Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στο Ρέθυμνο, ανακηρύχθηκε Επίτιμος Δημότης Ρεθύμνου σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Σπίτι του Πολιτισμού, στην Παλιά Πόλη.
Μετά την προσφώνηση που απηύθυνε ο Δήμαρχος Γιώργης Μαρινάκης, ο κ. Τασούλας έκανε την ακόλουθη αντιφώνηση:
«Αγαπητοί συνδημότες,
Με ιδιαίτερη συγκίνηση και βαθιά ευγνωμοσύνη αποδέχομαι σήμερα τη μεγάλη τιμή που μου επιφυλάσσει ο Δήμος Ρεθύμνης, ανακηρύσσοντάς με Επίτιμο Δημότη του. Η τιμητική αυτή διάκριση έχει για μένα ιδιαίτερη βαρύτητα μιας και προέρχεται από μια Civitas Litterarum, μια πολιτεία γραμμάτων, που διατηρεί επάξια τον τίτλο αυτό ως τις μέρες μας.
Μια πόλη που «ακούστηκε στον κόσμο για το εμπόριό της, πρόκοψε στη ναυτοσύνη, γέννησε καλούς ποιητάδες και ζωγράφους» καθώς γράφει ο Ρεθυμνιώτης Παντελής Πρεβελάκης στο Χρονικό μιας Πολιτείας, πόλη με μακραίωνη ιστορία, βαθύ πολιτισμικό αποτύπωμα και σπάνιο φυσικό κάλλος. Το Χρονικό μιας Πολιτείας γράφτηκε πριν τον πόλεμο, ήταν μάλλον το πρώτο του λογοτεχνικό έργο, με το οποίο έκανε την καταξιωμένη εμφάνισή του στα γράμματα ο Πρεβελάκης, εκφραστής της γενιάς του ’30. Και αποκαλούσε σε αυτό το βιβλίο τον εαυτό του «κλωνάρι» της πόλης που τον ανέδειξε και τον γέννησε.
Κλωνάρι αυτής της πόλης, κ. Δήμαρχε, είστε κι εσείς. Μιας πόλης και ενός Νομού, ο οποίος είναι κατοικημένος από την απώτατη αρχαιότητα, από την προ-κεραμική και πίσω εποχή, όπως μαρτυρούν τα ευρήματα στο σπήλαιο του Γερανίου και το σπήλαιο Μεργιελές στις Ελένες. Τόπος ανθηρός κατά την μινωική περίοδο, ακμαίος κατά τα πρώιμα ιστορικά χρόνια όταν αρχίζουν να ιδρύονται ισχυρές πόλεις στην ενδοχώρα όπως η Ελεύθερνα και η Αξός.
Ένας τόπος θαλερός κατά την ελληνιστική περίοδο και ευημερών κατά τη ρωμαϊκή και τη βυζαντινή εποχή, όταν αναπτύσσονται οι παράκτιοι οικισμοί της Ρίθυμνας και του Πανόρμου. Και πώς περιγράφει την Κρήτη, μέρος της οποίας είναι το Ρέθυμνο, ο ίδιος ο Οδυσσέας στην Οδύσσεια απευθυνόμενος στην Πηνελόπη; Τα χαρακτηριστικά της περιγραφής του Οδυσσέα παραμένουν και σήμερα αναλλοίωτα για την Κρήτη, για το νησί σας και για το Ρέθυμνο. Λέει ο Οδυσσέας: «Κρήτη τις γαῖ’ ἔστι μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ, καλὴ καὶ πίειρα, περίρρυτος». Η Κρήτη είναι μια γη, μια χώρα μέσα στον ρόδινο πόντο, μέσα στη ρόδινη θάλασσα, όμορφη και εύφορη, θαλασσοτριγυρισμένη, περίρρυτος. Αυτό είναι και σήμερα η Κρήτη και διατηρεί αυτά τα χαρακτηριστικά της.
