Με ιδιαίτερη χαρά παρευρίσκομαι στην τελετή εγκαινίων της Έκθεσης του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας με θέμα «Τα ορυκτά και ο Άνθρωπος», την οποία συνδιοργανώνουν εδώ, στην Θεσσαλονίκη, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Θεσσαλονίκης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων.
-
Η πολυπρισματική αυτή Έκθεση, μέσ’ από την μοναδική της πρωτοτυπία, μας εισάγει στον κόσμο των ορυκτών αφενός ως στοιχείων, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του Φυσικού Περιβάλλοντος, δοθέντος ότι είναι μέρος της ιδιοσυστασίας αλλά και της ισορροπίας του Πλανήτη μας. Και, αφετέρου, ως στοιχείων, τα οποία θέτει ο Άνθρωπος στην υπηρεσία τόσο της καθημερινής του επιβίωσης και δημιουργίας όσο και της πολιτισμικής του έκφρασης, μέσω της Τέχνης. Αυτό, άλλωστε, σηματοδοτεί εμβληματικώς και το δίπτυχο της Έκθεσης «Τα ορυκτά και ο Άνθρωπος» και «τα ορυκτά και η Τέχνη».
-
Όμως, αυτό ακριβώς το εκθεσιακό δίπτυχο μας διδάσκει, με υποδειγματικό τρόπο, και το πώς ο Άνθρωπος πρέπει να συμπεριφέρεται όταν χρησιμοποιεί τα ορυκτά είτε για την επιβίωσή του και την δημιουργία του είτε για την πολιτισμική του έμπνευση και παραγωγή. Το δίδαγμα αυτό μπορεί, όπως πιστεύω, να συμπυκνωθεί στην ακόλουθη πρόταση: Μόνον όταν ο Άνθρωπος χρησιμοποιεί τα ορυκτά υπό όρους σεβασμού και προστασίας του Περιβάλλοντος, ώστε να διασφαλίζεται η, υπαρξιακής σημασίας γι’ αυτόν, οικολογική ισορροπία, είναι δυνατόν, υπό όρους βιωσιμότητας, τα ορυκτά να του χρησιμεύσουν στο πεδίο της επιβίωσής τους και της πολιτισμικής του δημιουργίας.
Με τις σκέψεις αυτές συγχαίρω το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, το Αριστοτέλειο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τον Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων για την συνδιοργάνωση της Έκθεσης, την οποία εγκαινιάζουμε, ευχόμενος η πρωτοβουλία τους ν’ αποτελέσει πηγή έμπνευσης για άλλους μιμητές, σε ό,τι αφορά την ανάδειξη της σχέσης ανάμεσα στον Άνθρωπο, τα ορυκτά και την Τέχνη.
