Η σημερινή περιβαλλοντική κρίση έχει φέρει την ανθρωπότητα στο μεταίχμιο. Περαιτέρω χειροτέρευση των περιβαλλοντικών συνθηκών δεν σημαίνει πια μόνο απώλεια ποιότητας ζωής, καταστροφή των δασών, μόλυνση της θάλασσας. Σημαίνει απώλεια της ίδιας της ζωής.
Στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα, δεν έχουμε την πολυτέλεια της καθυστέρησης και των δεύτερων σκέψεων.
Είναι επιβεβλημένη η αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης, ώστε να κυριαρχήσει η πράσινη διάσταση, η αλλαγή του πολιτισμού της καθημερινότητας, είτε πρόκειται για τη χρήση αυτοκινήτου είτε για τη διαχείριση των απορριμμάτων. Επιβεβλημένη είναι επίσης η αλλαγή προτεραιοτήτων, ώστε η προστασία του περιβάλλοντος να γίνει αυτονόητη πρόθεση για το κράτος, τις εταιρείες, τους πολίτες.
Η σημερινή ημέρα ας αποτελέσει αφορμή για περισυλλογή και αναζήτηση λύσεων. Για να πείσουμε και να πειστούμε ότι έχουμε ακόμη την ιδιότητα που ουσιαστικά ορίζει την ανθρώπινη υπόσταση, αυτή της υποταγής του μικρού και εφήμερου σε κάτι μεγαλύτερο και διαρκέστερο.-
