Με τους περισσότερους γνωριζόμαστε εδώ και πολλά χρόνια, και υπό άλλες και διαφορετικές ιδιότητες, όπως με την Άννα, με τον Νίκο. Πέρα από τις ευχές μου, θέλω να συγχαρώ την Άννα, τον Νίκο. Ιδίως την Άννα, και δεν κάνω καμία διάκριση, αλλά όλοι ξέρουμε ότι το Σπίτι του Ηθοποιού είναι δικό της δημιούργημα. Και θέλω να τονίσω τούτο: Ότι αυτό το Σπίτι για μένα είναι η Εστία του Ηθοποιού. Αυτό το Σπίτι σ΄ αυτούς τους δύσκολους καιρούς προσφέρει πολλά, πολύ περισσότερα απ΄όσο φανταζόμαστε. Γι΄ αυτό και θέλω Άννα να εκλάβεις αυτή την παρουσία μου εδώ όχι μόνον ως μια συμβολική συμπαράσταση αλλά και σαν ένα είδος αναδρομικής συγνώμης της Πολιτείας για όλα εκείνα που δεν έπραξε, ενώ μπορούσε. Προσθέτω ακόμη τούτο: Εδώ, μέσα από τις δραστηριότητές σας δείχνετε το εξής εξαιρετικά σημαντικό και συμβολικό. Οι άνθρωποι της τέχνης στην Ελλάδα, ακόμα και όταν χειμάζονται, ξέρουν να παράγουν τέχνη. Και με τον τρόπο αυτό είναι γνήσιοι εκφραστές της Ελληνικής Τέχνης, του Ελληνικού Πολιτισμού. Και βεβαίως του ευρύτερου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, γιατί ο Ευρωπαϊκός Πολιτισμός την ρίζα του την έχει στην Ελλάδα. Να έχετε δύναμη και να ξέρετε ότι αυτό που κάνετε αυτή τη στιγμή διδάσκει. Δεν είναι μόνο ότι βοηθάει τους συναδέλφους σας και εσάς. Διδάσκει και πολλούς άλλους πως μπορούμε ν΄αντέξουμε. Γιατί πρέπει ν’ αντέξουμε, μπορούμε ν’ αντέξουμε, είναι χρέος μας, κυρίως απέναντι στην νέα γενιά που είναι το μεγαλύτερο θύμα αυτής της κρίσης.
Φωτογραφία: ΑΠΕ / Γιάννης Κολεσίδης
