ΑΡΧΕΙΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

21 Μαΐ
By: administrator 0

Αντιφώνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κ. Στεφανόπουλου προς τον Δήμαρχο Κερκυραίων κατά το επίσημο γεύμα

image_print

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να σας ευχαριστήσω άλλη μία φορά για τη φιλόξενη υποδοχή σας και τις ευχές που διατυπώσατε και να επαναβεβαιώσω τα λόγια του κυρίου Δημάρχου ότι είναι η Τρίτη φορά που συνεορτάζομε μαζί την ένωση των Επτανήσων. Αλλά αυτή η υποσημείωση ενέχει, ίσως, τον φόβο και κάποιου ψόγου. Γιατί τρεις φορές και όχι επτά φορές; Αφού επτά φορές είσαστε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Θέλω, λοιπόν, να απολογηθώ και να σας πω ότι τις προηγούμενες φορές ήμουν στη Ζάκυνθο, στην Κεφαλονιά και στη Λευκάδα, την δε απομένουσα επέτειο για να συμπληρωθεί η εβδόμη φορά ήμουν στην Κρήτη για την Μάχη της Κρήτης, η οποία συμπίπτει με την ένωση των Επτανήσων και δεν μπορεί κανείς να παρευρεθεί και στις δύο.

Θέλω, λοιπόν, να σας ευχαριστήσω άλλη μία φορά και να θυμηθώ ότι αυτή η σπουδαία επέτειος, της οποίας τα αποτελέσματα μας τα εξήγησε κατά θαυμάσιο τρόπο ο κ.Βέργος, αλλά και εσείς στην ομιλία σας, είχε και μια άλλη που εγώ τη θεωρώ για τη σημερινή εποχή μάλλον αστεία συνέπεια, που δείχνει όμως πόσο σημαντική ήταν η ένωση εκείνη την εποχή. Το οδικό δίκτυο της Ελλάδος μετά την ένωση των Επτανήσων αυξήθηκε σε μήκος κατά 70%. Φανταστείτε σε ποια κατάσταση ευρίσκετο το οδικό δίκτυο της Ελλάδος προ της ενώσεως. Και βεβαίως δεν ήταν καμμιά τεράστια έκταση τα επτά νησιά, αλλά είχαν δρόμους, οι οποίοι σε σύγκριση με εκείνους του μικρού εκείνου ελληνικού κράτους απέδωσαν αυτή την αύξηση.

Θέλω να ζητήσω συγγνώμη εκ προοιμίου διότι θα κάνω και κάποιο άλλο τόλμημα. Θα επαινέσω την Κέρκυρα, όχι μόνον τα Ιόνια νησιά, ιδιαιτέρως την Κέρκυρα. Και αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι υποκριτικό, ότι μπορεί να είναι περισσότερο από ευγενές ή ότι υποκρύπτει κάποια άλλη τάση να ανταποδώσει τη φιλοξενία με λόγους φιλόφρονες. Θέλω να σας βεβαιώσω ότι θα την επαινέσω με τον πιο ειλικρινή τρόπο. Είναι η πόλη σας ένα μοναδικό μέρος, μοναδικό στον ελληνικό χώρο, μοναδικό ίσως και ευρύτερα, του οποίου η ομορφιά δεν συγκρίνεται με καμμία άλλη περιοχή της Ελλάδος. Και μιλάω αυτή τη στιγμή για την αστική ομορφιά της πόλεως. Έχουμε και άλλα μέρη όμορφα πλην της Κέρκυρας και άλλα νησιά και άλλες περιοχές χερσαίες και ηπειρωτικές είναι εξίσου όμορφες. Αλλά την ομορφιά της αστικής Κέρκυρας δεν την έχει άλλη πόλη της Ελλάδος και αυτή η ομορφιά περικλείει συγχρόνως και ένα ζωντανό ανά πάσα στιγμή πνεύμα, το οποίο κανείς το αισθάνεται φθάνοντας στην Κέρκυρα και το αισθάνεται παρατηρώντας τα κτίρια, ακούγοντας τις θαυμάσιες μπάντες, παρακολουθώντας τη χθεσινή συναυλία, ακούγοντας τη σημερινή θαυμάσια διάλεξη του κ.Βέργου, τον οποίο και εγώ θέλω να συγχαρώ και, βεβαίως, παρακολουθώντας την παρέλαση των παιδιών μας που ήταν τόσο όμορφα και χαριτωμένα, όπως όλα τα ελληνόπουλα, αλλά που μπορούν και παρελαύνουν μέσα σ αυτό το θαυμάσιο περιβάλλον με μια διαφορετική υπερηφάνεια και μια διαφορετική χάρη.

Είσαστε, λοιπόν, εξ αυτού του λόγου ιδιαίτερα ευνοημένοι και όποιος έρχεται στην Κέρκυρα παίρνει ένα μέρος αυτής της ευνοίας και το κάνει δικό του. Εγώ αισθάνομαι βαθύτατα αυτή την εύνοια κάθε φορά που σκέφτομαι την όμορφη Κέρκυρα.

