Κύριε Δήμαρχε,
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τους φιλόφρονες λόγους σας και τη φιλοξενία που μας προσφέρατε και για την ωραιότατη ομιλία την οποία εκάματε, με την οποία μας υποδείξατε γιατί οφείλουμε σεβασμό στη μνήμη του πολιούχου σας Aγίου Χαραλάμπους.
Εκφράζω και εγώ τη λύπη μου γιατί δεν μπορέσαμε λόγω των κακών καιρικών συνθηκών να ακολουθήσουμε την κανονισμένη κατ έτος λιτανεία. Αλλά αντικατεστάθη με δύο άλλες εκδηλώσεις πολύ σημαντικές: Η μία ήταν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντος του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη και η άλλη ήταν η επίσκεψή μου στην Ολυμπιακή Ακαδημία στην αρχαία Ολυμπία. Και οι δύο αυτές πράξεις ήταν άκρως συμβολικές.
Σεβασμιώτατοι, Κύριε Υπουργέ, Κύριοι Βουλευτές, Κύριε Νομάρχα, Κύριε Δήμαρχε,
Κύριε Αρχηγέ της Αεροπορίας, Κυρίες και Κύριοι,
Ας επωφεληθούμε από αυτούς τους συμβολισμούς. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι μια ηγετική μορφή του αγώνος, προς την οποία οφείλουμε όλοι απέραντο σεβασμό. Και άλλοι αγωνιστές και άλλοι ηγέτες, αλλά ο Κολοτρώνης μεταξύ αυτών έχει προέχουσα θέση. Και δεν είναι μόνον το γεγονός ότι εκέρδισε τις περίφημες μάχες, οι οποίες κατέληξαν στην άλωση της Τριπόλεως και έπειτα στην καταστροφή του Δράμαλη στα Δερβενάκια. Χωρίς τον Κολοκοτρώνη δεν μπορούσε να ξεκινήσει η επανάσταση. Προ της επαναστάσεως είχαν ολοκληρωτικά αντιμετωπισθεί και αποτελεσματικά καταστραφεί όλα τα κλέφτικα σώματα της Πελοποννήσου. Δεν υπήρχαν ούτε οι Κολοκοτρωναίοι, ούτε ο Ζαχαριάς, ούτε οι υπόλοιποι. Ηταν ένας τόπος ανοργάνωτος από απόψεως στρατιωτικής. Και έπρεπε να έρθει o Κολοκοτρώνης να οργανώσει το λαό που ξεσηκώθηκε, χωρίς να έχει ούτε εφόδια, ούτε όπλα, ούτε στρατόπεδα. Και αυτός εδημιούργησε από την ανυπαρξία ένα στρατό ο οποίος επολέμησε νικηφόρα και ελευθέρωσε τον τόπο.
Και έπειτα, όταν έφθασε ο Ιμπραήμ και δεν μπορούσε να τον συγκρατήσει κανείς και άρχισε να καταλαμβάνει όχι απλώς τα περισσότερα μέρη της Πελοποννήσου αλλά και τις ψυχές εκείνων που εδείλιασαν, έπρεπε πάλι να βγει μπροστά ο Κολοκοτρώνης και να φωνάξει φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους για να συγκρατήσει όλους εκείνους οι οποίοι ήταν λιπόψυχοι και δεν είχαν τη γενναιότητα των υπολοίπων.
Και έπειτα, όταν ελευθερώθηκε η Ελλάς, μας άφησε όχι μόνον τα απομνημονεύματά του αλλά και λόγους και με το παράδειγμά του και τη φωνή του υποθήκες σοβαρότατες, οι οποίες καταλήγουν σε ένα και μόνο: ότι o τόπος αυτός έζησε και ανεστήθη χάρις στον πατριωτισμό των Ελλήνων, χάρις στη γενναιότητα των Ελλήνων, χάρις στην αγάπη που οι Ελληνες έχουν προς την πατρίδα τους.
Και σήμερα αυτό το τελευταίο είναι που πρέπει να συντηρήσουμε. Δεν χρειάζεται να έχουμε και εμείς δόξες πολεμικές και ελπίζω να μην δοθεί ποτέ τέτοια ευκαιρία. Χρειάζεται όμως να έχουμε πατριωτισμό στην καρδιά μας και αγάπη για την πατρίδα και σε κάθε περίσταση αυτή η αγάπη να μας οδηγεί και να αποφεύγουμε και να παραμερίζουμε είτε τις προσωπικές μας επιδιώξεις, είτε τις προσωπικές πικρίες είτε οτιδήποτε άλλο που δεν οδηγεί στη δόξα, στην ανάπτυξη και στη ζωή της πατρίδας μας.
Ας έχουμε, λοιπόν, κατά νουν πάντοτε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και όλους εκείνους οι οποίοι αγωνίστηκαν για να αποδώσουν στην Ελλάδα την ανεξαρτησία της και σε μας την ελευθερία μας.
Αλλά και η άλλη επίσκεψη την οποία έκανα στην αρχαία Ολυμπία και αυτή έχει πολύ μεγάλο συμβολισμό. Οχι μόνο γιατί προσεγγίζουμε στο 2004 – έτος Ολυμπιακών Αγώνων – που η πατρίδα μας έχει αναλάβει, αλλά γιατί o Ολυμπισμός ως ιδέα έχει πολύ μεγάλη συγγένεια με όλες τις μεγάλες ιδέες που έχουν οδηγήσει μέχρι τώρα τη συγκρότηση Διεθνών Οργανισμών, όπως είναι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ενωση.
