Επιστρέφω κάθε χρονιά με μεγάλη χαρά στα Γιάννενα. Δεν είναι μόνον η ιστορικότητα της επετείου, έχω και κάποιον ιδιαίτερο δεσμό με την πόλη, με την περιοχή και έρχομαι με τις αναμνήσεις που έχω από τα Γιάννενα κάθε φορά. Και χαίρω, κύριε Δήμαρχε, όταν διαπιστώνω την πρόοδο, που είναι αναμφισβήτητη, παρά τα μειονεκτήματα που υπάρχουν ακόμη στην πόλη και στην περιοχή, κάθε χρόνος που περνάει τα κάνει πιο ζωντανά τα Γιάννενα, πιο όμορφα. Θα έλεγα ότι Θα ήμουν ευτυχής αν μπορούσα να πω πιο πλούσια, δεν ξέρω αν μπορώ να το πω και αν μπορώ να το ισχυρισθώ.
Ελπίζω ότι όλη η περιοχή της Ηπείρου που είναι σε καθυστέρηση σε σχέση με τις άλλες περιοχές της Ελλάδος, Θα επιταχύνει την ανάπτυξή της, Θα φθάσει τις άλλες περιοχές και σύντομα Θα φθάσει και τον επιζητούμενο για όλη την Ελλάδα μέσο όρο, στο επίπεδο των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Είμαι και εγώ αισιόδοξος όπως και εσείς και Θα ήθελα να μπορούσα να εκθέσω την αισιοδοξία μου για να παίρνουμε δυνάμεις και θάρρος και να επισπεύδουμε την πρόοδό μας προς την Ευρώπη. Λυπούμαι φέτος για τις μεγάλες καταστροφές που έπληξαν τόσα μέρη της πατρίδας μας, με τόσους ανθρώπους που είναι δυστυχισμένοι που έχουν χάσει τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής, με τις μεγάλες καταστροφές στο οδικό δίκτυο και σε σπίτια ακόμη. Η σκέψη όλων μας είναι σ αυτούς τους βασανισμένους ανθρώπους, στην Πελοπόννησο, στη Στερεά Ελλάδα, στους νομούς της Ευρυτανίας και της Φθιώτιδας, στην Εύβοια, στα νησιά των Κυκλάδων και όπου αλλού. Οι ζημιές υποθέτουμε ότι είναι 800 εκατομμύρια ευρώ, μπορεί να είναι πολύ περισσότερα, γιατί κάθε υπολογισμός κινείται τις περισσότερες φορές χαμηλότερα από το πραγματικό ύψος της ζημιάς. Θα απευθυνθούμε και στην Ευρωπαϊκή Ενωση στο Ταμείο Αποκαταστάσεως Ζημιών, προκειμένου να πάρουμε και από εκεί ό,τι προβλέπεται σε ανάλογες περιπτώσεις, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας αυτές τις ζημιές και να αποκαταστήσουμε κατά το δυνατόν την ανθρώπινη ευτυχία, εκεί που άλλοτε υπήρχε και τώρα δεν υπάρχει.
Αλλά δεν είναι μόνον αυτό το εσωτερικό πολύ σκληρό γεγονός που μας κάνει να είμαστε δυσάρεστοι απόψε, είναι και τα γενικά πράγματα, που δεν αφορούν μόνον την Ελλάδα, αφορούν όλη την Ευρώπη και όλον τον κόσμο.
Αναφερθήκατε, κύριε Δήμαρχε, στον πόλεμο, που μπορεί να γίνει μακριά από εμάς, στον οποίο δεν Θα συμμετάσχουμε αναμφισβητήτως, αλλά ο οποίος μας επηρεάζει και εάν γίνει – εγώ Θα ευχόμουν το αντίθετο, αλλά οι πιθανότητες είναι ελάχιστες δυστυχώς – Θα έχει ως Θύματα μικρά παιδιά, ώριμους ανθρώπους και γέροντες, τεράστιες καταστροφές και μία νέα αναταραχή σε όλη την περιοχή της Μέσης Ανατολής, που Θα επεκταθεί σε όλες τις αραβικές χώρες, με συνέπειες που δεν τις ξέρουμε και ίσως να μην τις ξέρουν και εκείνοι που θα τις προκαλέσουν.