Η ομιλία του κ.Βέργου σήμερα ήταν εξαιρετικά σπουδαία διότι υπενθύμισε τις δύο συγχρόνως τάσεις που τότε θελήθησαν να υπηρετηθούν και οι οποίες εξακολουθούν ακόμη να είναι ζωντανές. Ελευθερία, σήμερα θα το μετατρέψουμε το αίτημα σε περισσότερη δημοκρατία ή μάλλον σε καλύτερη δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, ένα αίτημα που μένει πάντοτε και θα μείνει πάντοτε ανεκπλήρωτο, διότι όπως η δημοκρατία έτσι και η κοινωνική δικαιοσύνη έχει πάντοτε περιθώρια βελτιώσεως και δεν πρόκειται ποτέ να φθάσουμε σε ιδανικά σημεία.

Η δημοκρατία μας νομίζω ότι βελτιώνεται έχοντας πάντοτε τα κενά τα οποία όλοι γνωρίζομε και η κοινωνική δικαιοσύνη, καίτοι και αυτή έχει πολύ προχωρήσει, αφήνει ίσως περισσότερα ακόμη κενά. Αλλά δεν θέλω να σταματήσω με αυτές τις κάπως αυστηρές ή απαισιόδοξες κρίσεις, θέλω να σας πω ότι είμαι αισιόδοξος για το μέλλον του τόπου μας, για το μέλλον της Ελλάδος, για το μέλλον των Επτανήσων, για το μέλλον της Κέρκυρας, για το μέλλον όλων των περιοχών.

Και είμαι αισιόδοξος γιατί περνάμε μια πολύ σημαντική περίοδο της εθνικής μας ζωής που άλλοτε δεν μπορούσαμε να τη συγκροτήσουμε με τα σημερινά στοιχεία τα οποία διαθέτει. Έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε μεγάλα έργα με τη βοή
θεια, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς αμφιβολία, έχουμε τη δυνατότητα να εξάγουμε τον πολιτισμό μας στις κοντινές και στις απώτερες χώρες, έχουμε να δυνατότητα να επενδύουμε και στον τόπο μας – σ αυτό το σημείο είμαι κάπως πικραμένος γιατί επενδύουμε περισσότερο σε ξένους τόπους παρά στον δικό μας – και σε ξένους τόπους που είναι πολύ σημαντικό, έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε παρόντες παντού στην Ευρώπη και όλα αυτά μας δίνουν την εντύπωση ότι για πρώτη φορά η Ελλάδα συναντά τέτοιες συνθήκες και έχει τέτοιες δυνατότητες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παράπονα δικαιολογημένα και δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ελλείψεις. Αντιθέτως, η πρόοδος κάθε τόπου παρουσιάζει τις ελλείψεις με πιο φανερό τρόπο. Εάν γυρίζαμε πίσω 50 ή 60 χρόνια ποιος θα παρεπονείτο για την κατάσταση των νοσοκομείων; Ποιος; Αφού δεν υπήρχαν καν νοσοκομεία. Ποιος θα παρεπονείτο για την κατάσταση των σχολείων μας ή των Πανεπιστημίων; Αφού και αυτά τα οποία τότε είχαμε μας εφαίνοντο ότι ήταν σπουδαία και πολλά. Κάθε πρόοδος δείχνει τις ελλείψεις τις οποίες αυτή η πρόοδος δεν έχει καλύψει και τους πόθους τους ανεκπλήρωτους και τις επιθυμίες οι οποίες εξακολουθούν ακόμη να υπάρχουν.

Πιστεύω, όμως, ότι παρά τις ελλείψεις αυτές η πρόοδος του τόπου είναι εξασφαλισμένη, αρκεί να θελήσουμε να συνεχίσουμε με μεγαλύτερη δύναμη, με μεγαλύτερη ένταση και με μεγαλύτερη επιθυμία προόδου αυτούς τους βηματισμούς τους οποίους κάνουμε, οι οποίοι δεν είναι πάντοτε σε ευθεία γραμμή, οι οποίοι δεν είναι πάντοτε στο δρασκελισμό που πρέπει ή δεν είναι πάντοτε με την ταχύτητα ενός δρομέως όπως θα επιθυμούσαμε.

Αλλά, τελειώνοντας με αυτή την αισιόδοξη προοπτική, θέλω να σας βεβαιώσω ότι την αισιοδοξία μου την εντείνει ακόμη περισσότερο η ομορφιά της Κέρκυρας και η ομορφιά των Επτανήσων. Να ευχηθώ, λοιπόν, άλλη μία φορά σε όλους χρόνια πολλά για τη σπουδαία αυτή ημέρα, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες γιατί ασφαλώς είναι πολλοί οι εορτάζοντες εκτός από μένα, κοινό το όνομα, και να τελειώσω λέγοντας ότι αν έχω ζωή θα επιχειρήσω να επανέλθω σε έναν από τους εορτασμούς των επομένων ετών της θητείας μου. Και όταν τελειώσει η θητεία μου, αν με δέχεσθε και ως απλό επισκέπτη, θα επανέρχομαι και πάλι.-