Kύριε Υπουργέ,
Κύριε Νομάρχα,
Αξιότιμη Ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων,
Κύριε Δήμαρχε,
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Σας το είπα άλλωστε πριν λίγο, και μένα οι μέρες που περνάω μαζί σας σε αυτήν την ωραία πόλη είναι μια όαση ψυχής.
Πρώτα για τους ανθρώπους, αυτούς τους αγαπητούς Θεσσαλονικείς και Μακεδόνες πολίτες. Ίσως να υπερβάλλω γιατί και εγώ βόρειος είμαι και έτσι θέλω να εξάρω τα πλεονεκτήματα των βορείων πολιτών. Αλλά δεν νομίζω ότι υστερούν οι Πελοποννήσιοι και οι Κρητικοί.
Κύριε Δήμαρχε,
Κάθε φορά που έρχομαι στη Θεσσαλονίκη βλέπω και κάτι καινούργιο. Αναφέρατε μια σειρά έργα. Και πράγματι έτσι είναι. Είδαμε με πόση εντυπωσιακή ταχύτητα ξεκίνησε το Δημαρχείο. Είμαι βέβαιος ότι ίσως στις επόμενες εορταστικές εκδηλώσεις εγκαινιάσουμε και το Δημοτικό Μέγαρο.
Συγκινούμαι όταν έρχομαι στην πόλη της Θεσσαλονίκης αυτές τις ημέρες, γιατί ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, νεαρός ανθυπολοχαγός της τάξης του 1911 της Σχολής Ευελπίδων, πολέμησε για την απελευθέρωση αυτού του τόπου. Και όταν κατέθεσα το στεφάνι μου στο Μνημείο των Πεσόντων του Γ΄ Σώματος Στρατού σκεφτόμουν τους αγώνες, τους ηρωϊκούς αγώνες όλων αυτών, όχι μονάχα των αξιωματικών, των πολιτών, αλλά και όλων όσων έλαβαν μέρος σε αυτούς τους ηρωϊκούς απελευθερωτικούς αγώνες.
Μιλήσατε για κάτι πολύ σωστό: ότι η ανάπτυξη έχει και την αρνητική της πλευρά, έχει τις πληγές του περιβάλλοντος. Και τις αναφέρατε με θάρρος. Αυτό σημαίνει ότι έχετε συνείδηση ακριβώς αυτού που γίνεται και θέλετε και εσείς, όπως και εγώ προσωπικά, να στρατευτούμε για να προστατεύσουμε το περιβάλλον. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια νέα κοινωνική συνείδηση για την προστασία του περιβάλλοντος. Και πρέπει να αρχίσει – και το είπα στη λίμνη που επισκέφθηκα – από το νηπιαγωγείο.
Επίσης, σαν Υπουργός των Εξωτερικών κατάλαβα πολύ καλά τη γεωστρατηγική σημασία της πόλης της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας ολόκληρης. Πόσο θελκτική ήταν για τους γειτόνους μας η πόλη της Θεσσαλονίκης. Τι σήμαινε για τους γείτονές μας το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, που έχει γίνει νομίζω ένα λιμάνι ειρήνης και συνεργασίας για όλους τους Βαλκάνιους.
Και ήταν μεγάλη μου ικανοποίηση όταν συναντήθηκα πριν από λίγες μέρες με τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, τον κύριο Σαρκοζί, να μου πει με υπερηφάνεια και μεγάλη χαρά: «Ξέρετε, μου λέει, κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν ξεχνάω ότι ο παππούς μου ήταν Θεσσαλονικιός». Και το είπε ακριβώς έτσι. Και αισθάνθηκα εκείνη την ώρα ότι: «Για κοίταξε, και μέσα στο γαλλικό Προεδρικό Μέγαρο έχουμε τους δικούς μας ανθρώπους».
Κύριε Δήμαρχε,
Θέλω να σας ευχαριστήσω και πάλι για την θερμότατη φιλοξενία την οποία έζησα, θέλω να ευχηθώ όλα αυτά τα έργα που είναι σε εκκίνηση να πραγματοποιηθούν γρήγορα και θέλω επίσης να μη με ξεχάσετε και να μην είστε τόσο εγωϊστής όταν θα κόβετε τις κορδέλες, να με καλέσετε κι εμένα.
Σας εύχομαι χρόνια πολλά.-