Εγώ θα ήθελα να εκφράσω άλλη μία φορά τα αισθήματα όλου του ελληνικού λαού υπέρ της ειρήνης και εναντίον του πολέμου, υπέρ της ειρηνικής επιλύσεως των διαφορών, υπέρ της αναβαθμίσεως του ρόλου των Ηνωμένων Εθνών, υπέρ της εφαρμογής, επιτέλους, των κανόνων του διεθνούς δικαίου.
Αλλά πέραν αυτού του πολέμου, έχουμε και ένα άλλο γεγονός να μας ανησυχεί εμάς τους Ευρωπαίους και στο οποίο έδωσε αφορμή το ενδεχόμενο αυτού του πολέμου. Είχαμε την ελπίδα, και εξακολουθούμε βέβαια να την έχουμε, ότι η Ευρώπη κάποτε Θα μπορέσει να ξεπεράσει τον οικονομικό μόνο δεσμό των κρατών της και θα μπορέσει να αναπτυχθεί περαιτέρω σαν μια ένωση κρατών που έχει κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνα. Βεβαίως, και στην οικονομική πολιτική υπάρχουν πολλές φορές διαφωνίες, αλλά υπάρχουν διαδικασίες και κανόνες που επιτρέπουν την εξεύρεση λύσεων. Υπάρχει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα, υπάρχουν κανόνες που εφαρμόζονται για το ύψος του δημοσίου χρέους, για τον πληθωρισμό και για όλα αυτά που έχουν διαμορφώσει μια κοινή οικονομική πολιτική που μπορεί να προχωρεί. Και νομίζαμε ότι Θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε στη σύνταξη ενός Συντάγματος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που Θα μπορούσε και αυτή την κοινή εξωτερική πολιτική να την καθιερώσει. Γιατί αν η Ευρώπη δεν μπορεί να αυξήσει το κύρος της, το οποίο είναι δεδομένο, έχει οικονομική παρουσία πολύ σημαντική, αλλά πολιτική παρουσία το ξέρουμε όλοι
ότι δεν έχει τόσο σημαντική ακόμη. Και για να φθάσει να αυξήσει το κύρος της έπρεπε να αποκτήσει αυτή την πολιτική, με ενιαία γραμμή, ενιαία Θέση, ενιαίο προγραμματισμό και να υπερασπίζεται τις μεγάλες, πανανθρώπινης αξίας, αρχές, οι οποίες περιγράφονται στις ισχύουσες σήμερα συνθήκες, αλλά δυστυχώς ποτέ δεν εφαρμόζονται. Αρχές όπως είναι η ελευθερία, η δημοκρατία, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών και όλες οι άλλες αρχές που συμπληρώνουν αυτές που εμνημόνευσα.
