«Αγαπητά μου παιδιά, είστε πολύ τυχερά που φοιτάτε σε αυτό το σχολείο. Εσείς είσαστε στην αρχή της ζωής σας και εγώ είμαι στο τέλος. Έτσι, νομίζω ότι έχω το δικαίωμα να σας πω μερικά λόγια. Από το μάθημα της ιστορίας, αλλά και από αυτά που ζήσατε τα τελευταία χρόνια, ξέρετε πόσο άσχημοι είναι οι πόλεμοι, οι συγκρούσεις και πόσο πρέπει κανείς να τις αποφεύγει.
Εμείς οι γέροι δεν τα καταφέραμε και τόσο καλά. Δεν μπορέσαμε να φέρουμε ούτε την ειρήνη, ούτε την ευτυχία στις χώρες μας, όσο τουλάχιστον επιθυμούσαμε. Εσείς έχετε πολύ περισσότερες πιθανότητες. Γιατί από τις δικές σας τάξεις, θα βγουν οι μελλοντικοί πρωθυπουργοί, οι πρόεδροι, οι βουλευτές, όλοι εκείνοι που θα κυβερνήσουν τον τόπο σας. Σας εύχομαι να αποφασίσετε, όταν εσείς θα κυβερνάτε, να μην γίνει κανένας άλλος πόλεμος. Να μη γίνει καμία εμφύλια σύγκρουση. Να ζήσετε όλοι ευτυχισμένοι, ειρηνικά και με καλή συνεργασία μεταξύ σας.
Οι Έλληνες και οι Σέρβοι δεν πολεμήσαμε ποτέ μεταξύ μας. Πολεμήσαμε, όμως, με άλλους και είναι το ίδιο. Εύχομαι λοιπόν στο μέλλον να τσακωνόμαστε μόνο για τα αθλητικά. Να μας κερδίζετε εσείς στο μπάσκετ ή στο βόλεϊ, να σας κερδίζουμε εμείς σε άλλα αθλήματα.
Αυτή η αντίθεσiς από δω και πέρα είναι η μόνη επιτρεπτή. Η μόνη που πρέπει να υπάρχει. Ο αθλητισμός παίζει αυτό τον σπουδαίο ρόλο, όπου μέσα από την αντίθεση και τον ανταγωνισμό να ενώνει τους λαούς και τους αθλητές.
Με αυτό το πνεύμα θα οργανώσουμε τον επόμενο χρόνο τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα. Περιμένουμε τις ομάδες της Σερβίας – Μαυροβουνίου για να πάρουν τις νίκες που αξίζουν.
Σας εύχομαι να είστε πάντα καλά, να είναι καλά οι δικοί σας και να γίνετε καλοί άνθρωποι. Τώρα που είστε μικροί να κάνετε και μερικές αταξίες, γιατί οι αταξίες επιτρέπονται στα μικρά παιδιά, όχι στους γέρους.
Σας ευχαριστώ».
