Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος παρέθεσε απόψε, στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου, την καθιερωμένη δεξίωση με την ευκαιρία της 30ής επετείου αποκαταστάσεως της Δημοκρατίας.
Υποδεχόμενος τους προσκεκλημένους του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Με την ευκαιρία της επετείου για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας έχω πολλές φορές – απόψε είναι η δεκάτη και ως εκ τούτου η τελευταία – επαινέσει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι δημοκρατικοί θεσμοί στη χώρα μας.
Πιστεύω ότι ο έπαινος είναι δικαιολογημένος, διότι η σύγκριση με τα δημοκρατικά πολιτεύματα άλλων χωρών, αλλά και με προγενέστερες περιόδους της πολιτικής μας ζωής, και τον επιτρέπουν και τον επιβάλλουν.
Ο έπαινος ανήκει κατά κύριο λόγο στον Ελληνικό λαό, ο οποίος καθ’όλη τη διάρκεια του ελευθέρου βίου της χώρας δεν έπαψε ούτε στιγμή να αγωνίζεται για τις δημοκρατικές ελευθερίες. Αλλά, βεβαίως, και στις οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις, δηλαδή στα κόμματα, τα οποία, ιδίως από το 1974, με τη δράση τους, στήριξαν, προστάτευσαν και υπηρέτησαν με αφοσίωση τη δημοκρατία.
Αλλά, ο αγών των λαών και η δράση των κομμάτων από τη φύση των πολιτικών πραγμάτων είναι συνεχής και αδιάκοπος. Και είναι αδιάκοπος, διότι η Δημοκρατία περικλείει μέσα στα όριά της και περιοχές οι οποίες δεν φυλάσσονται πάντοτε αποτελεσματικώς από αντιδημοκρατικές προσβολές ή δεν λειτουργούν σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους τους κράτους. Αυτές οι περιοχές πρέπει να γίνονται αντικείμενο ιδιαιτέρας προσοχής από τους έχοντες υποχρέωση και καθήκον για πολιτική δράση.
Δεν σκοπεύω να αναφερθώ σ’αυτούς τους τομείς και ιδιαιτέρως σε καθένα χωριστά. Μόνο χάριν παραδείγματος, θέλω να αναφερθώ σε δύο τομείς:
Και πρώτον μεν, στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία στη χώρα μας αναγνωρίζονται κατ’ ίσον τρόπον εις όλους τους κατοίκους αυτής, ανεξαιρέτως και ανεξαρτήτως θρησκεύματος και εθνικής καταγωγής. Εις όλους αυτούς οφείλεται από το κράτος, από τη δημόσια εξουσία και από τους λειτουργούς της ιδιαίτερος σεβασμός.
Ατυχώς, και υπάρχουν περιπτώσεις οι οποίες δεν είναι τόσο σπάνιες, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι πλήρης και εις τις σχέσεις κράτους και πολιτών δεν εμφανίζεται ο οφειλόμενος εκ μέρους του κράτους προς τους πολίτες σεβασμός.
Αλλά και εις τον πολύ γειτονικό τομέα των κοινωνικών δικαιωμάτων, πρέπει να καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια δια να εξαλειφθεί η πενία, η οποία ευτελίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και είναι απαράδεκτη για τη Δημοκρατία.
Και δεύτερον, να αναφερθώ στην ανάγκη περιστολής πάσης ισχύος, η οποία δεν πηγάζει από τη λαϊκή εντολή, από τη λαϊκή ψήφο. Αλλά οφείλεται σε οικονομική ή άλλου είδους επιρροή. Σ’αυτή τη δεύτερη περίπτωση πιστεύω ότι δεν χρειάζονται καινούργιοι νόμοι, αλλά η αυστηρή τήρηση και εφαρμογή των ισχυόντων.
Σ’άυτές, λοιπόν, τις περιπτώσεις χρειάζεται περαιτέρω προσπάθεια για την ενδυνάμωση της Δημοκρατίας και επειδή όλοι επιθυμούμε την ενδυνάμωση της Δημοκρατίας δεν μου μένει καμία αμφιβολία ότι και θα καταβληθούν προσπάθειες και θα είναι αποτελεσματικές.
Εύχομαι σε όλους χρόνια πολλά, υγεία και κάθε καλό.»
