ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας καλωσορίζω. Αλλά έχω και έναν συναισθηματικό δεσμό μαζί σας, γιατί η μητέρα μου με μεγάλωσε ως συνταξιούχος. Και δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι στις 6 ώρα τα ξημερώματα έτρεχε στο ταμείο του Παγκρατίου να πάρει τη σύνταξή της. Οι συντάξεις βέβαια τότε τελείωναν κατά τις 10 του μήνα…
Ξέρω λοιπόν τι σημαίνει να είσαι συνταξιούχος, ξέρω τι σημαίνει να προσδοκάς κάτι καλύτερο. Και έχω παρακολουθήσει και τους αγώνες και τους δικούς σας, αλλά και τους αγώνες εκείνης της εποχής που τα πράγματα ήταν ακόμα πιο δύσκολα. Βέβαια, κανένας δεν μπορεί να πει ότι δεν πρέπει κανένας να αγωνίζεται για κάτι καλύτερο. Και νομίζω ότι αυτό κάνετε.
Και οι αγώνες σας είναι κοινωνικοί αγώνες. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν είναι ευαισθητοποιημένος και δεν το καταλαβαίνει αυτό. Και εγώ και για έναν περισσότερο λόγο, όπως σας είπα, είμαι κοντά στους αγώνες και στις προσπάθειες τις οποίες κάνετε για να καλυτερεύσει η κατάσταση σε αυτό το κοινωνικό στρώμα, που είναι το στρώμα των συνταξιούχων.
Ν.ΓΚΙΚΑΣ (Πρόεδρος ΔΣ Ανωτάτης Συνομοσπονδίας): Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστούμε για την προθυμία σας να μας δεχθείτε και να μας ακούσετε.
