Η Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος δεν προσφέρεται για αισιόδοξες σκέψεις. Η απληστία και η μανία για το κέρδος σκοτώνουν τη φύση, αλλάζουν το κλίμα, προκαλούν ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή. Σε διεθνές επίπεδο συντελούνται εγκλήματα σε βάρος των επόμενων γενεών. Παρά την ευαισθητοποίηση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας των πολιτών, παρά τις προσπάθειες των κινημάτων και των μη κυβερνητικών οργανώσεων, εξαφανίζονται δάση, μολύνεται ο υδροφόρος ορίζοντας και ο αέρας που αναπνέουμε, λιγοστεύει το νερό, λιώνουν οι πάγοι από την άνοδο της θερμοκρασίας, εξολοθρεύονται σπάνια είδη της πανίδας.
Ειδικά για την πατρίδα μας, θέλω να θυμίσω ότι αυτός ο μοναδικός φυσικός πλούτος δεν μας ανήκει, ότι έχουμε ηθική υποχρέωση να μην παραδώσουμε στους επόμενους μια χώρα ασχημότερη. Είναι θέμα διαγενεακής δικαιοσύνης, ατομικής και συλλογικής ευθύνης, να συνειδητοποιήσουμε ότι η ανάπτυξη δεν πρέπει να γίνεται πρόσχημα για την καταστροφή του περιβάλλοντος, που αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα της πατρίδας μας και ένα μοναδικό προνόμιο για όλους μας.
Το λιγότερο που χρωστάμε στην αδικημένη νέα γενιά είναι να μην επιτρέψουμε άλλη περιβαλλοντική υποβάθμιση.-
