ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πολύ χαίρομαι που σας συναντώ. Πώς πάει ο ιστορικός Σύλλογος;
Β.ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ: Ο ιστορικός Σύλλογος έχει την επιθυμία να κάνει κάποια βήματα μπροστά. Οι αντικειμενικές δυσκολίες όμως είναι πολύ μεγάλες, οι αριθμοί είναι αποκαρδιωτικοί. Κάποιοι πίνακες λένε ότι 7.500 δικηγόροι μέσα στο 2014 δεν είχαν ούτε μία παράσταση και άλλες 3.500 δικηγόροι είχαν από μία έως δύο παραστάσεις.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και αυτοί είναι οι νέοι κατά πάσα πιθανότητα.
Β.ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ: Ένα μεγάλο ποσοστό είναι νέοι και ένα μεγάλο τμήμα νέων δικηγόρων που έχουν οικογένειες και έχουν αναλάβει και οικονομικές υποχρεώσεις, αποπληρωμή δανείων κλπ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό;
Β.ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ: Νομίζω το μόνο που πρέπει να γίνει στην παρούσα φάση, επειδή δεν μπορεί να εφευρεθεί από τη μια μέρα στην άλλη δικηγορική ύλη – δεν γίνονται θαύματα – είναι να αποσυμφορίσουμε λιγάκι το φορτίο το φορολογικό που έχουμε. Έχουμε αυτόματη ανακλιμάκωση των ασφαλιστικών εισφορών, που είναι δυσβάστακτη, έχουμε τέλος επιτηδεύματος, έχουμε 26% από το πρώτο ευρώ, έχουμε ένα ΦΠΑ που είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη. Νομίζω ότι αυτά πρέπει να αναθεωρηθούν, αν θέλει κανείς να επιτρέψει την ύπαρξη του δικηγορικού κλάδου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και οι συνάδελφοι δικηγόροι που είναι στη Βουλή;
Β.ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ: Νομίζω ότι υπάρχει κατανόηση σε ένα μεγάλο βαθμό. Και αισιοδοξώ ότι θα αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και πρέπει.-
