«Κυρίες και κύριοι,
Η αξία μιας διαδρομής δεν κρίνεται μόνον από τους αριθμούς και την επιτυχία που κατακτά. Μετριέται από το αποτύπωμα που αφήνει στην κοινωνία. Από τον δημιουργικό κόπο που συνοδεύεται από ήθος και γίνεται προσφορά στον τόπο και τους ανθρώπους.
Σήμερα, τιμώντας τα 95 χρόνια της «Παπαστράτος» τιμούμε στην πραγματικότητα μια ολόκληρη αντίληψη για τη δουλειά, την οικογένεια, αλλά και την πρόοδο της πατρίδας.
Τιμούμε ένα ταξίδι που ξεκίνησε από μια Ελλάδα φτωχή, σκληρή, αλλά βαθιά δημιουργική· από το Αγρίνιο, το παλιό Βραχώρι, όπου γεννήθηκε, το 1884, ο Ευάγγελος Παπαστράτος. Ο νεότερος από τους αδελφούς της οικογένειας τελείωσε το σχολαρχείο με βαθμό «καλώς». Η μητέρα του ήθελε να γίνει παπάς ή δάσκαλος. Εκείνος διάλεξε τον πρακτικό δρόμο της ζωής. Στις 20 Ιουλίου 1896, ανήμερα του Προφήτη Ηλία, έπιασε για πρώτη φορά δουλειά. Ήταν μόλις δώδεκα ετών. Από τότε έπαψε για εκείνον η παιδική εποχή. Επέλεξε να μαθητεύσει σε ένα εμπορικό κατάστημα στο Αγρίνιο, κάνοντας θελήματα, σκουπίζοντας, κουβαλώντας νερό από το πηγάδι.
Αυτή η εικόνα ενός παιδιού που μπαίνει νωρίς στον κόσμο του μόχθου δεν είναι μόνο συγκινητική αλλά και διδακτική. Διότι μέσα της συμπυκνώνεται μια ολόκληρη στάση ζωής. Η πίστη στην εργατικότητα, στην επιμονή, στην υπομονή και στην τιμιότητα. Η πίστη στον αγώνα να δικαιώσουμε το πέρασμα στη ζωή μέσα από τη δημιουργία και την προσφορά.
Ο Παπαστράτος έμαθε να μη φοβάται τη δουλειά. Ξυπνούσε χαράματα, εργαζόταν δεκατέσσερις και δεκαέξι ώρες, όχι μόνο για να εκτελέσει όσα του ανέθεταν, αλλά για να αποκτήσει πείρα. Για να προκόψει. Για να νικήσει τη μοίρα του. Και αργότερα θα γράψει ότι το καλύτερο μέσο για να πετύχει ένας νέος είναι η τιμιότητα, όταν έχει αποφασίσει να τάξει όλες του τις δυνάμεις στον σκοπό που υπηρετεί.
Καμιά κοινωνία, κυρίες και κύριοι, δεν προοδεύει χωρίς δουλειά. Καμία οικονομία δεν προοδεύει χωρίς εμπιστοσύνη. Καμία πατρίδα δεν προοδεύει χωρίς ήθος.
Η ιστορία της «Παπαστράτος» είναι πρωτίστως ιστορία οικογένειας, με τη στενότερη και την ευρύτερη έννοια. Είναι η ιστορία μιας πλατιάς οικογένειας, από τους διευθυντές έως τους εργάτες και τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα στην επιχείρηση σε στιγμές δύσκολες. Κι όμως, ποτέ δεν θυσίασαν τις αρχές τους και δεν εγκατέλειψαν τα ιδανικά τους.
Η ενότητα των αδελφών Παπαστράτου μάς προσφέρει ένα πολύτιμο μάθημα. Όταν οι άνθρωποι μαθαίνουν να μονοιάζουν και να συνεργάζονται, παρά την ανομοιότητα των απόψεών τους, τότε αυτή η διαφορετικότητα γίνεται πηγή δύναμης. Ο καθένας κομίζει στον κοινό αγώνα τα δικά του χαρίσματα. Έτσι προχωρούν οι οικογένειες. Έτσι προχωρούν οι επιχειρήσεις. Έτσι προχωρά μια χώρα.
Η Ελλάδα, στα διακόσια και πλέον χρόνια του νεότερου βίου της, γνώρισε διχασμούς, δοκιμασίες και περιπέτειες. Όποτε ενώθηκε, προχώρησε. Όποτε συνέθεσε απόψεις, δημιουργήθηκε και δημιούργησε. Όποτε έθεσε το κοινό καλό πάνω από το μερικό συμφέρον, στάθηκε όρθια.
