, και αφορά όλους μας.
Η επίλυση του Παλαιστινιακού, του Κυπριακού, της κατοχής στο Ιράκ, και να μην αναφερθούμε σε άλλα προβλήματα, όπως το αδιέξοδο στον Λίβανο, μας αφορούν, είναι καθημερινότητα, και γι’αυτό εμείς τα ιεραρχούμε μέσα στα πρώτα ζητήματα, μαζί με τα εσωτερικά θέματα.
Γι’αυτό καμιά φορά κύριε Πρόεδρε στενοχωριέμαι, να πω και τον πόνο μου: Ερωτώμαι πολλές φορές από δημοσιογράφους, χωρίς να τα βάζω με τα παιδιά, και μπορεί αυτό το σημερινό γεγονός να περάσει απαρατήρητο. Είναι μέσα στα ενδιαφέροντά μας. Μπορεί το Παλαιστινιακό και το Κυπριακό να μην είναι; Τότε γιατί μιλάμε για παγκόσμια κοινότητα; Η περιοχή μας έχει ανάγκη πρωτοβουλιών, συμπαράστασης, παρεμβάσεων, δεν θέλω να θέσω πολιτικά ζητήματα εδώ.
Ακριβώς γι’αυτό, η επίσκεψή μας, πέρα από το ότι γίνεται σε έναν άνθρωπο που έχει ευαισθησία, αποσκοπεί ακριβώς στο να συγκεντρώσει την προσοχή. Ασχολούμαστε και μ’ αυτά τα ζητήματα. Ας μην τα ξεχνάμε
.-
