«Αγαπητέ κύριε Δήμαρχε,
‘Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι’, έγραφε ο Διονύσιος Σολωμός για το Μεσολόγγι και τις τραγικές στιγμές των αγωνιστών κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του. Των αγωνιστών που θα ονόμαζε, μετά την ηρωϊκή τους Έξοδο, ‘Ελεύθερους Πολιορκημένους’. Θεϊκή πράξη είναι η κορυφαία στιγμή της Εξόδου, η συλλογική αυτοθυσία στο όνομα της Ελευθερίας, της αξιοπρέπειας, της δικαιοσύνης και της εθνικής ανεξαρτησίας.
Ο εορτασμός ενός τόσο μεγάλου ιστορικού γεγονότος δεν εντάσσεται στη λογική της απλής συνήθειας. Είναι ένα συνεχές αναβάπτισμα στη διαρκή αγωνία για μια καλύτερη κοινωνία Ελευθερίας και Δικαιοσύνης.
Το μήνυμα της επετείου, μήνυμα εθνικής εγρήγορσης και προσήλωσης σε υψηλά ιδανικά, είναι πάντα επίκαιρο.
Οι προκλήσεις είναι μπροστά μας. Η δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, η επίλυση του προβλήματος της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, η εξομάλυνση των σχέσεών μας με την Τουρκία, η διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος σταθερότητας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, αλλά επίσης, η ενίσχυση του ρόλου μας σε μια ραγδαία εξελισσόμενη Ευρωπαϊκή Ένωση και σε ένα σύνθετο διεθνές σκηνικό, είναι εθνικοί στόχοι, που πρέπει να επιτευχθούν.
Και εδώ, στο Μεσολόγγι, προβάλλοντας το χθες στο σήμερα, αισθάνομαι περισσότερο από κάθε άλλη φορά αισιόδοξος. Γιατί βλέπω την ‘ελληνική μαγιά’, που έλεγε και ο Μακρυγιάννης, ‘που πάντα μας μένει μετά οποιαδήποτε δύσκολη περίοδο για το Έθνος μας’.
Και αυτή η ‘μαγιά’ είναι ο πολιτισμός μας, τα ιδανικά μας και το ιστορικό μας πάθος για ελευθερία. Σας ευχαριστώ.»
