Κάθε χώρα, κάθε λαός, εκτός από λαμπρές έχει και μαύρες σελίδες στην ιστορία του. Σελίδες που έχουμε υποχρέωση να θυμόμαστε, για να διδασκόμαστε από τα λάθη που μας οδήγησαν σε αυτές και να μην τις επαναλάβουμε. Μια από τις μαύρες περιόδους της δικής μας ιστορίας είναι η απριλιανή δικτατορία, που με τη χρήση ωμής βίας καταπάτησε το Σύνταγμα της χώρας και τα δικαιώματα των πολιτών, και αφού για επτά χρόνια καπηλεύτηκε την πατρίδα, το πολίτευμα, τη θρησκεία και καλλιέργησε τον εθνικό διχασμό, οδήγησε, καταρρέοντας, στην τραγωδία της Κύπρου.
Πέντε και πλέον δεκαετίες μετά μπορούμε να νιώθουμε υπερήφανοι. Η χώρα μας, το πολιτικό σύστημα, η κοινωνία των πολιτών, όλοι μας, έχουμε αφήσει πίσω τη μελανή αυτή περίοδο και έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να διασφαλίζουμε την ομαλή λειτουργία των δημοκρατικών μας θεσμών ακόμη και στις πιο δύσκολες περιστάσεις. Τα επιμέρους προβλήματα και οι κριτικές αμφισβητήσεις που είναι φυσικό να υπάρχουν δεν αλλάζουν τη συνολική εικόνα. Η Ελλάδα αποτελεί ένα σύγχρονο και παραδειγματικό κράτος δικαίου, στο οποίο τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα και η αναγκαία πολιτική αντιπαράθεση κινείται μέσα στα συνταγματικά όρια.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ωστόσο, ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο και ότι η υπεράσπιση της δημοκρατίας και των θεσμών της είναι μια διαρκής πρόκληση για όλους. Ιδιαίτερα σε εποχές παγκόσμιας κρίσης και ανησυχίας, όπως η σημερινή, όπου ακόμη και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης διάφοροι επίδοξοι εθνοκάπηλοι, με πρόσχημα την προστασία των πολιτών, βάζουν στο στόχαστρο δημοκρατικά δικαιώματα και κατακτήσεις.
Ας κρατάμε λοιπόν ζωντανή την ιστορική μας μνήμη, ας επιδιώκουμε τη σύμπνοια και την ενότητα λαού και ηγεσίας, για να διασφαλίσουμε οριστικά και αμετάκλητα ότι οι επίδοξοι υπονομευτές των δημοκρατικών μας θεσμών θα βρίσκονται μονίμως στο περιθώριο της ιστορίας.
