Αν φέτος οι συνθήκες δεν μας επέτρεψαν να είμαστε στο Μεσολόγγι για τον εορτασμό της επετείου της ηρωικής εξόδου, με την ψυχή και την καρδιά μας βρισκόμαστε σήμερα σ’ εκείνο το «αλωνάκι», που η θυσία το μεταμόρφωσε στον «ενδοξότερο τόπο» της Ελληνικής Επανάστασης. Εκεί, μια χούφτα Έλληνες, ξημερώματα της Κυριακής των Βαΐων του 1826, αψήφησαν την συντριπτική υπεροπλία των Οθωμανών, αποδεικνύοντας την υπεροχή της ηθικής φύσης του ανθρώπου απέναντι στην υλική ισχύ. Εκεί, στο πέλαγος της δύναμης του εχθρού, αντέταξαν τον βράχο της θέλησής τους, επιλέγοντας μπροστά «στην άσπονδη πλημμύρα των αρμάτων/ δρόμο να σχίσουν τα σπαθιά, κι ελεύθεροι να μείνουν», όπως έγραψε ο εθνικός μας ποιητής.
Η Έξοδος του Μεσολογγίου δεν είναι ένα απλό συμβάν στην εξέλιξη του εθνικοαπελευθερωτικού έπους. Έχει πανανθρώπινο συμβολισμό. Η αυταπάρνηση και ο ηρωισμός των πολιορκημένων συγκλόνισε τη διεθνή κοινή γνώμη, αφύπνισε τις συνειδήσεις του πολιτισμένου κόσμου, αναζωπύρωσε τον φιλελληνισμό, κινητοποίησε τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια υπέρ του αγώνα των Ελλήνων. Καθόρισε το ηθικό μέτρο και τις αξίες των συλλογικών επιδιώξεων κάθε λαού που λαχταράει να αποτινάξει τη σκλαβιά και να ζήσει ελεύθερα. Κατέδειξε ότι οι πραγματικές νίκες σημειώνονται στο ηθικό πεδίο. Από την κορυφή της υψηλότερης πατριωτικής θυσίας, φωτίζει το αειθαλές νόημα του αγώνα για αξιοπρέπεια, αυτοδιάθεση, ελευθερία, δικαιοσύνη.
