Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Κάρολος Παπούλιας δέχθηκε σήμερα, 1.3.2012, εκπροσώπους των Φορέων του ‘Δικτύου κατά της Βίας στο Σχολείο’, ομάδα συνεργασίας μαθητών από Γυμνάσια και Λύκεια και αντιπροσωπεία μαθητών της Ε΄τάξης από το 6ο Δημοτικό Σχολείο Περάματος. Στην εκδήλωση παρίστατο η Υπουργός Παιδείας, δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Άννα Διαμαντοπούλου.
Συγκεκριμένα ο κύριος Πρόεδρος δέχθηκε τους:
– κ.Μιχάλη Κοντογιάννη, Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Παιδείας,
– κ.Γιώργο Μόσχο, Βοηθό Συνήγορο του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού,
– καθηγητή κ. Ιωάννη Τσιάντη, Επιστημονικό Υπεύθυνο Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. (Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου),
-κα Βασιλική Νίκα, Αντιπρόεδρο του Ελληνικού Τμήματος της International Board of Books for Youth-Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου,
– κ.Κοσμά Τσακλίδη, εκπαιδευτικό του 6ου Δημοτικού Σχολείου Περάματος.
Δέχθηκε επίσης μαθητές από Γυμνάσια και Λύκεια, μέλη της ομάδας συνεργασίας με το Βοηθό Συνήγορο του Πολίτη για τα δικαιώματα του Παιδιού, καθώς και αντιπροσωπεία μαθητών της Ε΄τάξης του 6ου Δημοτικού Σχολείου Περάματος, τα οποία ανήρτισαν πανό που δημιούργησαν τα ίδια τα παιδιά κατά της βίας στα σχολεία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θέλω να σας καλωσορίσω όλους, μικρούς και μεγάλους, και να σας συγχαρώ γι’αυτό που κάνετε, γιατί το φαινόμενο της βίας και του εκφοβισμού στα σχολεία παίρνει διαστάσεις και δεν είναι μονάχα ελληνικό φαινόμενο, αλλά είναι πανευρωπαϊκό. Η εγγονή μου, οκτώ χρόνων, ήταν θύμα εκφοβισμού, κοροϊδίας σ’ένα γερμανικό δημοτικό σχολείο. Και ξέρω πώς αισθάνεται το παιδί και χαίρομαι γιατί εσείς αντιστέκεστε σ’αυτό που κανένας μας δεν θέλει και δεν θα ήθελε να το ζήσει.
Και η επίδειξη αλληλεγγύης είναι ένα δείγμα ιδιαίτερης αρετής και μάλιστα σε εποχές δύσκολες, που τα φαινόμενα αυτά της βίας και των απειλών και του ρατσισμού είναι συχνότερα.
Θέλω να σας συγχαρώ όλους για τη σπουδαία δουλειά που κάνετε. Είναι έκφραση αλληλεγγύης, κάτι που μας λείπει πολλές φορές. Και λείπει και για μας του μεγάλους, που αισθανόμαστε ότι πολλοί από τους συνανθρώπους μας μέσα στην ευρωπαϊκή οικογένεια δεν δείχνουν αυτό που πρέπει να δείξουν: την αλληλεγγύη τους και την προθυμία τους να βοηθήσουν.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Υπουργέ, και εσάς, που κάτω από τη σκέπη σας γίνονται αυτές οι ωραίες πρωτοβουλίες.
Καθ.Ι.ΤΣΙΑΝΤΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, η πρωτοβουλία της ΕΨΥΠΕ κατά της βίας στο σχολείο γίνεται αυτή τη στιγμή σε 50 σχολεία της Αθήνας, που επελέγησαν τυχαία και σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και τα μέλη του Δικτύου. Καταφέραμε και κάνουμε κάποιες δράσεις στα σχολεία, με τις οποίες σκοπεύουμε να εκπαιδευτούν και ευαισθητοποιηθούν οι εκπαιδευτικοί και τα ίδια τα παιδιά, για να ενδυναμωθούν τα ίδια μέσα τους και να αναπτύξουν ένα αίσθημα αλληλεγγύης που – όπως επισημάνατε – λείπει και στον τόπο μας και στην ευρωπαϊκή οικογένεια.
