Αξιότιμε κύριε Πρύτανη,
Το Πανεπιστήμιο αυτό για μένα προσωπικά δεν σηματοδοτεί απλώς κάποια από τα φοιτητικά μου χρόνια αλλά ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της ζωής μου. Ως διδακτορικός φοιτητής σε αυτόν τον ιστορικό χώρο προετοιμαζόμουν για μια σταδιοδρομία καθηγητή Πανεπιστημίου. Ξενύχτησα πολλά βράδια στις βιβλιοθήκες και στα σπουδαστήρια για να γράψω τη διατριβή μου πάνω στην “Κτήση και την απώλεια της νομής”. Τελικά οι ιστορικές μου εμπειρίες και η κατάσταση στην Ελλάδα την εποχή εκείνη με οδήγησαν στην πολιτική. Σε μια επιστολή μου προς τον διαπρεπή καθηγητή μου, τον Δρα Γκέρχαρντ Κέγκελ, του εξηγούσα γιατί δεν ακολούθησα ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, όπως εκείνος.
Αναφέρομαι, ειδικά, στον σπουδαίο εκείνο δάσκαλο και καθηγητή του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου γιατί πιστεύω ότι εξέφραζε με ιδανικό τρόπο το παράδειγμα του παγκοσμίου ακτινοβολίας νομικού και ανθρωπιστή. Κάποτε του εξομολογήθηκα ότι λόγω της συμμετοχής μου στην αντίσταση κατά της χούντας στην Ελλάδα ειδοποιήθηκα πως κινδυνεύει η ζωή μου. Αμέσως μου πρόσφερε τα κλειδιά του εξοχικού του στο Άϊφελ για να μείνω εκεί όποτε το χρειαστώ. Δεν αξιοποίησα τελικά την πρόσκλησή του αλλά και δεν την ξέχασα ποτέ. Και αυτή η ποιότητα, όχι μόνο σκέψης αλλά και στάσης ζωής, Γερμανών ακαδημαϊκών συνετέλεσε, πιστεύω καθοριστικά, στο διαχρονικό θαύμα της γερμανικής παιδείας. Αυτό το θαύμα, προσωπικά, με εντυπωσιάζει ακόμη. Για την πειθαρχία, την συστηματική αναλυτική αναζήτηση, την εμπιστοσύνη στο νου, την αξιοκρατία και το υψηλό επιστημονικό επίπεδο. Όλα αυτά συνθέτουν μία ακαδημαϊκή πραγματικότητα γεμάτη προσφορά για ολόκληρο τον κόσμο.
Κύριε Πρύτανη,
Οι φοιτητές που σπουδάζουν σήμερα εδώ, στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας, είναι τυχεροί. Δεν είμαι βέβαιος αν το γνωρίζουν. Ξέρω, όμως, ότι στην πορεία της ζωής τους θα το συνειδητοποιήσουν αρκετές φορές και θα θελήσουν να επιστρέψουν εκεί από όπου ξεκίνησαν, όπως εγώ σήμερα, συγκινημένος και γεμάτος αναμνήσεις.
Σας ευχαριστώ.-
