Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην Αράχωβα, μετέβη στο Λαογραφικό Μουσείο της πόλης, όπου ξεναγήθηκε στην επετειακή έκθεση με τίτλο «Εκ του στρατοπέδου της Ράχοβας» από τον επιμελητή της, Επίκουρο Καθηγητή Προϊστορικής Αρχαιολογίας, Ιωάννη Φάππα.
Μετά την ολοκλήρωση της ξενάγησης, ο Δήμαρχος Διστόμου–Αράχωβας–Αντίκυρας, Ιωάννης Στάθης, προσέφερε στον κ. Τασούλα μια χειροποίητη γυναικεία φιγούρα, η οποία είναι ντυμένη με την παραδοσιακή φορεσιά της Αράχωβας.
Στην αντιφώνησή του ο κ. Τασούλας, αφού εξέφρασε τις ευχαριστίες του, επεσήμανε τη σημασία της Μάχης της Αράχωβας.
«Η Μάχη της Αράχωβας και η νίκη αναπτέρωσαν την Επανάσταση του 1821, η οποία εκείνη την περίοδο παρουσίαζε σημαντική κάμψη, εξαιτίας των εμφυλίων πολέμων, της άλωσης του Μεσολογγίου και της άφιξης του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο», ανέφερε. Υπογράμμισε την οξύτητα της έντασης κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων, που οδήγησε στη φυλάκιση του Κολοκοτρώνη, και εξήρε τη συμβολή των προσωπικοτήτων στην εξέλιξη της Ιστορίας.
«Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το πώς κινείται η Ιστορία. Νομίζω πως εδώ αναδεικνύεται σαφώς η συμβολή των προσωπικοτήτων, η συμβολή της ηγεσίας στη ροή της Ιστορίας. Γιατί όταν ο Αλέξανδρος Ζαΐμης ανέθεσε στον Γεώργιο Καραϊσκάκη, που ένα χρόνο πριν εθεωρείτο προδότης, την ηγεσία του Αγώνα στην περιοχή αυτή, ο Καραϊσκάκης ανέτρεψε τα πάντα. Ο ιστορικός Σαράντος Καργάκος γράφει ότι, αν δεν είχε γίνει αυτή η νίκη εδώ στην Αράχωβα, ο Κιουταχής θα ενωνόταν με τον Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και τα πράγματα θα είχαν πολύ διαφορετική εξέλιξη».
«Το πείσμα και η αγωνιστικότητα των Ελλήνων», επεσήμανε ο κ. Τασούλας, «έφερε την ελευθερία. Τα πρόσωπα έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση, ενώ η διχόνοια και η έριδα δημιούργησαν μεγάλους κινδύνους για την πορεία του τόπου μας. Στα μεγάλα και στα σπουδαία πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να θυμόμαστε ότι αυτό που σήμερα απολαμβάνουμε και θεωρούμε δεδομένο έχει αφετηρία και ρίζα σε τεράστιες θυσίες και αγώνες, που πρέπει να τους θυμόμαστε.
Γι’ αυτό και σήμερα εδώ, 200 χρόνια μετά, τα ξαναζούμε και τα ξαναθυμόμαστε όλοι μαζί. Θυμόμαστε τα γεγονότα, πάνω στα οποία βασίζεται η δική μας ελευθερία, άρα και η δική μας ικανότητα να ορίζουμε τη μοίρα μας».