Ας έρθουμε, όμως, στην πόλη μας, στο Ρέθυμνο. Είναι μια πόλη που όταν το νησί θα περιέλθει στα χέρια των Ενετών, το 1204, θα γίνει η τρίτη σημαντικότερη πόλη του Βασιλείου της Κρήτης. Πρώτη αυτή, απ’ όλες τις άλλες πόλεις της νήσου, θα αποκτήσει το 1562 Ακαδημία, την «Ακαδημία των ΒίΒι» (ViVi), με ιδρυτή τον ενετοκρητικό μαθηματικό, αστρονόμο, φιλόσοφο και λόγιο Φραγκίσκο Μπαρότση, και θα συμβάλει καθοριστικά στην καλλιέργεια της δραματικής τέχνης και στην θαυμαστή άνθιση του Κρητικού Θεάτρου.
Εδώ θα συναιρεθεί δημιουργικά ο βυζαντινός πολιτισμός της Κρήτης με την ιταλική αναγέννηση. Είναι η περίοδος της κρητικής αναγέννησης. Εδώ θα γεννηθεί ο Γεώργιος Χορτάτσης, η πιο μεγάλη ποιητική φυσιογνωμία της κρητικής λογοτεχνίας μαζί με τον Βιτσέντζο Κορνάρο, ο συγγραφέας της Ερωφίλης, της Πανώριας και του Κατσούρμπου. Εδώ ο Εμμανουήλ Τζάνες Μπουνιαλής και ο Ηλίας Μόσκος, αγιογράφοι που συνδύασαν την αυστηρότητα της βυζαντινής παράδοσης με την προοπτική, τη φυσικότητα και τα χρώματα της ιταλικής τέχνης.
Εδώ και ο αδελφός του αγιογράφου, ο ποιητής Μαρίνος Τζάνες Μπουνιαλής, που μας παρέδωσε το σπαρακτικό χρονικό του εικοσάχρονου πολεμικού αγώνα της χριστιανικής δύσης με τον οθωμανικό επεκτατισμό, τον Κρητικό Πόλεμο 1645-1669, που θα τελειώσει με την παράδοση της Κρήτης στους Οθωμανούς. Μια οδυνηρή στιγμή, που σηματοδότησε το τέλος της κρητικής αναγέννησης, σβήνοντας ένα φως που άναβε στον ελλαδικό χώρο, και εγκαινίασε μια περίοδο αιματηρών αγώνων των Κρητικών για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού με αποκορύφωμα την Κρητική επανάσταση (1866-1869) και το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου που σήμερα με τόση κατάνυξη και ευλάβεια τιμήσαμε.
Τότε που ο ηγούμενος Γαβριήλ, ο Κωνσταντίνος Γιαμπουδάκης και σχεδόν άλλοι χίλιοι έγκλειστοι ήρωες προτίμησαν τον ένδοξο θάνατο παρά την παράδοση συγκλονίζοντας με την θυσία τους την Ευρώπη και δυναμώνοντας το όραμα της Κρήτης για Ένωση. Χίλιοι ήρωες είπα, οι οποίοι ήταν όλοι καθημερινοί άνθρωποι, έγιναν όμως τη στιγμή εκείνη ήρωες, μετατράπηκαν σε ήρωες γιατί ήξεραν ότι αγωνίζονται για μια δίκαιη και ιερή υπόθεση, την ελευθερία τους. Και έφτασαν στο απώτατο σημείο επιδίωξης της ελευθερίας. Αν έχει να συγκριθεί η απόκτηση της ελευθερίας με τη συνέχιση μιας υπόδουλης ζωής ή ενός ατιμωτικού θανάτου, χίλιες φορές ο θάνατος. Και αυτοπροαιρέτως επέλεξαν τον θάνατο. Ερωτήθηκαν πριν παραμείνουν έγκλειστοι μέσα στο μοναστήρι και κανείς τους δεν θέλησε να φύγει.
Αλλά, παρά την μακρόχρονη τουρκοκρατία, που όμως δεν έσβησε το παρελθόν, το Ρέθυμνο δεν θα χάσει την πνευματικότητά, την προσήλωσή του στις αξίες της παιδείας και της ελεύθερης σκέψης.
