ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Επιτρέψατέ μου πριν από όλα και όσο είναι εδώ οι συνάδελφοί σας, να σας προσφέρω ένα μικρό ενθύμιο από την Προεδρία της Δημοκρατίας. Και θέλω να σας πω τα εξής, τα οποία είναι ένα οφειλόμενο χρέος από την πλευρά μου. Σας υποδέχομαι στην Προεδρία της Δημοκρατίας αποδίδοντάς σας αυτό που σας ανήκει, σε εσάς και τους συνεργάτες σας. Και αυτό κ. Μπεχράκη δεν είναι τόσο το βραβείο Πούλιντζερ, όσο ο λόγος για τον οποίο σας απονεμήθηκε αυτή η κορυφαία, για έναν φωτορεπόρτερ, διάκριση στον κόσμο. Και ο λόγος αυτός συνίσταται στο ότι υπηρετήσατε και υπηρετείτε την ιδιότητα του φωτορεπόρτερ κυριολεκτικώς στο πεδίο της μάχης, υφ’ οιανδήποτε εκδοχή της. Να είστε περήφανοι γι’ αυτό, όπως είμαστε κι εμείς περήφανοι για εσάς, πολλώ μάλλον επειδή είστε Έλληνες και τιμάτε στο ακέραιο την καταγωγή σας.
ΜΠΕΧΡΑΚΗΣ: Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Κι εμείς θέλουμε να πούμε ότι πέρυσι, το 2015, θελήσαμε και νομίζω γίναμε τα μάτια ενός παγκόσμιου κοινού, μέσω του πρακτορείου Reuters που δουλεύουμε. Γίναμε οι φωνές των κατατρεγμένων. Είπαμε την ιστορία τους. Κάναμε όλη την υφήλιο να μην μπορεί να πει «δεν ξέραμε». Γιατί για εμάς, αυτή είναι η αποστολή μας. Να είμαστε σίγουροι ότι όλοι οι άνθρωποι στην υφήλιο ξέρουν τι γίνεται σε μια μικρή παραλία, σε ένα ελληνικό νησί ή στα σύνορα ή οπουδήποτε και ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν φωνή. Με την ιδιότητά μας εμείς σαν φωτορεπόρτερ, σαν δημοσιογράφοι μεταφέραμε τη φωνή τους και από εκεί και πέρα ο κόσμος, οι κυβερνήσεις, ο απλός άνθρωπος, τα παιδιά αποφάσισαν να κάνουν κάτι. Αλλά σίγουρα δεν μπορεί κανείς να πει «δεν ξέραμε». Και είμαστε αφοσιωμένοι σε αυτό.
Φωτογραφία: EUROKINISSI, ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ
