ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Xαίρομαι πάρα πολύ που σας βλέπω. Καιρό έχουμε να τα πούμε. Σας απορρόφησε η Ευρώπη, αν και την ξέρατε…
Μ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ: Εντάξει. Έχει τα καλά της, έχει και τα κακά της.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βέβαια. Ζήσατε και ζείτε μια πολύ ενδιαφέρουσα περίοδο.
Μ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ: Οι φωνές κόπασαν τώρα, είναι πιο ήσυχη η κατάσταση. Υπήρξαν επιθέσεις, ίσως τις τροφοδοτήσαμε και εμείς λίγο…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Οι Γερμανοί;
Μ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ: Σιγά-σιγά πέφτει και αυτό. Είναι το κλίμα διακυβερνητικό. Δηλαδή, παρότι θεσμικά με τη συνθήκη έχουμε καταφέρει μια μεγαλύτερη ενοποίηση και μεγαλύτερη ολοκλήρωση, υπάρχει αυτό, δηλαδή το τι περισσότερο ο καθένας θα πάρει. Ίσως φταίνε και οι ηγεσίες…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι ένα παιχνίδι.
Μ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ: Ναι, είναι ένα παιχνίδι, αλλά νομίζω ότι σιγά-σιγά θα αρχίσει να παγιώνεται με την εφαρμογή της Συνθήκης της Λισαβόνας, η αλλαγή στον τρόπο ψηφοφορίας, η ειδική πλειοψηφία, με όλα αυτά θα αρχίσει να τροποποιείται η συμπεριφορά. Εκτός εάν υπάρξει καμιά άλλη μεγάλη κρίση οικονομική, η ουρά αυτής της οικονομικής κρίσης, οπότε… έχουμε να δούμε και άλλες συμπεριφορές.
Να δούμε τώρα πώς θα πάει η κοινή εξωτερική πολιτική, να δούμε πώς θα περπατήσει. Θα είναι κοινό: και στελέχη της Κομισιόν και διπλωματικοί. Τώρα αγωνίζονται για τη θέση, ποιος θα πάρει τη θέση των γεν.γραμματέων και λοιπών, κατανοητό είναι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το …στριμωξίδι είναι μεγάλο.
Μ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ: Πράγματι είναι πολύ μεγάλο. Από την άλλη νομίζω ότι μπορεί να δημιουργηθεί σε βασικά θέματα μια πολιτική μακροπρόθεσμη, εκεί που δεν υπάρχουν μεγάλες συγκρούσεις συμφερόντων.-
