H επέτειος αποκατάστασης της Δημοκρατίας στη χώρα μας είναι πάντα μια σημαντική στιγμή μνήμης και περισυλλογής. Θυμόμαστε και τιμάμε τους ανθρώπους που έχασαν πολλά για να κερδίσουμε όλοι ελευθερία και αξιοπρέπεια. Ανακαλούμε ιστορίες προσωπικού μεγαλείου και ηρωϊσμού, τις συγκλονιστικές διαδρομές των πρωταγωνιστών του αντιδικτατορικού αγώνα που διδάσκουν πατριωτισμό και αυταπάρνηση.
Η κρίση κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να αναγνωρίζουμε την αξία της Δημοκρατίας, όχι ως αυτονόητης πραγματικότητας, αλλά ως κατάκτησης που χρειάζεται διαρκή προστασία και εμβάθυνση.
Στη διάρκεια της μεταπολίτευσης είχαμε μια ανοδική πορεία σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα, που σταμάτησε με βίαιο τρόπο επειδή ήταν ασταθές το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε. Η οικονομική κατάρρευση έγινε γρήγορα πολιτική, θεσμική και πολιτισμική κρίση, ένας ανεμοστρόβιλος που συμπαρέσυρε τα πάντα.
Η μάχη είναι για τη διασφάλιση της οικονομικής μας αυτοδυναμίας που αποτελεί όρο για την εθνική αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά ταυτόχρονα είναι μια μάχη εναντίον της υποχώρησης της δημοκρατίας.
Το μίσος και η βία δεν είναι λύση ούτε απάντηση, είναι ίσως το πιο σκοτεινό κομμάτι του προβλήματος.
Η σκέψη όλων μας είναι στραμμένη στην Κύπρο που 39 χρόνια μετά την εισβολή παραμένει διχοτομημένη και δοκιμάζεται σήμερα και από μια άλλη κρίση, που δεν πρόκειται να επηρεάσει την προάσπιση του εθνικού συμφέροντος. Μία κρίση που, όπως και αυτή που αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, πρέπει να αποτελέσει αφετηρία για ένα καλύτερο μέλλον. Εάν θέλουμε να τιμάμε πραγματικά τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό.-
