Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση να κηρύξω τις εργασίες της Γενικής σας Συνέλευσης.
Η Συνομοσπονδία σας περιλαμβάνει περίπου 120 χιλιάδες μέλη και απασχολεί 450 χιλιάδες εργαζόμενους. Η σημασία της ΓΣΕΒΕΕ λοιπόν για την ελληνική οικονομία είναι πραγματικά μεγάλη.
Και πρέπει αντίστοιχη να είναι και η μέριμνα της Πολιτείας για την ανάπτυξη και τη δημιουργικότητα του μικρού και μεσαίου επιχειρηματία.
Για την ύπαρξη μιας όσο στενότερης σχέσης μεταξύ καταναλωτή και ελληνικών προϊόντων.
Η Γενική σας Συνέλευση συνέρχεται εφέτος κατά τη διάρκεια μιας πολύ βαριάς οικονομικής κρίσης. Mιας κρίσης, για την οποία ευθύνεται ο ελλιπής έλεγχος του χρηματοπιστωτικού συστήματος και η επικράτηση μιας πέρα από τη λογική και την εμπειρία πίστης σε μαγικές δυνάμεις της αγοράς.
Από αυτή την πολύ σκληρή για τους πολλούς δοκιμασία επιβάλλεται να βγούμε, τουλάχιστον, με γνώση και βούληση για να μην επαναλάβουμε τα σφάλματα του παρελθόντος.
Η κρίση αυτή πλήττει και τη χώρα μας και επιδεινώνει της διαρθρωτικές μας αδυναμίες τόσο σε επίπεδο δημόσιων οικονομικών όσο και πραγματικής οικονομίας. Και αυτό γίνεται ιδιαίτερα αισθητό από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Και πιστεύω ότι το τραπεζικό σύστημα, το οποίο ενισχύθηκε από την πολιτεία, δηλαδή από τους πολίτες, θα ανταποκριθεί στο ακέραιο στην σοβαρότατη κοινωνική του υποχρέωση και θα αιμοδοτήσει τις επιχειρήσεις που έχουν ανάγκη.
Κύριε Πρόεδρε,
Έχω ήδη εκφράσει την άποψη ότι την έξοδο από την κρίση θα βοηθήσει η αύξηση των παραγωγικών επενδύσεων, κάτι που όμως μπορεί να γίνει μόνο σε περιορισμένο βαθμό λόγω των δημοσίων ελλειμμάτων.
Νομίζω ότι σαν πολιτικό σύστημα και σαν κοινωνία θα πρέπει να σταθούμε στις πιο βασικές αιτίες που διαχρονικά ευθύνονται γιαυτό: Την πολύ εκτεταμένη φοροδιαφυγή και την λειτουργία του κράτους όχι σε επίπεδο ανάλογο με τους πόρους που του διαθέτουν οι πολίτες.
Ξέρω ότι οι λύσεις και για τα δύο αυτά προβλήματα δεν είναι απλές. Αυτό άλλωστε δείχνει τόσο όλη η ιστορία του νεοελληνικού κράτους όσο και η πιο πρόσφατη, μετά την μεταπολίτευση. Πιστεύω όμως ότι η όσο πιο ειλικρινής έκθεση και παραδοχή τους μπορεί να λειτουργήσει σαν καταλύτης για μια προσέγγιση που θα είναι ουσιαστική και όχι ρητορική.
Στα παραπάνω θα προσέθετα τις επίσης διαχρονικές αδυναμίες του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Αδυναμίες που επωμίζουμε στα παιδιά μας και που εμείς οι πολιτικοί επιβάλλεται να κοιτάξουμε κατάματα και με ευθύνη.
Ο ελληνικός λαός έχει δυνάμεις μέσα του. Και είμαι βέβαιος ότι την κρίση αυτή σαν σύνολο θα την ξεπεράσουμε. Το ζητούμενο όμως είναι να την ξεπεράσουμε με τον λιγότερο οδυνηρό τρόπο. Ιδίως για τον απλό πολίτη, για τη μικρή επιχείρηση. Γιαυτούς που κινδυνεύουν η κρίση να τους πλήξει ανεπανόρθωτα.-<
!--:-->