Είναι λοιπόν μια καλή αρχή. Και εγώ προσωπικά πιστεύω ότι πολλή δουλειά πρέπει να γίνει από το σχολείο, από το νέο σχολείο που προετοιμάζει η Υπουργός. Γιατί πραγματικά, αν αλλάξει η στάση στα παιδιά στα σχολεία, αν αλλάξει η στάση των γονιών – εμείς δουλεύουμε και με τους γονείς – πιστεύω ότι κάτι θα αλλάξει στην κοινωνία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακριβώς, κάτι αλλάζει στην κοινωνία.
Ι.ΤΣΙΑΝΤΗΣ: Η ΕΨΥΠΕ τώρα έχει υπογράψει ένα μνημόνιο συνεργασίας, αρχίζουμε ένα μεγάλο πρόγραμμα στην Γκράβα, που είναι μια ομάδα σχολείων, αρχίζουμε εκεί μια τηλεφωνική γραμμή βοήθειας για τους εκπαιδευτικούς και επίσης θα οργανώσουμε μια κινητή μονάδα για κρίσεις. Αυτή η μονάδα θα μπορεί να πηγαίνει σε όλη την Ελλάδα, όπου υπάρχουν τέτοια φαινόμενα, που προκαλούν κρίση, θα παρεμβαίνουν τοπικά και στη συνέχεια θεωρούμε ότι μπορούμε να δουλεύουμε μέσα από το skype. Δεν θεωρούμε δηλαδή ότι πρέπει κάθε φορά να πηγαίνουν στο σημείο, αλλά μπορούμε να αναπτύξουμε και την τεχνολογία. Το νέο λοιπόν σχολείο προωθεί τέτοιες δράσεις, θα μπορούμε να συνεργαζόμαστε με τους εκπαιδευτικούς και ο στόχος είναι βαθμιαία να αλλάξουν οι στάσεις. Δεν γίνεται με συνθήματα ή με επιφοίτηση, χρειάζεται πολλή δουλειά και σοβαρή δουλειά. Θα ήθελα ο κ.Τσακλίδης, που είναι εκπαιδευτικός στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Περάματος, να σας πει την εμπειρία του.
Κ.ΤΣΑΚΛΙΔΗΣ: Δουλεύουμε αυτό το πρόγραμμα κατά του εκφοβισμού και της βίας εδώ και κάποιους μήνες. Η εμπειρία είναι πάρα πολύ θετική, γιατί είναι ένα πρόγραμμα που είναι οργανωμένο, με πολύ καλή δομή και το πιο σημαντικό είναι ότι έχει δραστηριότητες ομαδικές, διασκεδαστικές, που γίνονται με πολύ ευχάριστο τρόπο και είναι μια διαδικασία που τα ίδια τα παιδιά έχουν πάρει υπ’ευθύνη τους και βιώνουμε ένα ευτυχισμένο συναίσθημα του να νοιώθουμε περιττοί. Δηλαδή, μετά από κάποιες συζητήσεις που κάνουμε όταν αρχίζουν οι δραστηριότητες, εμείς ουσιαστικά μπαίνουμε στην άκρη και έχουμε την ευχαρίστηση να παρατηρούμε τα πράγματα να γίνονται και να παίρνουν σχήμα και χρώμα.
Ι.ΤΣΙΑΝΤΗΣ: Και αυτό που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι όταν εκπαιδεύσουμε τους εκπαιδευτικούς, μετά τους εποπτεύουμε και οι δάσκαλοι μας λένε ποια είναι τα προβλήματά τους. Και έτσι σιγά σιγά διορθώνονται και περισσότερα πράγματα. Και όταν τελειώσει όλη η δράση, θα κάνουμε πάλι μια εκτίμηση να δούμε τι έχει αλλάξει. Από τη μέχρι τώρα εμπειρία μας έχουμε δει ότι η στάση των εκπαιδευτικών έχει αλλάξει, ότι η στάση των παιδιών έχει αλλάξει, ότι φοβούνται λιγότερο, ότι υπάρχει μεγαλύτερο συναίσθημα αλληλεγγύης και φιλίας μεταξύ των παιδιών. Και κυρίως, εκείνα τα παιδιά που είναι μάρτυρες σιωπηλοί, γιατί στο περιστατικό της βίας στα σχολεία υπάρχει μια συνωμοσία σιωπής, είναι το θύμα, ο θύτης και οι μάρτυρες και πρέπει να σας πω ότι στους μάρτυρες δεν είναι μόνο παιδιά, μπορεί να είναι γονείς ή και εκπαιδευτικοί, όλο αυτό λοιπόν έχει αποδειχθεί ότι σιγά σιγά αλλάζει.
