Παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας, που έχει εξασφαλίσει ανέσεις και ευκολίες στην καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου στον αναπτυγμένο κόσμο, παρατηρείται το θλιβερό φαινόμενο της αποξένωσής του από τη φύση, η οποία οδηγεί σε πρωτοφανή καταστροφική συμπεριφορά απέναντί της.
Τώρα, περισσότερο από ποτέ, που η κλιματική αλλαγή απειλεί τις ήδη λεπτές ισορροπίες του πλανήτη, η σημασία της «Παγκόσμιας Ημέρας του Περιβάλλοντος» χρειάζεται να μνημονεύεται κάθε μέρα. Η σχέση μας με το περιβάλλον δεν μπορεί να είναι μόνο θέμα κοινωνικό ή πολιτιστικό που αντιμετωπίζεται περιστασιακά· είναι πρωτίστως θέμα πολιτικό.
Η περιβαλλοντική εκπαίδευση που θα ξεκινάει από τα πρώτα χρόνια του παιδιού στο σχολείο, η λήψη αποφάσεων και μέτρων ουσιαστικών που θα κάνουν τη ζωή στα αστικά κέντρα πιο ανθρώπινη, προσφέροντας περισσότερους χώρους πρασίνου και διαχειρίζοντας αποτελεσματικά τους ρύπους, η προστασία των δασών και της βιοποικιλότητας, η άνευ εξαιρέσεων εφαρμογή των νόμων για τους παραβάτες καθώς και η αξιοποίηση εναλλακτικών πηγών ενέργειας, αποτελούν μερικές από τις βασικές ρήτρες που οφείλουμε να υιοθετήσουμε στο συμβόλαιό μας με το περιβάλλον.
Έχουμε ήδη αργήσει πολύ. Ο συντονισμός ενεργειών μεταξύ των αρμόδιων φορέων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο μπορεί να επιφέρει την απαιτούμενη ευαισθητοποίηση, αν δοθεί έμφαση στην αλλαγή νοοτροπίας που χαρακτηρίζει ιδιαίτερα τις καταναλωτικές κοινωνίες που προβάλλουν τον ατομισμό ως το μοναδικό πρότυπο συμπεριφοράς. Σε αυτό το περιβάλλον δεν ζούμε μόνοι μας. Οφείλουμε να το συνειδητοποιήσουμε πριν φροντίσει η ίδια η φύση να μας υπενθυμίσει για μια ακόμα φορά πόσο άσχημα εκδικείται.-