Τι λέει ο Ολυμπισμός; Δεν λέει μόνον την αγάπη προς την άθληση, λέει την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, λέει την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, λέει για την ειρήνη και την ολυμπιακή εκεχειρία, λέει τη συνεργασία και όλα αυτά τα οποία έχουν αποτε
λέσει οράματα για όλους τους ανθρώπους, οι οποίοι Θέλησαν να φανταστούν και να πραγματοποιήσουν την παγκόσμια συνεργασία.
Σ αυτές τις μεγάλες αρχές στηρίζεται και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και αυτές τις μεγάλες αρχές η Ευρωπαϊκή Ενωση, με τη Συνθήκη περί Ευρωπαϊκής Ενώσεως, η οποία τροποποιήθηκε την τελευταία φορά στο Άμστερνταμ, και αυτές τις προβλέπει.
Και σήμερα, παριστάμεθα μάρτυρες παγκοσμίως της αδυναμίας αυτών των αρχών. Οχι αδυναμίας στην ουσία των, όχι αδυναμίας πνευματικής, κάθε άλλο. Αυτές οι αρχές αποδεικνύουν ανά πάσαν στιγμήν την εσωτερική δύναμη την οποία εκφράζουν και πώς κάνουν όλους τους ανθρώπους να τις αποδεχθούν και να τις ακολουθήσουν. Αποδεικνύουν την αδυναμία των Διεθνών Οργανισμών, οι οποίες διακήρυξαν αυτές τις αρχές, να τις εφαρμόσουν και να τις επιβάλλουν.
Δεν είναι ώρα τώρα να εξηγήσουμε για ποιους λόγους αυτές οι αδυναμίες παρουσιάζονται. Δυστυχώς, και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών από τότε που ιδρύθηκε, ενώ προσέφερε άπειρες υπηρεσίες, που πρέπει να αναγνωρίσουμε και να υποκλιθούμε μπροστά σ αυτή την προσφορά του στην ανθρωπότητα, δεν είναι πάντοτε σε Θέση να απαιτήσει αυτές τις αρχές. Είδατε και τώρα τελευταία ότι και η Ευρωπαϊκή Ενωση, προς την οποία στηρίζουμε τόσες ελπίδες και της οποίας την προεδρία αυτό το εξάμηνο έχει η Ελλάς, δεν κατόρθωσε γύρω από πολύ σοβαρά Θέματα που απασχολούν την παγκόσμια κοινότητα να ομονοήσει, ενώ όφειλε να το πράξει βάσει αυτών των αρχών που είναι καταστρωμένες με κάθε σαφήνεια με αυτές τις συνθήκες τις οποίες εμνημόνευσα.
Για μας τους υπολοίπους όμως, οι οποίοι δεν μετέχουμε σ αυτούς τους Οργανισμούς με αποφασιστική την ψήφο, απομένει η υποχρέωση να σεβόμαστε αυτές τις αρχές και να τις υπηρετούμε όσο μπορούμε περισσότερο είτε ως άτομα, είτε ως κοινωνία, είτε ως κράτος. Εστω ένα κράτος μέσου μεγέθους στην Ευρωπαϊκή Ενωση που η γνώμη και η στάση του πρέπει να είναι παράδειγμα για τους υπολοίπους, όχι μόνο επειδή αυτή τη στιγμή έχουμε την προεδρία, αλλά λόγω των βαρυτάτων ηθικών υποχρεώσεων που βαρύνουν τους Ελληνες. Γιατί από εδώ, από την Ελλάδα, ξεκίνησαν όλες αυτές οι μεγάλες ιδέες, όπως τις ενίσχυσε ακόμη περισσότερο δια της παρουσίας του ο Σωτήρ της ανθρωπότητας Ιησούς Χριστός, ομιλήσας για την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. Οφείλουμε λοιπόν αυτές τις μεγάλες αρχές, έστω και αν τις παραβλέπουν οι άλλοι, εμείς να τις υπηρετούμε.
Και εδώ η περιοχή της αρχαίας Ολυμπίας, η οποία εκτείνεται από απόψεως επιρροής, αλλά και τοπικής υπερηφανείας σ όλο τον νομό και σ όλη την Πελοπόννησο και σ όλη την Ελλάδα έχουμε αυτή την βαθύτατη υποχρέωση, διότι ζούμε σ αυτόν τον τόπο που εγέννησε αυτές τις ιδέες, ζούμε σ αυτή την περιοχή που έδωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, που έδωσε την ολυμπιακή εκεχειρία, που έδωσε όλες τις άλλες αρχές.
Ας είναι, λοιπόν, αυτή η σπουδαία ημέρα, σπουδαία ημέρα για την τοπική κοινωνία του Πύργου, αλλά και πολύ σπουδαία ημέρα για την Ελλάδα και την παγκόσμια κοινωνία, ας είναι ημέρα οδηγός. Και ας ευχηθούμε να έχουμε πίστη και αφοσίωση στην πατρίδα και πίστη και αφοσίωση στις μεγάλες αυτές ιδέες. Χρόνια πολλά.
