ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλωσορίσατε, κύριε Πρόεδρε. Σας υποδεχόμαστε με αγάπη.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συμπάσχουμε…
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Όπως πάντα είναι μεγάλη τιμή και χαρά να σας συναντούμε μέσα σε πραγματικά δύσκολες συνθήκες και για την Κύπρο. Διότι δυστυχώς οι εταίροι μας, κυρίως οι ισχυροί ταγοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντί συμπαράστασης και αλληλεγγύης μας προσέφεραν ‘χολήν και όξος’, για να χρησιμοποιήσουμε την εκκλησιαστική ορολογία των προσεχών εβδομάδων.
Και είναι μια κρίση που αφορά ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι μια κρίση αξιοπιστίας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Βεβαίως.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Γιατί όταν παραβιάζεται αυτή η θεμελιώδης αρχή της αλληλεγγύης, τότε υπάρχουν προβλήματα όχι μόνο για την κοινωνική συνοχή αλλά και για την πολιτική συνοχή. Και εμείς είμαστε ευρωπαϊστές, εξακολουθούμε να πιστεύουμε στο ευρωπαϊκό όραμα, αλλά πρέπει να πούμε ότι χρειάζεται αλλαγή κατεύθυνσης η Ευρώπη, για να δικαιώσει τις προσδοκίες και τα οράματα των λαών.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, εγώ μίλησα για την επιλεκτικότητα της απόφασης. Και αυτό με εξόργισε, γιατί ξέρουμε όλοι πάρα πολύ καλά ότι υπάρχουν χώρες που είναι μπροστά από την Κύπρο και δεν θα έπρεπε η Κύπρος να τύχει αυτής της αντιμετώπισης.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Μας χρησιμοποίησαν σαν πειραματόζωα στην πραγματικότητα. Διότι πού θα πάει η αξιοπιστία και του τραπεζικού και του οικονομικού συστήματος, όταν υπάρχει αυτό το προηγούμενο, το οποίο – οι ίδιοι ομολογούν – ότι θα το εφαρμόζουν προσεχώς και σε άλλες χώρες.
Άρα λοιπόν, χρειαζόμαστε θεμελιακές αλλαγές, εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το επαναλαμβάνω γιατί εμείς θεωρούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι μπορεί να στηρίξει τους λαούς, να στηρίξει τους εργαζόμενους, τα κοινωνικά και τα πολιτικά δικαιώματα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σωστά, άλλωστε νομίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δείχνει ακριβώς αυτό.
Γ.ΟΜΗΡΟΥ: Σίγουρα, είναι το κατεξοχήν όργανο λαϊκής κυριαρχίας των Ευρωπαίων πολιτών και προσβλέπουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αλλά το ζήτημα είναι ακριβώς, τα ευρωπαϊκά θεσμικά συλλογικά όργανα να παίρνουν αποφάσεις που να εφαρμόζονται. Διότι σήμερα δυστυχώς στο χώρο της οικονομικής διακυβέρνησης κυβερνούν οι περίφημες αγορές και όχι οι δημοκρατικά νομιμοποιημένοι θεσμοί, που είναι τα Κοινοβούλια και οι Κυβερνήσεις.-