Θα μακρηγορούσα, αν απαριθμούσα τους πάμπολλους Ρεθυμνιώτες που σφράγισαν τις τέχνες και τα γράμματα στα νεότερα χρόνια, αλλά δεν είναι δυνατόν να μην αναφέρω τον λόγιο Εμμανουήλ Βιβυλάκη, τον πατέρα της ελληνικής γλωσσολογίας Γεώργιο Χατζηδάκη, το άγαλμα του οποίου στολίζει την είσοδο του Δημαρχείου και τον μαθηματικό ανιψιό Νικόλαο, την πρώτη Ελληνίδα που αγωνίστηκε για τα δικαιώματα της γυναίκας και εκδότρια της Εφημερίδος των Κυριών Καλλιρόη Παρρέν-Σιγανού.
Επιτρέψτε μου όμως να σταθώ ιδιαίτερα σ’ έναν θεσμό που έχει δώσει στο Ρέθυμνο μια ξεχωριστή θέση στον σύγχρονο πνευματικό χάρτη της πατρίδας μας, αλλά και αναπτυξιακή ρώμη στην Κρήτη και στο Ρέθυμνο, το Πανεπιστήμιό σας.
Και μόνο το έμβλημά του, βασισμένο στην αρχή της σπείρας, της συνεχούς, δυναμικής ανάπτυξης και κυκλικής εξέλιξης που δεν επιστρέφει ποτέ στο ίδιο σημείο αλλά κάθε φορά ανέρχεται σε υψηλότερο επίπεδο, με την Ευρώπη στο κέντρο του, συμπυκνώνει τον προσανατολισμό του: στενή σύνδεση έρευνας και εκπαίδευσης, ανάπτυξη συνεργασιών με κορυφαία ιδρύματα στον κόσμο, ενθάρρυνση του επιστημονικού διαλόγου, αξιοποίηση των δυνατοτήτων και των χαρισμάτων διδασκόντων και φοιτητών, εξωστρέφεια, καινοτομία, σύνδεση με την κοινωνία.
Αλλά κυρίως δημιουργία ενός περιβάλλοντος ικανού να προσφέρει συνθήκες που θα καταστήσουν την εκπαίδευση και την έρευνα μια συναρπαστική εμπειρία για τους φοιτητές και τους ερευνητές. Οι διακρίσεις που έχει επάξια συγκεντρώσει το Πανεπιστήμιό σας, στις δεκαετίες που έχουν περάσει, επικυρώνουν την προοδευτική σταθερότητα του βηματισμού του.
Η παρουσία του στην πόλη σας, στην πόλη μας, υπήρξε καταλυτική. Μετέβαλε ουσιαστικά τον χαρακτήρα της, διεύρυνε τους πνευματικούς της ορίζοντες και ανέδειξε το Ρέθυμνο σε ένα από τα σημαντικότερα, επάξια ακαδημαϊκά κέντρα της χώρας.
Εδώ, επί δεκαετίες, γενιές νέων ανθρώπων συναντώνται, σπουδάζουν, δημιουργούν, ανταλλάσσουν ιδέες και χτίζουν το μέλλον τους. Εδώ αναπτύσσεται έρευνα υψηλού επιπέδου, καλλιεργείται η επιστημονική αριστεία και παράγεται γνώση που υπερβαίνει τα όρια της χώρας και αποκτά διεθνή απήχηση και αναγνώριση.
Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, όπου οι κοινωνίες μας δοκιμάζονται από πρωτόγνωρες τεχνολογικές, οικονομικές και γεωπολιτικές μεταβολές, η επένδυση στην παιδεία, στην έρευνα και στην επιστήμη συνιστά όχι απλώς αναπτυξιακή επιλογή αλλά, αυτόχρημα, εθνική αναγκαιότητα. Το Πανεπιστήμιο Κρήτης αποτελεί υπόδειγμα του τρόπου με τον οποίο η δημόσια ανώτατη εκπαίδευση μπορεί να υπηρετεί ταυτόχρονα την επιστημονική πρόοδο, την κοινωνία και τον πολιτισμό.
