Η αντιμετώπιση των ατόμων με αναπηρία είναι μέτρο και καθρέφτης του προσωπικού και του κοινωνικού πολιτισμού.
Η 3η Δεκεμβρίου δεν είναι μέρα συμπάθειας προς τους συμπολίτες μας με κινητικές ή άλλες δυσκολίες. Είναι μια καλή αφορμή για την αναγνώριση της άνισης μάχης που δίνουν με τα προβλήματα της καθημερινότητας, σε αστικά κέντρα εχθρικά προς την αναπηρία, σε δημόσια κτίρια που δεν προέβλεψαν τις ανάγκες τους, σε ένα περιβάλλον δηλαδή που τους προβάλλει διαρκώς εμπόδια.
Είναι ζήτημα συλλογικής αξιοπρέπειας η δημιουργία των προϋποθέσεων πραγματικής ισότητας για τα άτομα με αναπηρία που υφίστανται πιέσεις με χαρακτηριστικά κοινωνικού αποκλεισμού. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν πρακτικές προς αντιγραφή. Χρειάζεται πολιτική βούληση και κοινωνική συστράτευση. Έχουμε ήδη αργήσει πολύ.-
