Μακαριώτατε, Κυρίες και Κύριοι,
Θα ήθελα να πω δυο λόγια μόνο επειδή ο σκοπός είναι πάρα πολύ σημαντικός. Βεβαίως έχουμε υποχρέωση να τιμήσουμε σήμερα τους γιατρούς και τους συγγενείς εκείνων που έδωσαν ένα μέρος του σώματος του απελθόντος, χάριν αυτού του σπουδαίου σκοπού.
Αλλά, πιστεύω, ότι αυτό το οποίο κυριότατα περιμένει από εμάς η προσπάθεια αυτή σήμερα είναι να κάνουμε μία έκκληση όλοι εδώ οι παρόντες, με πρώτο τον Μακαριώτατο, του οποίου ζητώ συγγνώμη ότι κάνω χρήση της διαθέσεώς του αλλά είμαι βέβαιος γι” αυτήν, τους εκπροσώπους όλων των κομμάτων και όλων των οργανισμών που είναι εδώ παρόντες, μία έκκληση σε όλους τους “Ελληνες: να γίvouv δωρητές σώματος. Και σε όλους τους συγγενείς, να έχουν υπόψη τους αυτή τη μεγάλη ανάγκη, στην οποία βρίσκεται ο τόπος μας για να σώζονται άνθρωποι, οι οποίοι μπορούσαν να σωθούν και δεν σώζονται από αυτή την έλλειψη μοσχευμάτων. “Οταν αποχωρίζεται η ψυχή από το σώμα το σώμα γίνεται αντικείμενο μεγάλο σεβασμού, όπως ξέρουμε όλοι μας, αλλά ποιος μεγαλύτερος σεβασμός προς το απομένον σώμα μπορεί να υπάρξει όταν μπορεί ένα τμήμα αυτού να επιζήσει στο σώμα ενός άλλου και να δώσει πραγματική ζωή.
Υπάρχει μια περίεργη δυσπιστία στους “Ελληνες έναντι των μεταμοσχεύσεων. Δεν ξέρω τι φοβούνται. “Ισως φοβούνται ότι η επέμβαση στο σώμα του αγαπημένου τους θα γίνει προτού διαπιστωθεί ο κλινικός και πνευματικός Θάνατος. Μην έχουν καμμία τέτοια σκέψη, μην έχουν κανένα τέτοιο φόβο. Το υπάρχον νομικό καθεστώς, για το οποίο πρέπει να ευχαριστήσουμε τον καθηγητή κύριο Κουμάντο, ο οποίος σε πάρα πολλά τέτοια κοινωνικά Θέματα έχει συνεισφέρει τη νομική του σοφία, το υπάρχον νομικό καθεστώς προβλέπει με κάθε λεπτομέρεια και με κάθε διασφάλιση τις περιπτώσεις αυτές και καλεί όλους να έρθουν να συνδράμουν σ” αυτό το μεγάλο έργο.
Σήμερα λοιπόν, αυτή η ημέρα δεν είναι μόνον προς τιμήν εκείνων οι οποίοι μέχρι τώρα προσέφεραν ένα μέρος του σώματος των αγαπημένων τους, αλλά είναι μία έκκληση προς όλους τους “Ελληνες να γίνoυv δωρητές σώματος. Είμαι βέβαιος ότι θα το κάνουν.
