Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της φίλης Δημοκρατίας της Μολδαβίας,
Κύριε Υφυπουργέ,
Κύριε Αντιπρόεδρε της Βουλής των Ελλήνων,
Σεβασμιώτατοι,
Κύριε Δήμαρχε του ιστορικού δήμου Μηλεών,
Αξιότιμοι Κύριοι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας,
Κυρίες και Κύριοι,
Αποτελεί μεγάλη τιμή για μένα η ανακήρυξή μου σε επίτιμο δημότη Μηλεών, της πατρίδας των τριών μεγάλων Διδασκάλων του Γένους: του Άνθιμου Γαζή, Γρηγορίου Κωνσταντά και Δανιήλ Φιλιππίδη, του τόπου που εξέθρεψε τους αγίους των ελληνικών γραμμάτων, που κράτησαν άσβηστο τον πυρσό του ελληνικού πολιτισμού, μέσα σε όλες τις αντιξοότητες και δυσκολίες, μέσα σε κρίσιμες στιγμές της ελληνικής ιστορίας.
Οι Μηλιώτες Διδάσκαλοι, χαρακτηριστικές και ευγενικές μορφές, με πληθωρική παρουσία στην ελληνική πνευματική ζωή, πνεύματα ανήσυχα και φιλελεύθερα, εκπροσώπησαν και κυοφόρησαν στην υπόδουλη Ελλάδα τις προοδευτικότερες τάσεις του ευρωπαϊκού διαφωτισμού, αλλά με συνειδητή προσπάθεια για οργανική αφομοίωσή τους στην τότε ελληνική ιδιαιτερότητα.
Πραγματικοί πρωτοπόροι της πνευματικής αφύπνισης του Γένους, ο πνευματικός τους μόχθος λειτούργησε σχεδόν προμηθεϊκά για τους Έλληνες ως αλφαβητάρι παιδείας.
Και είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι το έργο τους έμεινε πάντα πιστό στις αρχές του ελληνικού πολιτισμού. Γνώση και πράξη, γιατί η υπεράσπιση της ισότητας και της δικαιοσύνης, πάντα πιστό στο προαιώνιο ελληνικό ιδανικό του κάλλους και της ελευθερίας, που αποτελεί το θεμέλιο του παγκόσμιου ανθρωπισμού.
Σήμερα, σμίγουμε κάτω από τη στέγη της αίθουσας του Πολιτιστικού Συλλόγου της ιστορικής και μαγευτικής πολίχνης του δήμου Μηλεών, μιας πνευματικής εστίας, που θα μπορούσε κανείς να πει ότι αποτελεί οργανικό κρίκο μιας αλυσιδωτής διαδοχής, που διατρέχει τους αιώνες από την περίφημη Σχολή των Μηλεών έως σήμερα, για να μας σεργιανίσει στο ιστορικό τραινάκι του ντε Κίρικο, στα όρια της ιστορίας.
Εκεί που συναντάμε τους ισχυρούς δεσμούς που ενώνουν τους Έλληνες και τους Μολδαβούς. Και θα ήθελα, η απόφαση που πήρατε να μας κάνετε την τιμή να ονομάσετε μία οδό του όμορφου δήμου σας ‘οδό Προέδρων Παπούλια-Voronin’, να αποτελέσει μια πράξη που ακριβώς αυτούς τους δεσμούς συμβολίζει.
Καθώς ο ελληνικός και ο μολδαβικός λαός, ο καθένας ξεχωριστά και οι δύο μαζί, έχουν περάσει πολέμους, καταστροφές και μύριες άλλες αντιξοότητες, χωρίς να χάσουν ποτέ την αλληλοκατανόηση και τον αλληλοσεβασμό που χαρακτηρίζουν τις σχέσεις μας.
Είναι ήδη ένα μεγάλο κατόρθωμα αυτό. Αλλά, το κυριότερο, είναι για την αντίληψή μου, η παράδοση φιλίας που πέτυχαν να δημιουργήσουν και που θα πρέπει να αποτελέσει πρότυπο για όλους τους λαούς της περιοχής μας.
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας της Μολδαβίας,
Τα δυο πλατάνια που φυτέψαμε συμβολίζουν αυτή την εγκάρδια φιλία, αυτόν τον ιστορικό δεσμό των δύο λαών μας και των δύο χωρών μας.
Πρέπει να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας σήμερα εδώ, μιας πολύ σημαντικής μέρας για τον ελληνισμό. Αυτό δείχνει τα αισθήματά σας και την εκτίμηση που έχετε για την ελληνική ιστορία, για τους αγώνες του ελληνικού λαού. Και αυτό για μας είναι κάτι που δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ.
Σας ευχαριστώ.-
