Η Απελευθέρωση των Ιωαννίνων από τον Ελληνικό Στρατό, την 21η Φεβρουαρίου 1913, συνιστά ένα εμβληματικό ιστορικό δίδαγμα της ευψυχίας των Ελλήνων σε όλους τους αγώνες για την υπεράσπιση της Πατρίδας. Δίδαγμα, το οποίο συμπυκνώνεται στην προειδοποίηση, προς κάθε κατεύθυνση, ότι για εμάς, τους Έλληνες, δεν υπάρχει δίκαιο του ισχυρού αλλά μόνον η ισχύς του Δικαίου.
Αυτό το μήνυμα, ευκρινές και ισχυρό και υπό όρους αρραγούς ενότητας, στέλνουμε σήμερα από εδώ, τα Ιωάννινα, προς κάθε κατεύθυνση και κυρίως προς την Τουρκία. Με την αυτονόητη προσθήκη, ότι η Τουρκία θ’ αντιληφθεί πως ως εγγυητές της Διεθνούς και της Ευρωπαϊκής Νομιμότητας θα επιβάλλουμε τον σεβασμό και την εφαρμογή του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου, στο σύνολό τους. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα θωρακίζουμε το Έδαφος, τα Σύνορα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μας, που είναι και Έδαφος, Σύνορα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διευκρινίζοντας, επιπλέον, ότι όχι μόνο δεν αποδεχόμαστε την αυθαιρεσία της Τουρκίας ως προς την εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας αλλά, όλως αντιθέτως, καθιστούμε, για μιαν ακόμη φορά, σαφές πως το λεγόμενο «μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης» είναι παντελώς ανυπόστατο και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Άρα, κατ’ ουδένα τρόπο μπορεί για την Ελλάδα ν’ αποτελέσει αντικείμενο οιασδήποτε διαπραγμάτευσης.
Τ’ ανωτέρω συνεπάγονται, μεταξύ άλλων, και ότι θ’ ασκούμε, ελευθέρως και δίχως εκπτώσεις, το αναφαίρετο δικαίωμά μας να θωρακίζουμε αμυντικά τα Νησιά μας έναντι της προκλητικής τουρκικής απειλής και ότι θα εγγυώμεθα όλα τα δικαιώματα της Ελληνικής θρησκευτικής μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.
Χρόνια Πολλά.
