Κύριε Πρέσβυ, σας ευχαριστώ για τα φιλόφρονα λόγια σας.
Αξιότιμοι εκπρόσωποι των Ρωσικών Αρχών,
Αξιότιμοι εκπρόσωποι της Εκκλησίας,
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Στέκομαι μπροστά σας με πραγματικό δέος. Όχι μόνο γιατί η προσωπική ιστορία καθενός από εσάς είναι γραμμένη με ηρωϊσμό και αυταπάρνηση, όχι μόνο γιατί η σύγχρονη Ελλάδα και ο σύγχρονος κόσμος σας χρωστά – όπως και σε όλους όσους αγωνίστηκαν εναντίον του φασισμού – ένα κομμάτι της ελευθερίας του, αλλά και γιατί αντιπροσωπεύετε την πιο υψηλή έκφραση του Ελληνισμού: τον Ελληνισμό που άντεξε και διατήρησε την υπόσταση, την γλώσσα και τον πολιτισμό του.
Ξέρω πολύ καλά ότι εσείς που ζείτε έξω από την πατρίδα αισθάνεσθε πιο έντονη την ελληνική ταυτότητα. Ίσως είναι η απόσταση από τη μητροπολιτική πατρίδα που σας φέρνει κοντά σε όλα εκείνα τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του Έλληνα και τα αναδεικνύει ως προτερήματα.
Είναι πιο σημαντικό από το να επιβιώνει, να νοιώθει οικεία και να προοδεύει στον τόπο που ζει, το να κάνει πατρίδα και την πατρίδα που τον δέχεται. Σήμερα στη Ρωσική Ομοσπονδία στερεώνετε τις κοινότητές σας. Εργάζεσθε με αισιοδοξία για το μέλλον και μας υπενθυμίζετε την υποχρέωση να μην ξεχνάμε έμπρακτα εσάς και τους νεκρούς σας.
Ο δύσκολος δρόμος από τον οποίο φθάσατε έως εδώ είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους σας χρωστούμε πολλά. Τιμούμε αυτούς που χάθηκαν και υπερηφανευόμαστε για τη δύναμή σας.
Τα βραβεία αυτά είναι το λιγότερο που μπορούμε να δώσουμε για να αντιγυρίσουμε την προσφορά της ζωής σας.-
