Κυρίες και κύριοι,
«Η Ψυχή αρχή των ζώντων» έλεγε ο Αριστοτέλης, κατατάσσοντας την επιστήμη που ερευνά τα της ψυχής ως πρώτη από τις επιστήμες. Και είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός η διοργάνωση του 9ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης, στον τόπο όπου θεμελιώθηκε για πρώτη φορά ο επιστημονικός λόγος.
Ενός Συνεδρίου που επικεντρώνεται σε ένα θέμα προκλητικό και πολύπλευρα ενδιαφέρον, καθώς θίγει ακόμα και την ουσία του δημοκρατικού μας πολιτισμού. Ας μην ξεχνάμε ότι μέχρι πρόσφατα, ο ψυχικά ασθενής ήταν «στιγματισμένος» και αποκλεισμένος από το κοινωνικό περιβάλλον.
Πέρα από τα επιστημονικά δεδομένα για τη φύση των ψυχικών νόσων, υπάρχουν αδιάσειστα επιστημονικά δεδομένα για τις κοινωνικές αιτίες των ψυχικών προβλημάτων που επηρεάζουν την ψυχική υγεία, όπως η φτώχεια, η ανεργία, το άγχος για το αύριο. Την ίδια στιγμή η ψυχική ασθένεια περιβάλλεται από ένα τείχος φόβου, σιωπής, ενοχής και ντροπής από τον ίδιο τον πάσχοντα και τους οικείους του, πράγμα που επιδεινώνει την κατάσταση, αφενός λόγω της πάθησης και αφετέρου λόγω του στιγματισμού και του κοινωνικού αποκλεισμού που την συνοδεύει. Παράλληλα, οι πρώην ασθενείς δυσκολεύονται να επανενταχθούν στην κοινωνία, να βρουν εργασία ικανή να τους συντηρήσει, να διάγουν φυσιολογική και αξιοπρεπή κοινωνική ζωή.
Η ψυχική νόσος δεν αποτελεί ένδειξη προσωπικής ανεπάρκειας. Εν τούτοις, πολλοί από μας απομακρύνονται από συνανθρώπους μας που πάσχουν ψυχικά ή έχουν εγκεφαλικές διαταραχές αδυνατώντας να αντιληφθούν το ζητούμενο, που είναι η ανάγκη φροντίδας.
Η ψυχική υγεία είναι απαραίτητη για την ευημερία των ατόμων και των κοινωνιών και πρέπει να αντιμετωπιστεί παγκοσμίως σε νέα βάση, με νέα φιλοσοφία. Πρέπει να επικεντρωθούμε στα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών, δικαιώματα που αφορούν την προστασία και την περίθαλψή τους.
Πιστεύω ότι το Συνέδριό σας θα συμβάλει πολλαπλά στην κατεύθυνση αυτή και με ιδιαίτερη χαρά κηρύσσω την έναρξή του, σημειώνοντας ότι η επιστήμη χωρίς ευαισθησία, σε κάποιες περιπτώσεις, είναι κενό γράμμα.-
