ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Kύριε Πρόεδρε, καλωσορίσατε. Πολύ χαίρομαι που σας βλέπω.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Δική μου η χαρά.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχετε συλλαλητήρια μαθαίνω.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Ήταν πραγματικά μια πολύ μεγάλη συγκέντρωση, συλλαλητήριο, όπως σωστά το λέτε, και τα συνθήματα που ακούστηκαν ήταν κατεξοχήν πολιτικά. Δεν είναι μόνο οικονομικά τα ελατήρια, όπως ελέχθη.
Έδωσαν ένα μήνυμα ότι πρέπει να ‘ξεκουμπιστεί’ η Τουρκία από την Κύπρο, αυτή είναι η μετάφραση από τα τούρκικα, ότι ο κ.Ερντογάν τους προσέβαλε με τις δηλώσεις που είχε κάνει και εξέπεμψαν μια κραυγή αγωνίας: ότι χάνεται το τουρκοκυπριακό στοιχείο. Και λένε ότι αυτή είναι η πατρίδα μας, εμείς εδώ θέλουμε να ζήσουμε. Διότι μας σπρώχνετε να μεταναστεύσουμε.
Και το μήνυμα το δικό μας, εννοώ και της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελληνικής-κυπριακής κοινότητας, είναι ότι το μέτωπο είναι κοινό και κοινός πρέπει να είναι ο αγώνας για να τερματισθεί η κατοχή.
Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και είναι μία μη αναμενόμενη εξέλιξη, δηλαδή σε τέτοιο μέγεθος.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Ακριβώς. Φαίνεται ότι υπάρχει συνειδητοποίηση πλέον ότι εάν συνεχιστεί η κατάσταση της κηδεμονίας της τουρκοκυπριακής κοινότητας και του εποικισμού, που είναι θανάσιμος κίνδυνος για τους Τουρκοκύπριους, θα υπάρξει ημερομηνία λήξης για το τουρκοκυπριακό στοιχείο.
Να μην ξεχνάμε ότι το 1974 οι Τουρκοκύπριοι, με βάση την απογραφή του πληθυσμού, ήταν 124.000. Υποτίθεται ότι η τουρκική εισβολή έγινε για να σώσει τους Τουρκοκύπριους, όπως μας έλεγε ο Ετσεβίτ, και σήμερα είναι μόνο 75-80.000. Οι άλλοι είναι μετανάστες.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τους ‘καπέλωσαν’.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Είναι μια θετική εξέλιξη, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι μια αχτίδα ελπίδας.-