Το Ρέθυμνο δικαιούται να αισθάνεται περήφανο διότι στήριξε και αγκάλιασε αυτό το μεγάλο ακαδημαϊκό εγχείρημα. Και το Πανεπιστήμιο, με τη σειρά του, ανταπέδωσε γενναιόδωρα, συνδέοντας το όνομά του άρρηκτα με την πόλη και συμβάλλοντας καθοριστικά στην εξωστρέφεια και στην πνευματική ακτινοβολία της. Πιστεύω ότι σε λίγους μήνες, όταν γιορταστούν τα πενήντα χρόνια υποδειγματικής λειτουργίας της πρώτης Σχολής που ιδρύθηκε στο Ρέθυμνο, της Φιλοσοφικής, την οποία ελάμπρυναν με την διδασκαλία τους κορυφαίες πνευματικές προσωπικότητες όπως ο Στυλιανός Αλεξίου, ο Αλέξης Πολίτης, η Ελένη Τσαντσάνογλου, η Μυρτώ Δραγώνα-Μονάχου, αλλά και οι άξιοι διάδοχοί τους, θα τονιστεί για μια ακόμη φορά το προοδευτικό δημιουργικό πνεύμα και η επιστημονική ποιότητα του έργου που επιτελείται στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, τόσο σε επίπεδο διδασκαλίας όσο και έρευνας.
Αλλά πέραν αυτού έχουμε και άλλα έργα που είτε έγιναν, είτε εξελίσσονται, είτε προγραμματίζονται .
Ενδεικτικά αναφέρω :
Η επέκταση των κτιριακών υποδομών του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών, η επέκταση του βιολογικού καθαρισμού του Ρεθύμνου, η αξιοποίηση του φράγματος Ποταμών Αμαρίου, οι πρόσφατες νεροποντές το υπερχείλισαν, ο ΒΟΑΚ φυσικά, και η παράκαμψη του Ρεθύμνου, οι νέες φοιτητικές εστίες, το φράγμα στο Πλατύ, η ανακατασκευή του Δικαστικού Μεγάρου και η σχεδιαζόμενη αναβάθμιση του Λιμένα Ρεθύμνου.
Αγαπητέ κ. Δήμαρχε, κυρίες και κύριοι
Το Ρέθυμνο είναι ένας τόπος που συνδυάζει με σπάνια επιτυχία τρεις μεγάλες αρετές: τον σεβασμό στην ιστορία, την αγάπη για τον πολιτισμό και την εμπιστοσύνη στη γνώση. Συνθέτει δημιουργικά παρελθόν και μέλλον, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να διατηρούν την ταυτότητά τους ενώ ταυτόχρονα μετέχουν ενεργά στις μεγάλες προκλήσεις και τις ευκαιρίες της εποχής μας.
Δηλώνω λοιπόν περήφανος που από σήμερα συγκαταλέγομαι κι εγώ, έστω και συμβολικά, στους δημότες της πόλης και ευχαριστώ θερμά για την τιμή που μου επιφυλάξατε. Την εκλαμβάνω ως πολύτιμο τίτλο, αλλά και ως διαρκή υπενθύμιση της ευθύνης μας να υπηρετούμε τις αρχές της δημοκρατίας, της γνώσης, της κοινωνικής συνοχής και της προόδου.
Κυρίες και κύριοι,
Ως Δημότης πλέον επίσημα και τυπικά του Ρεθύμνου, και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θέλω να μοιραστώ μαζί σας και λίγες σκέψεις μου που αφορούν την τρέχουσα περίοδο που διανύουμε. Η τρέχουσα περίοδος που διανύουμε είναι μια περίοδος στην οποία το Ρέθυμνο ως πολιτεία συγγράφει ένα νέο χρονικό, για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο του μυθιστορήματος του Πρεβελάκη «Το Χρονικό της Πολιτείας». Συγγράφει το χρονικό μιας πολιτείας η οποία έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν, έχει ένα παρόν μέσα στο οποίο αγωνίζεται να βελτιώσει τη μοίρα της, και έχει και ένα μέλλον που είμαι βέβαιος ότι είναι ελπιδοφόρο.