Σήμερα, η «Παπαστράτος», κρατά και σέβεται την ιστορία της. Αποδεικνύει ότι η παράδοση έχει νόημα όταν εμπνέει και ανοίγει νέους δρόμους. Βαδίζοντας προς τα εκατό της χρόνια, ανοίγει μια νέα σελίδα. Με επενδύσεις, καινοτομία, παραγωγική δύναμη, διαρκή προσφορά θέσεων εργασίας, εξωστρέφεια και κοινωνική ευθύνη. Η εταιρεία στηρίζει την Πολιτεία με παροχές και χορηγίες κοινωνικής προσφοράς. Σε συνεργασία με την Πολιτεία εργάζεται για την αποτροπή της πρόσβασης των ανηλίκων σε προϊόντα καπνού και νικοτίνης. Γιατί η υπεύθυνη επιχειρηματικότητα δεν κρίνεται μόνο από την παραγωγή και την ανάπτυξη, αλλά και από την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και ιδίως απέναντι στους νέους.
Η εθνική αυτοπεποίθηση, καθώς βαδίζουμε προς το 2050, θα κριθεί από την ικανότητα της χώρας μας να κρατήσει τους ανθρώπους της δημιουργικούς, τις επιχειρήσεις της υπεύθυνες, την οικονομία της παραγωγική και ανοιχτή στον κόσμο και την κοινωνία της ενωμένη.
Η «Παπαστράτος» αποτελεί ένα πρότυπο υγιούς επιχειρηματικότητας. Από μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση πέρασε αποφασιστικά στη βιομηχανία, με σταθμό το εργοστάσιο στον Πειραιά, που εγκαινιάστηκε το 1931 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Από εκείνη την αφετηρία αναδείχθηκε σε μια μεγάλη, διεθνή και εξωστρεφή εταιρεία. Σήμερα απασχολεί περίπου 2.000 ανθρώπους και εξάγει πάνω από το 90% της παραγωγής της σε περισσότερες από 30 χώρες.
Η «Παπαστράτος» συνδέθηκε με τη βιομηχανική άνοδο της Ελλάδας. Συνδέθηκε με μια εποχή κατά την οποία η χώρα μάθαινε να οργανώνει την παραγωγική της δύναμη, να αξιοποιεί την τεχνική γνώση, να εμπιστεύεται τις δικές της δυνατότητες. Σε μια χώρα, όπου το πέρασμα στη νέα εποχή το ανέλαβαν προικισμένοι επιχειρηματίες και δημιουργικοί εργαζόμενοι, που πίστευαν στον εαυτό τους και στο έργο τους. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα ακολούθησε τη μετεξέλιξη της ελληνικής βιομηχανίας, προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις κάθε εποχής και άντεξε στις μεγάλες δοκιμασίες. Και σήμερα συμβαδίζει με τις εξελίξεις μιας νέας βιομηχανικής εποχής, που διαμορφώνεται από την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση.
“Αν το έργο αξίζει το να είναι αρχισμένο, θα βοηθήσει να το ολοκληρώσει κάποιος άλλος που έρχεται στο κατόπι”.
Αυτό έγραφε ο Ευάγγελος Παπαστράτος το 1964, στο περίφημο βιβλίο του “Η δουλειά και ο κόπος της” και σας καλώ να αναλογιστείτε ότι τα έργα που αξίζουν δεν ανήκουν μόνο σε εκείνους που τα αρχίζουν. Ανήκουν και σε εκείνους που τα συνεχίζουν, που τα ανανεώνουν, που τα παραδίδουν καλύτερα στους επόμενους. Η συνέχιση μιας σπουδαίας αφετηρίας είναι μεγάλη ευθύνη. Και η σημερινή διοίκηση της Παπαστράτος τιμά όσα παρέλαβε δίνοντάς τους νέα πνοή.
Τα συστατικά αντοχής στο χρόνο είναι να προσαρμόζεσαι, να εξελίσσεσαι, να πρωτοπορείς αλλά και να μένεις πιστός στον πυρήνα των αξιών σου. Να είσαι νέος στην ψυχή και στο μυαλό.
Σήμερα τιμούμε μια ιστορία ελληνικής προκοπής. Τιμούμε εκείνους που τη θεμελίωσαν, εκείνους που τη συνέχισαν και εκείνους που σήμερα την οδηγούν στο μέλλον. Και αν προσέξετε, για να θυμηθούμε αυτό που είδαμε στην αρχή της ταινίας: όλα ξεκίνησαν όταν ένα παιδί 12 ετών πήγε να πρωτοδουλέψει. Πήγε να πρωτοδουλέψει δώδεκα, δεκατέσσερις, δεκαέξι ώρες την ημέρα, χωρίς να βαρυγκωμά, χωρίς να διαμαρτύρεται, χωρίς να θεωρεί ότι καταπιέζεται. Αλλά πιστεύοντας ότι έτσι βάζει τις βάσεις, για να δικαιώσει το πέρασμά του από τη ζωή. Μέσω του να νικήσει τη μοίρα του, μέσω του να αλλάξει τη μοίρα του και ταυτόχρονα να αλλάξει και τη μοίρα όσων θα συνεργάζονταν μαζί του.
Μαζί με αυτούς τους ανθρώπους που χάραξαν τον μύθο της «Παπαστράτος» επί σχεδόν 100 χρόνια, τιμούμε την πίστη ότι η Ελλάδα μπορεί να προχωρά, όταν οι άνθρωποί της εργάζονται με πάθος, συνεργάζονται και δημιουργούν με ήθος.
Σας ευχαριστώ».
