Είναι μεγάλη μέρα σήμερα. Μια μέρα συγκίνησης γι’αυτούς, για τα παιδιά της Ελλάδας, που πολέμησαν έξω από την Ελλάδα εναντίον του φασισμού και του ναζισμού. Ξεκινήσαμε από τα βουνά της Αλβανίας, πολεμήσαμε στο Ρούπελ και στα οχυρά της Μακεδονίας, αντισταθήκαμε στα Τέμπη μαζί με τους συμμάχους μας και μετά περάσαμε στη μεγάλη μάχη της Κρήτης και στη συνέχεια στην καθολική αντίσταση του λαού μας κατά τη διάρκεια του 1941-44.
Το ότι η μικρή Ελλάδα δίνει νεκρούς για την ελευθερία και την αντιμετώπιση του βαρβαρισμού και του φασισμού, είναι ένα μήνυμα παγκόσμιο. Λίγες είναι οι χώρες εκείνες που έτυχε να αγωνιστούν αυτόν τον αγώνα τον καλό. Πολλοί δεν το γνωρίζουν και πρέπει να το μάθουν. Όποιος αγνοεί την ιστορία, χάνει τον προσανατολισμό του.
Θέλω να ευχηθώ από το ηρωϊκό αυτό μέρος καλύτερες μέρες για την Ελλάδα, που πιστεύω και ήμουν πάντοτε αισιόδοξος ότι με αυτή τη δύναμη ψυχής που έχει ο Έλληνας θα ξεπεράσει την οποιαδήποτε κρίση, έστω και αν – και πρέπει να το πούμε αυτό – υποφέρει τόσο πολύ.-