Είμαστε, αριθμητικά, ένας μικρός λαός και δεν έχουμε το περιθώριο να κάνουμε μεγάλα λάθη. Δεν έχουμε σήμερα το περιθώριο να κάνουμε ούτε μικρά λάθη. Βρισκόμαστε μέσα σε μια διεθνή πραγματικότητα, όπου η παραφροσύνη και η οργή, ανεξήγητα ως ένα σημείο, αγκαλιάζουν και πολιορκούν χώρες και λαούς. Η συμμετοχή μας στο διεθνές γίγνεσθαι μπορεί να γίνει με όση ασφάλεια επιβάλλεται και με όση κοινωνική ηρεμία μας αξίζει, μόνο εάν ενισχύουμε τα διπλωματικά μας ερείσματα, μόνο εάν ενισχύουμε τον εθνικό μας θώρακα, τις Ένοπλές μας Δυνάμεις.
Γι’ αυτό και σήμερα αξίζει όλοι μαζί να ευχηθούμε από την καρδιά μας Χρόνια Πολλά στην Πολεμική μας Αεροπορία, που υπερασπίζεται με τόση αποτελεσματικότητα την εθνική μας ακεραιότητα και που με αφορμή τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας, των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, γιορτάζει τον δικό της προστάτη Άγιο, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Βασική προϋπόθεση για την επιτέλεση του σκοπού που έχουν οι Ένοπλες μας Δυνάμεις, οι οποίες ενισχύονται διαρκώς από το υστέρημα του ελληνικού λαού, είναι να υπάρχει πάντοτε η κατάλληλη εθνική υποδομή. Η κατάλληλη εθνική υποδομή είναι η πολιτική ομαλότητα, η υγιής οικονομία και η κοινωνική γαλήνη. Είμαστε, επαναλαμβάνω, ένας αριθμητικά μικρός λαός που δεν μπορεί να κάνει μεγάλα λάθη αλλά ούτε και μικρά. Το λέω αυτό σε έναν λαό, ο οποίος έχει αποδείξει ότι έχει διδαχθεί πολλά από τον «Μεγάλο νεκρό», που βρίσκεται στο Ακρωτήρι.
Δεν το λέω όμως εκ του περισσού, καθώς πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό πως η δύναμή μας βρίσκεται ακριβώς και στη μνήμη μας – τη μνήμη που σήμερα τιμά εκείνους που θυσιάστηκαν στο Αρκάδι – αλλά και στην ενότητά μας. Δεν είναι απαραίτητο, φυσικά, να συμφωνούμε σε όλα – δεν έχουμε ολοκληρωτικό καθεστώς, όπου επιβάλλεται μια γνώμη, αλλά είμαι βέβαιος ότι αντιλαμβάνεστε ποια είναι τα μεγάλα και τα σπουδαία στα οποία πρέπει να παραμείνουμε απαρέγκλιτα ενωμένοι. Τα μεγάλα και τα σπουδαία είναι αυτά τα οποία ενέπνευσαν τον Σαμουήλ στο Κούγκι, αυτά που ενέπνευσαν τον Καψάλη στο Μεσολόγγι, αυτά που ενέπνευσαν τον Γαβριήλ και τον Γιαμπουδάκη στο Αρκάδι και αυτά που τους ενέπνευσαν είναι η ελευθερία και η Ελλάδα.
Η ελευθερία και η Ελλάδα συνθέτουν το αόρατο νήμα αλλά και το βαθύ νόημα το οποίο μας ενώνει. Κάτω από όλα αυτά μπορούμε να έχουμε τις καθημερινές μας αντιθέσεις, τις συνθέσεις μας, τις αντιδικίες μας και αυτό είναι και το δημοκρατικό παιχνίδι πάνω στο οποίο στηρίζονται ο κοινοβουλευτισμός και η αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Χρειάζεται όμως, επαναλαμβάνω, να μην ξεχνάμε ποτέ τη σύνδεσή μας με την ιστορία μας και με τους μεγάλους τόπους μας.
