Η προστασία της αξίας και η εγγύηση της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας των Ατόμων με Αναπηρία συνιστά, ταυτοχρόνως, θεμελιώδη αρχή Κοινωνικής Δικαιοσύνης αυτού τούτου του Πολιτισμού μας, αλλά και ρητή επιταγή του Συντάγματος.
Τούτο προκύπτει σαφώς από τις διατάξεις του άρθρου 21 παρ. 3 και 6 του Συντάγματος, ερμηνευόμενες μάλιστα υπό το φως των συνταγματικών προβλέψεων του άρθρου 2 παρ.1, περί προστασίας της αξίας του ανθρώπου, του άρθρου 4 παρ. 1, αναφορικά με την αρχή της ισότητας και του άρθρου 5 παρ.1, ως προς την ρήτρα της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας. Ειδικότερα, στο άρθρο 21 το Σύνταγμα ορίζει: Στην παρ. 3: «Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων». Και στην παρ. 6: «Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας».
Προωθώντας λοιπόν αποτελεσματικές δράσεις για την ομαλή και αποδοτική κοινωνική ένταξη των Ατόμων με Αναπηρία, τα στηρίζουμε ώστε, υπό όρους σεβασμού της αξίας τους και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους, να συμμετέχουν ισοτίμως στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Και τούτο διότι, υπό τις συνθήκες αυτές, τα Άτομα με Αναπηρία μπορούν, κατά το δυνατόν, να ξεκινούν από την ίδια αφετηρία και να έχουν ίσες ευκαιρίες με τα άλλα μέλη του κοινωνικού συνόλου, προκειμένου να συμμετέχουν ενεργώς και ισοτίμως στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας.
