Αγαπητοί μου Φίλοι,
Στις εννέα περίπου δεκαετίες, που κύλησαν από τον ξεριζωμό των Ποντίων από τις πατρογονικές τους εστίες, το εθνικό δέντρο μπολιασμένο από το προσφυγικό κλωνάρι των Ελλήνων του Πόντου, έδωσε νέους καρπούς, επιβεβαιώνοντας αυτό που τόσο ουσιαστικά συνόψισε ο ανώνυμος Πόντιος λαϊκός ποιητής στο γνωστό στίχο του:
«Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο»
Στο χρονικό αυτό διάστημα, οι Έλληνες του Πόντου, παρ’όλες τις αντιξοότητες, επούλωσαν τις πληγές τους, ζώντας στη γη της μητέρας πατρίδας, συμβάλλοντας στην κοσμογονία που συντελέστηκε στον τόπο μας, κρατώντας τις ρίζες και διατηρώντας τη μνήμη των «χαμένων πατρίδων». Για τους παλιότερους, αυτό είναι ένα προσωπικό βίωμα και μία οδυνηρή ανάμνηση, αλλά και στους απογόνους τους, η μνήμη αυτή είναι εξίσου ισχυρή.
Με την ευκαιρία της 87ης επετείου της 19ης Μαίου στέλνω θερμό χαιρετισμό στον Ποντιακό Ελληνισμό, εκφράζοντας το θαυμασμό μου, για την ικανότητα και την επιμονή του, να διατηρεί σε πείσμα των καιρών και συνθηκών τα ήθη, έθιμα και την ιδιοδιάλεκτό του, κατακτώντας τη δική του περίοπτη θέση στην ιστορία του ελληνισμού. Ο αγώνας για προκοπή, και η εργατικότητα που διακρίνει τους Πόντιους Έλληνες, συνέβαλαν τα μέγιστα στην ανάπτυξη της πατρίδας μας.-