Όταν χάσαμε αυτή την ενότητα, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με δυσάρεστες περιπέτειες που όλοι ξέρουμε από την ιστορία και που κάποιοι, πολύ μεγαλύτεροι, δυστυχώς τις έζησαν. Είχαμε την περιπέτεια του Εθνικού Διχασμού το 1915, είχαμε την Καταστροφή του 1922, αλλά και τον διχασμό μετά το 1944. Όλα αυτά δεν πρέπει να τα ξεχνάμε, πρέπει να τα έχουμε στο μυαλό μας και να βάζουμε, πάντα, πάνω απ’ όλα την ενότητα, η οποία έχει να κάνει με τη χώρα μας και με την ελευθερία μας.
Το Χρονικό αυτής της Πολιτείας έχει σήμερα μεγάλες προοπτικές. Δεν είναι πια το χρονικό του μεσοπολέμου που περιγράφει ο Πρεβελάκης. Είναι το χρονικό μιας ευρωπαϊκής πόλης σύγχρονης, πεντακάθαρης.
Ζήλεψα σήμερα, ως παλιός Δήμαρχος, την νοικοκυροσύνη που είδα, όσο πρόλαβα, στο Ρέθυμνο. Και θέλω να ξέρετε όλοι πως η μεγάλη επιτυχία της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει να κάνει με όλα τα μεγάλα έργα τα οποία αλλάζουν τη μορφή της Κρήτης. Τρία εκ των οποίων έχουν τονιστεί από όλους τους κοινοβουλευτικούς σας παράγοντες: Το έργο της ηλεκτρικής σύνδεσης της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα, ο Βόρειος Οδικός Άξονας, ο οποίος ήδη αποδίδει μειώνοντας αισθητά τα τροχαία σε ορισμένα σημεία, αλλά και φυσικά το νέο αεροδρόμιο. Μέσα σε όλο αυτό το τρίπτυχο των μεγάλων έργων, κάθε περιοχή και κάθε δήμος διεκδικεί τη δική του συμμετοχή. Και η Περιφέρεια Κρήτης, υπό τον κύριο Αρναουτάκη, συνεργαζόμενη με τους δημάρχους έχει ένα μεγάλο κονδύλι διαθέσιμο για την επίλυση πολλών ακόμα προβλημάτων. Διάβασα στον τοπικό τύπο ότι εντελώς πρόσφατα σε μία πολύ παραγωγική συνεδρίαση της Περιφέρειας Κρήτης, στο Ηράκλειο αρχές Οκτωβρίου, εκλήθησαν οι δήμοι αυτής της μεριάς της Κρήτης, Χανίων και Ρεθύμνου, για να διεκδικήσουν ένα μεγάλο ποσό, ό,τι τους αναλογεί για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών τους.
Συνεπώς, το Χρονικό της Πολιτείας σας είναι ευοίωνο και είμαι βέβαιος πως θα το αξιοποιήσετε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεν παραγνωρίζω δυσκολίες, δεν παραγνωρίζω ελαττώματα, δεν παραγνωρίζω σφάλματα, δεν παραγνωρίζω οπισθοχωρήσεις. Αλλά σημασία έχει να προχωρούμε μπροστά. Και καταφέρνουμε να προχωρούμε μπροστά όταν είμαστε ενωμένοι στα μεγάλα και τα σπουδαία και όταν κρατάμε αυτό το νόημα το οποίο συγκίνησε και οδήγησε στη θυσία τους χίλιους έγκλειστους στο Αρκάδι. Το νόημα μιας ελεύθερης, άρα προκομμένης, ασφαλούς και ευημερούσας Ελλάδας.
Σας ευχαριστώ και πάλι για τη μεγάλη τιμή που μου κάνατε. Αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η τιμή και αυτή η γενναιοδωρία απευθύνονται πρωτίστως προς το αξίωμα το οποίο φέρω και δευτερευόντως προς το πρόσωπό μου. Θα προσπαθήσω όμως, κύριε Δήμαρχε, αυτή την τιμή να την ανταποδώσω όσο μπορώ, μέσα από τη συμπαράσταση στον αγώνα τον καλό που κάνετε, ώστε το Χρονικό της δικής σας Πολιτείας να είναι όσο πιο πετυχημένο και όσο πιο παραγωγικό γίνεται.
Και πάλι σας ευχαριστώ».