Είδαμε όμως προ ολίγων ημερών το δυστυχέστατο φαινόμενο τα κράτη της Ευρώπης, παλαιά και νέα, να μοιράζονται γύρω από αυτό το Θέμα του Ιράκ με τη συμπάθεια που Θέλησαν να εκφράσουν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Δεν χωρίζει τίποτα την Ευρώπη από τις Ηνωμένες Πολιτείες και η συνεργασία αυτών των δύο πλευρών του Ατλαντικού πρέπει να παραμείνει αναμφισβητήτως σε υψηλότατο επίπεδο. Η Ελλάς έχει ιδιαίτερους λόγους να είναι υποχρεωμένη με την παλαιά βοήθεια που έλαβε από την Αμερική. Και κανείς δεν λησμονεί ότι είναι μία μεγάλη δημοκρατική χώρα με πολλές ελευθερίες και πολλές δυσκαμψίες συγχρόνως που αμαυρώνουν την εικόνα της ελευθερίας. Αλλά δεν Θα πρέπει η ευρωπαϊκή πολιτική να επηρεάζεται πέραν του δέοντος από τη συμπάθεια την οποία έχει και την επιθυμία συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πρέπει να αποκτήσει δική της πολιτική και δικές της αρχές. Βεβαίως και έχει τα συμφέροντά της, αλλά τα συμφέροντά της δεν έρχονται σε σύγκρουση με κανέναν και μάλιστα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αρχές της δεν εφαρμόζονται και αυτές οι αρχές πρέπει να τιμηθούν. Και μία από αυτές τις αρχές που πρέπει να υπάρχει και να λειτουργεί αποτελεσματικά, με την κοινή εξωτερική πολιτική, είναι οι οποιεσδήποτε διαφωνίες, όπως πολύ σωστά ελέχθη αυτές τις μέρες, να εκφράζονται όπως έχει δικαίωμα κάθε κράτος μέλος, αλλά μόνον στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, προκειμένου στο εξωτερικό να διαμορφωθεί μία κοινή Θέση και όχι αυτή η διαφωνία να εκφράζεται καθ όν τρόπον εξεφράσθη προ ολίγων ημερών.
Η ελληνική προεδρία είχε μία επιτυχία. Κατόρθωσε με την τολμηρή απόφαση που πήρε να συγκαλέσει την Εκτακτη Σύνοδο, να μπορέσει να συγκαλέσει όλα τα μέλη τα οποία σήμερα είναι ενεργά και να επιτύχει μια κοινή συμφωνία. Δεν είμαστε, όμως, ακόμα βέβαιοι ότι αυτή η συμφωνία πρόκειται να κατισχύσει των οποιωνδήποτε διαφωνιών και αυτή είναι η ανησυχία την οποία έχουμε, ανησυχία η οποία κατέχει και μένα.
Δεν Θα ήθελα περισσότερο να μακρύνω τον λόγον. Αναφέρθηκα σ αυτά τα περιστατικά στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, με την ελπίδα ότι Θα μπορέσουμε να τα ξεπεράσουμε. Είμαι βέβαιος ότι στο εσωτερικό Θα ξεπεράσουμε τις δυσκολίες, Θα αποκαταστήσουμε τις ζημιές για να μπορέσουμε να επισπεύσουμε στην ανάπτυξή μας, να συμβάλλουμε όλοι σ αυτό, διότι όλοι πρέπει να συμβάλλουμε και ο καθένας από μας με τη δική του προσπάθεια συμβάλλει έστω και χωρίς να το συνειδητοποιεί στη γενική ανάπτυξη της χώρας. Ενας καλός επαγγελματίας, ένας καλός τεχνικός, ένας καλός επιστήμων συμβάλλουν με τον τρόπο με τον οποίο εργάζονται στην ανάπτυξη της χώρας.
Και η χώρα έχει βρει τον δρόμο της, τον δρόμο τον ευρωπαϊκό. Αναπτύσσεται πολιτιστικά και έχει να ξεπεράσει όλες τις καθυστερήσεις, όχι μόνο στην Ηπειρο, σε όλο τον ελλαδικό χώρο και να προφτάσει τα άλλα κράτη της Ευρώπης. Ας κάνουμε λοιπόν όλοι κάθε δυνατή προσπάθεια γι αυτό… H ανάμνηση αυτών των επετείων, όπως εδώ στα Γιάννενα το 1912-13, μας γεμίζει με ενθουσιασμό και με εθνική υπερηφάνεια, αλλά και με ευθύνη.
Θέλω, κύριε Δήμαρχε, να σας ευχαριστήσω για την ευγενική σας πρόκληση που μου έδωσε την ευκαιρία να συμμετάσχω σ αυτόν τον εορτασμό και να συνφάγω με εκλεκτή μερίδα της κοινωνίας των Ιωαννίνων, με παληούς και νέους φίλους. Χρόνια πολλά σε όλους και σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
