Κυρίες και κύριοι,
Χαίρομαι που για μία ακόμη φορά βρίσκομαι σ’αυτή τη μεγάλη γιορτή του Πολιτισμού, το Φεστιβάλ Βιβλίου. Μια γιορτή με ιδιαίτερο χαρακτήρα, καθώς στο επίκεντρό της βρίσκεται η μάθηση και η ψυχαγωγία με την κυριολεκτική έννοια. Το βιβλίο είναι ένας δρόμος δημιουργικής ανησυχίας, γόνιμης αμφιβολίας, καλλιέργειας της κριτικής σκέψης και ουσιαστικής αναζήτησης. Ένας δρόμος, που όταν τον ακολουθούμε, ανακαλύπτουμε την ομορφιά της γνώσης, της σκέψης και της γλώσσας.
Με συγκινεί ιδιαίτερα το γεγονός, ότι το φετινό 35ο Φεστιβάλ Βιβλίου είναι αφιερωμένο στο μεγάλο μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη. Έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς του Ελληνισμού, που η ποίησή του έφερε έναν αέρα τόλμης και φωτός.
Μέσα από το έργο του ανακαλύπτουμε διαρκώς τη μαγεία της ελληνικής. Της ελληνικής γλώσσας, που έχει γίνει πολλές φορές το αντικείμενο συζητήσεων σε κύκλους φιλολογικούς, λογοτεχνικούς, φιλοσοφικούς αλλά και απλών μη ειδικών, μέσα στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Υπάρχουν εκείνοι που βλέπουν την οφθαλμοφανή συνέχεια της γλώσσας μας από την ελληνική αρχαιότητα, αλλά και εκείνοι που την αρνούνται ή, ακόμη, και τη μάχονται.
Η ποίηση όμως του Οδυσσέα Ελύτη ανέδειξε το «θαύμα» της ελληνικής από άποψη γλωσσικής ευελιξίας, ακρίβειας, λεξιλογικού πλούτου αποδεικνύοντας ότι είναι μια γλώσσα μέτοχος και αναπόσπαστο μέρος ενός απαράμιλλου πολιτισμού.
Ο ίδιος άλλωστε έγραψε στον «Κήπο με τις Αυταπάτες»:
«3.000 χρόνια ο ίδιος λαός στην ίδια γη εξακολουθεί να ομιλεί την ίδια γλώσσα, με την έννοια ότι και ο λιγότερο εγγράμματος, κυρίως αυτός ο οπωροπώλης και ο αρτοποιός, εξακολουθεί να λέει τον ουρανό ουρανό και την θάλασσα θάλασσα..»
Με ιδιαίτερη χαρά εγκαινιάζω το 35ο Φεστιβάλ Βιβλίου. Εύχομαι κάθε επιτυχία.-
