Κύριε Δήμαρχε,
I. Η ανακήρυξή μου ως Επίτιμου Δημότη της Ηρωικής Πόλης της Νάουσας, πέρα από την εξαιρετική τιμή μου επιβάλλει το χρέος, υπό την ιδιότητά μου ως Προέδρου της Δημοκρατίας, να εμπνέομαι από την συγκλονιστική θυσία των υπερασπιστών της Νάουσας. Συγκεκριμένα δε:
Α. Η Επανάσταση κατά του αιμοσταγούς τουρκικού ζυγού στη Νάουσα και η ηρωική αντίσταση των υπερασπιστών της συνθέτει μιαν από τις πιο λαμπρές σελίδες της ιστορίας της Εθνεγερσίας του 1821. Κατά την πολιορκία της Νάουσας, το «Ελευθερία ή Θάνατος» τέθηκε στους πολιορκούμενους, από την εξέλιξη των πραγμάτων, ως γνήσιο υπαρξιακό δίλημμα. Κι αυτοί συνειδητώς επέλεξαν τον Θάνατο, νοηματοδοτώντας δια της θυσίας τους την έννοια και την αξία της Ελευθερίας ως υπέρτατου αγαθού του Ανθρώπου.
Β. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές εκφάνσεις της θυσίας αυτής υπήρξεν η απόφαση των νέων γυναικών να πέσουν στον καταρράκτη της γέφυρας της Αράπιτσας για να μην ατιμασθούν από τους Τούρκους. Απέδειξαν, έτσι, ότι η ζωή του Ανθρώπου δεν έχει νόημα παρά μόνον όταν αυτός, υπό καθεστώς ελευθερίας και αυτοδιάθεσης, μπορεί να υπερασπισθεί την αξία του και ν’ αναπτύξει ελευθέρως την προσωπικότητά του.
Γ. Το πόσο σημαντική υπήρξεν η Επανάσταση στη Νάουσα, η οποία οδήγησε στο Ολοκαύτωμα, αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι, για την συνεισφορά της στον Αγώνα απελευθέρωσης από τον τουρκικό ζυγό, η Νάουσα είναι η μόνη Πόλη που φέρει τον τίτλο «Ηρωική», με Διάταγμα του 1955.
II. Υπό τα δεδομένα αυτά η μαρτυρική, συνειδητή, θυσία των υπερασπιστών της Νάουσας, ως κορυφαίο παράδειγμα αντίστασης, μας διδάσκει επιπλέον, σήμερα αλλά και στο διηνεκές, ότι ναι μεν δεν διεκδικούμε από κανέναν κάτι που δεν μας ανήκει, πλην όμως είμαστε αποφασισμένοι, χωρίς οιονδήποτε συμβιβασμό, να υπερασπισθούμε με το αίμα μας την ακεραιότητα της Πατρίδας και την κυριαρχία της, με βάση το σύνολο του Διεθνούς Δικαίου.
Κύριε Δήμαρχε,
Σας ευχαριστώ εκ νέου για την μεγάλη τιμή που μου περιποιείτε και σας παρέχω την διαβεβαίωση ότι θα πράξω ό,τι μου αναλογεί προκειμένου ν’ αναδειχθώ αντάξιός της.