Επομένως, έχουμε ένα εργαλείο που έχει δοκιμαστεί για 6 χρόνια από τα αντίστοιχα προγράμματα της Ευρώπης και τώρα η Ελλάδα έχει ίσως ένα μοναδικό προνόμιο να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα σιγά σιγά σε όλα τα σχολεία. Και ελπίζω να γενικευθεί.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θέλω να αναφέρω την αγάπη και τη συμπαράσταση της γυναίκας μου, που έμαθε γι’αυτή μας τη συνάντηση και μου είπε να σας μεταφέρω τα συγχαρητήριά της και όταν θα είναι εδώ θα είναι και εκείνη μαζί σ’αυτόν τον ωραίο αγώνα που κάνετε.
Γ.ΜΟΣΧΟΣ: Είναι πολύ σημαντικό πάντως, κύριε Πρόεδρε, να καταλάβουμε ότι η αντιμετώπιση της βίας πρέπει να περιλάβει τα παιδιά να έχουν τη γνώμη τους και τη συμμετοχή τους, να κάνει πιο συμμετοχικό και ελκυστικό το πρόγραμμα. Και εκεί είναι το στοίχημά μας. Για να αντιμετωπίσουμε τη βία πρέπει να αλλάξουμε την καθημερινότητα των παιδιών. Αυτό επιζητούμε και νομίζω ότι το Δίκτυο αυτό, με τη συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, αποσκοπεί στο να κάνουμε τα σχολεία μας πιο ελκυστικά, επικοινωνιακά, όπως τα παιδιά το έχουν αναλύσει.
Ι.ΤΣΙΑΝΤΗΣ: Όπως είπε ο κ.Τσακλίδης, ‘είμαστε ευτυχισμένοι’. Και εδώ δεν υπάρχει καθ’έδρας διδασκαλία, τα παιδιά συμμετέχουν, δημιουργούν, αισθάνονται ότι όλο το πράγμα είναι και δικό τους.
Α.ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Είναι αλήθεια, κύριε Πρόεδρε, ότι η σχολική βία είναι ένα φαινόμενο που υπάρχει σε όλη την Ευρώπη. Αλλά η ιδιαιτερότητα αυτή τη στιγμή της κρίσης έχει δημιουργήσει αισθήματα ανασφάλειας, φόβου, οργής, πολύ μεγάλα προβλήματα που τα παιδιά και κυρίως οι έφηβοι τα προσλαμβάνουν με πολύ έντονο τρόπο. Και έχει αυξήσει και τις μορφές βίας που είναι και μέσα, αλλά και έξω από το σχολείο. Θα έλεγα ότι ο κυρίαρχος ρόλος είναι αυτός των εκπαιδευτικών, που μπορεί να μπει στην ψυχή και να κάνει το παιδί να αισθανθεί ασφάλεια και να οδηγήσει σε συμπεριφορές που το βοηθούν και να εκφραστεί και να συνεργαστεί. Πραγματικά το κλειδί είναι ο εκπαιδευτικός. Γι’αυτό είναι πολύ σημαντικό ότι οργανώνονται τα προγράμματα αυτά και η κινητή μονάδα που μπορεί να πάει όπου χρειαστεί.
Ι.ΤΣΙΑΝΤΗΣ: Είναι πολύ πρωτοποριακό αυτό, δεν έχει ξαναγίνει πουθενά στην Ευρώπη και η βία, ιδίως στη Γερμανία που αναφέρατε, είναι τώρα από τα παιδιά προς τους εκπαιδευτικούς. Επομένως είναι πολύ σημαντική και η στήριξη που μας δίνετε και του Υπουργείου Παιδείας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εγώ είμαι πάντα δίπλα σας και χαίρομαι πάρα πολύ γι’αυτό που κάνατε, γιατί σ’αυτή την περίοδο αυτά τα φαινόμενα πολλαπλασιάζονται και τονώνεται ένας ρατσισμός που για μας, τους Έλληνες, είναι απαράδεκτος. Θα σας πρότεινα να ξανασυναντηθούμε πάλι στον κήπο του Μεγάρου, με ευχάριστα νέα πάλι.
Γ.ΜΟΣΧΟΣ: Τα παιδιά μας πάντως έχουν την αίσθηση ότι το πέρασμά τους απ’αυτή την αίθουσα είναι ένα μήνυμα που και εσείς μπορείτε να δυναμώσετε ότι μπορούμε να τα ακούμε συστηματικά, να προσέχουμε τις αγωνίες τους και να τα βάζουμε μέσα στη διαδικασία της επίλυσης.-
