ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Αντιπρόεδρε, καλωσορίσατε. Δύσκολοι καιροί…
Ε.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Πάρα πολύ δύσκολοι, κύριε Πρόεδρε. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη και μπορώ να πω και επικίνδυνη. Γιατί υπάρχει μια πολύ μεγάλη νευρικότητα στην Ευρωζώνη, μια πολύ μεγάλη νευρικότητα στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και στην παγκόσμια οικονομία.
Και το μεγάλο δυστύχημα και πρόβλημα για τη χώρα είναι πως οι πολίτες υφίστανται πολύ μεγάλες θυσίες, ο κόσμος – και δικαίως – νομίζει ότι η κρίση είναι αυτή που ζούμε, δηλαδή η περικοπή μισθών, συντάξεων, εισοδημάτων, η μείωση των προοπτικών που έχουν τα νέα παιδιά. Αλλά, δυστυχώς, αυτή δεν είναι η κρίση.
Αυτό είναι μια προσπάθεια πολύ σκληρή που κάνουμε να προστατευθούμε και να αποφύγουμε την κρίση. Γιατί η κρίση θα είναι η Αργεντινή του 2000.
Δηλαδή, η πλήρης διάλυση της οικονομίας, των θεσμών, του κοινωνικού ιστού και της παραγωγικής βάσης της χώρας.
Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι – δυστυχώς – η Ευρωζώνη αυτή τη στιγμή δεν έχει το πολιτικό και θεσμικό επίπεδο που απαιτούν οι κρίσιμες περιστάσεις. Και η νευρικότητα που υπάρχει σε μεγάλες χώρες, χώρες που ηγούνται της Ευρωζώνης, για δικούς τους εσωτερικούς λόγους, ξεσπάει επάνω μας.
Εμείς πρέπει να είμαστε απολύτως συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, πρέπει να εκπληρώσουμε όλες τις υποχρεώσεις, για να μην χρησιμοποιούνται επιχειρήματα ή άλλοθι εις βάρος μας. Δεν μπορούμε να είμαστε ο αποδιοπομπαίος τράγος. Δεν μπορούμε να εκβιαζόμαστε από τις αγορές και να ταπεινωνόμαστε, επειδή έχουμε τόσο μεγάλο δημοσιονομικό πρόβλημα.
Η υπερηφάνεια του ελληνικού λαού, την οποία εκφράζετε εσείς, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν το αντέχει.-
